Αρχική > Tags > Oρθοδοξία

Oρθοδοξία

Από τον πόλεμο του ’40

Για να μαθαίνουν και τα παιδιά όσα έζησαν οι μεγάλοι…

Α΄. Ο μικρός Γιώργος Μαυράκης, απ’ το 52ο δημοτικό σχολείο Ηρακλείου Κρήτης, διηγείται για τον παππού του, που ήταν κι αυτός στον πόλεμο του 1940. Ζούσε στο Καστέλλι Πεδιάδος και όπως και οι άλλοι έπρεπε να κάνει πολλά πράγματα για να ζήσει...

Η προστασία της Παναγίας (π. Δημητρίου Μπόκου)

Οι Ισραηλίτες πορεύτηκαν από την Αίγυπτο προς τη Γη της Επαγγελίας υπό την καθοδήγηση και προστασία ενός απλανούς και μοναδικού οδηγού. Μια νεφέλη υψωνόταν μπροστά τους και προπορευόταν συνεχώς επί σαράντα χρόνια δείχνοντάς τους τον δρόμο. Την ημέρα έριχνε σκιά και τους δρόσιζε από τον καύσωνα της ερήμου. Τη νύχτα γινόταν στύλος πυρός, φωτεινή νεφέλη, για να τους φέγγει...

Το αδέσποτο μουλάρι

O Ν. Ντραμουντιανός διηγείται μια θαυμαστή εμπειρία του από τον πόλεμο του 1940: «O λόχος μας πήρε διαταγή να καταλάβει ένα προχωρημένο ύψωμα για προγεφύρωμα. Στήσαμε ταμπούρι μέσα στα βράχια. Μόλις τακτοποιηθήκαμε, άρχισε να πέφτει πυκνό χιόνι. Έπεφτε αδιάκοπα δύο μερόνυχτα κι έφτασε σε πολλά μέρη τα δύο μέτρα...

Οι μάσκες του εγωισμού μας

Κάνεις προσευχή και ο νους σου ταξιδεύει. Φεύγει και χάνεται σε εικόνες, ήχους, μυρωδιές, παραστάσεις που δεν θα ήθελες εκείνη την ώρα να έχεις στο μυαλό σου. Χάνεις την προσευχή. Πάει πέταξες για αλλού. Σε άλλη γη σε άλλα μέρη. Και τι κάνεις; Νευριάζεις. Ταράζεσαι. Το χειρότερο από όλα, νιώθεις ενοχές «δεν είμαι άξια για προσευχή... Δεν έχω καθαρότητα... Δεν κάνω εγώ για τέτοια... Οι άγιοι έκαναν αυτό, εκείνο, το άλλο...»

«Σταμάτησε επιτέλους το Δόξα Σοι, ὁ Θεός!...» (Το τέλος δυο ετοιμοθάνατων)

Πρὶν ἀπὸ χρόνια, ὅταν ἤμουν ἐφημέριος στὸν ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου Πειραιῶς, μ’ ἐκάλεσαν νὰ ἐξομολογήσω ἐκτάκτως, κατόπιν δικῆς του ἐπιθυμίας, ἕνα νέο ἄνδρα, 42 ἐτῶν, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα, ἦτο Ξενοφών. Ὅταν πῆγα, ἦταν σὲ κακὴ κατάσταση. Ὁ καρκίνος μὲ τὶς ραγδαῖες μεταστάσεις τὸν εἶχε προσβάλει καὶ στὸ κεφάλι...

Μποροῦμε νά γίνουμε ἅγιοι σήμερα; (Ἁγ. Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου)

Πολλές φορές ἀκοῦμε τούς χριστιανούς νά λένε:
«Ἄν ζούσαμε κι’ ἐμεῖς στήν ἐποχή τῶν Ἀποστόλων καί ἀξιωνόμασταν νά δοῦμε τό Χριστό, ὅπως Τόν εἶδαν ἐκεῖνοι, θά γινόμασταν ἅγιοι, ὅπως ἔγιναν κι’ αὐτοί». Ὅσοι σκέφτονται ἔτσι, ξεχνοῦν ὅτι Ἐκεῖνος πού μιλοῦσε στόν καιρό τῶν ἀποστόλων, μιλάει καί τώρα. Ἴσως ὅμως καί πάλι νά πεῖ κάποιος...

«Προκοπή στήν τελειότητα»

«Δέν μπορεί νά είναι κανείς τέλειος, εάν δέν αποκτήσει ταπείνωση μεγάλη στήν καρδιά καί στό σώμα·
εάν δέν μάθει δηλαδή: νά μήν υπολογίζει τόν εαυτό του σέ καμιά περίπτωση αλλά νά προτιμά νά βάζει ταπεινά τόν εαυτό του χαμηλότερα απ’ όλη τήν κτίση...

Έλαβα ό,τι ζήτησα

Πολλές φορές ζήτησα με την προσευχή από το Θεό, να μου γίνει κάτι που το νόμιζα καλό, και επέμενα παράλογα να το ζητώ βιάζοντας το θέλημα του Θεού, και δεν Τον άφηνα να οικονομήσει Εκείνος ο,τι γνωρίζει ως συμφέρον δικό μου. Και λοιπόν αφού έλαβα ο,τι ζήτησα, στεναχωρέθηκα ύστερα πολύ που δεν είχα ζητήσει να γίνει το θέλημα του Θεού. Γιατί δεν μου ήρθε το πράγμα έτσι όπως το νόμιζα...

Πῆγε καὶ γύρισε (Ἀρχιμανδρίτης Βαρνάβας Λαμπρόπουλος)

Πρίν ἀπό λίγους μῆνες ἕνας ἕλληνας δημοσιογράφος πῆρε συνέντευξη ἀπό τόν διασημότερο –σήμερα- κήρυκα τῆς ἀθεΐας, τόν βρετανό ἐπιστήμονα καί συγγραφέα Ρίτσαρντ Ντόκινς. Κάποια στιγμή, πού ὁ (ἐντός ἤ ἐκτός εἰσαγωγικῶν) ἐπιστήμονας προσπαθοῦσε νά ὁρίσει τί εἶναι "ζωή", ὁ πατριώτης μας τόν βοήθησε μέ τήν ἐρώτηση:
- Ὁ Καζαντζάκης εἶχε γράψει...

Σκέψεις πρὶν τὴν Ἐξομολόγηση

Ἡ Ἐξομολόγηση εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἑπτὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν λόγων τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς μαθητές Του : "Ὅσα ἂν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ὅσα ἂν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ".
Πρόκειται λοιπὸν γιὰ τὴν πιὸ μεγάλη εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο, γιατί μᾶς παρέχει τὴ σιγουριὰ καὶ τὴ βεβαιότητα ὅτι κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως ὅλα τὰ ἐξομολογούμενα ἁμαρτήματα δὲν θὰ ὑφίστανται...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC