Αρχική > Tags > Ορθοδοξία

Ορθοδοξία

Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή

Να προσεύχεσθε στον Θεό με ανοιχτά τα χέρια. Αυτό είναι το μυστικό των αγίων. Μόλις άνοιγαν τα χέρια τους, τους επεσκέπτετο η θεία χάρις.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν ως πιο αποτελεσματική την μονολόγιστη ευχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με». Το κλειδί για την πνευματική ζωή είναι η ευχή. Την ευχή δεν μπορεί κανείς να την διδάξει, ούτε τα βιβλία ούτε ο γέροντας, ούτε κανείς. Ο μόνος διδάσκαλος είναι η θεία χάρις. Αν σας πω ότι το μέλι είναι γλυκό, είναι ρευστό, είναι έτσι κι έτσι, δεν θα καταλάβετε, αν δεν το γευθείτε.

Αγία Παρασκευή, Όταν επισκέφτηκε και θεράπευσε την Γερόντισσα Μακρίνα! 26 Ιουλίου 2022

Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έπεσε (όπως και το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού) στην δίνη της στερήσεως και της φτώχειας [περίοδος γερμανικής κατοχής]. Στερήθηκε και αυτό ακόμη το ψωμί και έφθασε σε σημείο να παρακαλεί τον Κύριο να την πάρει από την ζωή [η μετέπειτα Γερόντισσα Μακρίνα].
Όμως η πρόνοια του Θεού μεριμνούσε για εκείνη με θαυμαστά σημεία:
έξω από την πόρτα της επί έξι μήνες φύτρωναν χόρτα, με τα όποια τρεφόταν εκείνη και έτρεφε ένα φυματικό κορίτσι.

Η πιο ωραία µουσική (Στάρετς Νίκων της Όπτινα - 25 Ιουνίου 1931)

Χθες (15 Νοεµβρίου 1908), βρισκόµουν στο κελί του Γέροντα και τακτοποιούσα την αλληλογραφία του. Ο π. Βαρσανούφιος διάβαζε την επιστολή µιας νεαρής κοπέλας, για την οποία µου είπε:
– Η κοπέλα αυτή, ξέρει πολύ καλή κλασσική µουσική. Την ρωτάω:
– Ποιανού µουσικού σου αρέσει καλλίτερα , η µουσική;
– Του Μπετόβεν και του Χάιντν, µου λέει εκείνη.

"Μαμά, θὰ μᾶς τὸν φέρει ὁ ἅγιος Παΐσιος..."

Ἕνα παιδὶ τοὺς χάρισε ὁ Θεός. Μιὰ ἀρρώστια τῆς Θεοδώρας, τῆς στέρησε τὴ χαρὰ νὰ γίνει πολλὲς φορὲς μητέρα.
Τὰ λαχταροῦσαν τὰ παιδιὰ κι αὐτὴ κι ὁ ἄντρας της, ὁ Νίκος. Ὅμως ἔμειναν ἀ­ναγ­καστικὰ στὸ ἕνα…
Καὶ τὸν μεγάλωναν τὸν Μιχαλάκη «μὴ στάξει καὶ μὴ βρέξει»! Δὲν εἶχαν οἰκονομικὸ πρόβλημα, κι ὅ,τι ζητοῦσε ὁ μοναχογιὸς τοῦ τὸ χάριζαν ἁπλόχερα.

"Ύστερα, είναι να μην προσκυνής αυτόν τον Θεό;"

...μία ήμερα ήλθε ένα καραβοτσακισμένο πλάσμα· μία γυναίκα... και μου παρουσιάζει η καημένη πενήντα εκτρώσεις! Βάλε τώρα το γεγονός αυτό να τίθεται στην κρίσι του πνευματικού· πενήντα φόνοι παιδιών!
Φυσικά εφ' όσον ο Θεός την έχει στην ζωή ακόμη, είναι εγγύησις του Θεού ότι την ανέχεται και την περιμένει, οπότε ποιος πνευματικός είναι εκείνος, ο οποίος θα της φερθή κατ' άλλον τρόπον; Την πήρα βέβαια με πολλή στοργή, με πολλή αγάπη, προσπάθησα να την βολέψω και της έδωσα εκείνο το φάρμακο που της χρειαζότανε.

Τί δεήσεις και τί προσευχές κάνουν οι Άγιοι για μας εδώ!

Δεν μπορεί να συλλάβει η σκέψη μας τί κάνουν οι Άγιοι για μας που ζούμε εδώ, στην κοιλάδα του κλαυθμώνος. Τί δεήσεις και τί προσευχές κάνουν οι Άγιοι για μας εδώ. Διότι περπάτησαν εδώ που περπατάμε και εμείς και συνάντησαν δυσκολίες, πειρασμούς και εμπόδια, που κι εμείς συναντάμε. Να καταφεύγουμε πάντα στους Αγίους και να ζητάμε έλεος, τις προσευχές και τις ικεσίες τους.

...Eγώ δεν θα το κουνήσω από εδώ!

Τον μεγάλο Μακάριο από την Αλεξάνδρεια τον πειράξανε κάποτε πολύ οι πειρασμοί της ματαιοδοξίας. Kαι όλο του υποβάλανε τη σκέψη να παρατήσει το κελλί του και να πάει να μείνει στη Ρώμη για το καλό τάχα της Εκκλησίας και για να βοηθά τους αρρώστους, επειδή τον είχε αξιώσει η χάρη του Θεού νάχει μεγάλη επιβολή επάνω στα πονηρά πνεύματα.

Ο τόπος και ο τρόπος της σωτηρίας

Σ’ ευχαριστώ, πάτερ, για όσα μου εξήγησες ως εδώ, είπε ο αδερφός. Πες μου όμως κάτι ακόμα. Πώς δηλαδή, μολονότι υπάρχουν ενάρετοι που δεν έκαναν ποτέ κακό σε κανέναν, οι άνθρωποι σκανδαλίζονται μαζί τους και βαρυγγωμούν και λένε: «Τι κάθονται αυτοί ανάμεσά μας και μας παριστάνουν τους ευλαβείς; Ας πάνε στην έρημο ν’ αγιάσουν!

Οι Άγιοι Πατέρες ευωδίασαν με την ζωή τους την ασκητική το Άγιον Όρος και το αρωματίζουν με την επίσκεψη τους από τον ουρανό, μέσα σε μια λεπτή ουράνια ευωδία...

Ήταν η πανήγυρις των Αγιορειτών Πατέρων – εδώ δίπλα των Δανιηλαίων. Εγώ κάθισα εδώ με το κομποσχοίνι. Περνούσαν οι ώρες. Τα μεσάνυχτα ακριβώς έξι η ώρα με το αγιορείτικο εβγήκα έξω από το κελλί μου. Και έρχεται ένα άρωμα επάνω από τον Άθωνα! Μα τι άρωμα ήταν αυτό! Τι δεν είχε μέσα του αυτό το απερίγραπτο άρωμα! Θέλεις κρίνο – θέλεις τριαντάφυλλο- θέλεις μαργαρίτα, πασχαλιά, θυμάρι...

Μπορούμε να γίνουμε άγιοι σήμερα; - Ἁγίου Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου

Πολλές φορές ἀκοῦμε τούς χριστιανούς νά λένε: «Ἄν ζούσαμε κι’ ἐμεῖς στήν ἐποχή τῶν Ἀποστόλων καί ἀξιωνόμασταν νά δοῦμε τό Χριστό, ὅπως Τόν εἶδαν ἐκεῖνοι, θά γινόμασταν ἅγιοι, ὅπως ἔγιναν κι’ αὐτοί».
Ὅσοι σκέφτονται ἔτσι, ξεχνοῦν ὅτι Ἐκεῖνος πού μιλοῦσε στόν καιρό τῶν ἀποστόλων, μιλάει καί τώρα. Ἴσως ὅμως καί πάλι νά πεῖ κάποιος: «Μά δέν εἶναι τό ἴδιο πράγμα νά δεῖ κανείς τό Χριστό μέ τά μάτια του...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC