Αρχική > Tags > Κοινωνία

Κοινωνία

“Θεέ μου, συγχώρεσέ με για τις ανέσεις μου!”

Κοιτάζοντας γύρω μου στον πνευματικό τομέα θαυμάζω αυτούς που είναι πλούσιοι στην αρετή και προσπαθώ έστω και στο ελάχιστο να τους ομοιάσω. Έχοντας επίγνωση της μηδαμινότητάς μου και του χλιαρού αγώνος που καταβάλλω αντιλαμβάνομαι ότι μεταξύ αυτών και εμού «χάσμα μέγα εστήρικται» (Λουκ. ιστ΄ 26). Κοιτάζοντας, όμως, πάλι γύρω μου στον υλικό τομέα, στον αγώνα της επιβιώσεως, δεν βλέπω αυτούς που είναι πλουσιώτεροι από εμένα, αλλά αυτούς που είναι φτωχότεροι.

Σαν άλλοτε Χριστούγεννα

Η πολυτέλεια του μεγάλου σαλονιού του σπιτιού της κ. Αλίκης μαρτυρούσε τον πλούτο και την μεγάλη οικονομική άνεση. Η χλιδή συνταιριασμένη με το γούστο της οικοδέσποινας άφηναν ένα αίσθημα θαυμασμού σε όποιον τις μέρες αυτές επισκέπτονταν την οικογένεια του κ. Λόντου. Μα η κ. Αλίκη σήμερα δεν είχε μάτια να δει το σαλόνι της, ούτε καρδιά για να χαρεί ό,τι με μεράκι και έξοδα τόσο όμορφα είχε στολίσει. Για ποιούς το στόλισε; για ποιόν έκανε το σπίτι της όμορφο ώστε όλοι να το θαυμάζουν και να το ζηλεύουν;

Δύο σκέψεις γιά τόν Ἁϊ-Βασίλη, τόν «ἅγιο τῶν παιδιῶν»

Τίς ἡμέρες τῶν Χριστουγέννων καί τῶν ὑπολοίπων τοῦ Δωδεκαημέρου γίνεται τά τελευταῖα χρόνια μιά ἀπίστευτη διαφήμιση τοῦ λεγόμενου Ἁϊ-Βασίλη. Ἄν μπεῖς σέ πολυκατάστημα ἤ σέ κατάστημα παιχνιδιῶν τό θέαμα ἔχει τουλάχιστον παραγίνει. Ὑπάρχει παντοῦ ἡ μορφή του. Σέ παιχνίδια, σέ τσάντες, σέ ροῦχα, ἀκόμα καί σέ τρόφιμα. Παντοῦ ἐμφανίζεται τό συγκεκριμένο διαφηστικό ἐφεύρημα. Καί θά ἔλεγε κάποιος ὅτι δέν εἶναι καί τόσο φοβερό τό θέαμα ἤ ὅτι γινόμαστε ὑπερβολικοί πού τό σχολιάζουμε, ἀφοῦ δίνει χαρά στά παιδιά

Το φύλλο της συκής-Χριστουγεννιάτικη ιστορία

Μὲ τὰ τελευταῖα λόγια τοῦ βασιλιὰ Γόμερ οἱ ἀρχηγοὶ ὕψωσαν τὰ ξίφη τους καὶ οἱ πολεμιστὲς ἐπευφήμησαν τὸν βασιλιά τους. Μὰ ὁ ἑκατόνταρχος Ρόμαν δὲν τοὺς μιμήθηκε. Ἀκούμπησε τὸ χέρι στὴ λαβὴ τοῦ ξίφους του, μά, σὰν κάτι νὰ τὸν κράτησε, σταμάτησε ἐκεῖ. Οἱ ἄντρες του, βλέποντας τὸν δισταγμό του, ἔμειναν σιωπηλοί.

Οι Αγριόχηνες


Τὸ φθινόπωρο εἶναι ἡ ἐποχὴ ποὺ τὰ ἀποδημητικὰ πουλιὰ πετοῦν γιὰ τοὺς τόπους τῆς χειμερινῆς τους διαβίωσης. Οἱ ἀγριόχηνες δὲν ἑξαιροῦνται ἀπὸ τὸν κανόνα αὐτόν. Μαζεύονται λοιπὸν κι αὐτὲς καὶ πετοῦν σὲ μεγάλους σχηματισμοὺς σχήματος V. Γιατί γίνεται αὐτὸ καὶ δὲν πετοῦν ἐλεύθερα, ἡ καθεμιὰ ὅπως τύχει;

Συγκινεί το μήνυμα πασίγνωστου Ιάπωνα Ορθόδοξου Ιερέα - Τι λέει για την Ελλάδα!

"Ἁπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας ἔχετε δώσει τὸ φῶς"
Με ένα συγκινητικό μήνυμά του από τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, ο ορθόδοξος Ιερέας Δημήτριος Τανάκα, ο οποίος έζησε στην Ελλάδα και σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναφέρεται στη χώρα μας λέγοντας τα εξής...

Γυρνώντας σε εκείνα που αγαπήσαμε

Ακόμη μια φορά μας αξιώνει ο Θεός να γιορτάσουμε το χαρμόσυνο γεγονός του ερχομού του Χριστού. Αυτή η περίοδος των γιορτών ακούγεται πως είναι η γιορτή των παιδιών. Κι όμως εγώ θα έλεγα πως αυτή η γιορτή είναι αποκλειστικά η γιορτή των μεγάλων. Πως θα χαρούν τα παιδιά αν οι μεγάλοι δεν είναι οι ίδιοι χαρούμενοι; Πως θα πείσεις για τον Χριστό αν δεν είσαι εσύ ένας μικρός Χριστός;

Η 10η χαμένη Πριγκηπόννησος, η νήσος Βόρδωνες, αποκαλύπτεται (φωτο-βίντεο)

Είναι γνωστή ως το χαμένο νησί της Κωνσταντινούπολης αφού καταποντίστηκε εξαιτίας ενός ισχυρού σεισμού. Η ιστορική νήσος Βόρδωνες, αν και βρίσκεται μόλις 700 μέτρα μακριά από τις ακτές του Βρύα Βιθυνίας (τουρκικά: Μάλτεπε), για σχεδόν έναν αιώνα παραμένει στο σκοτάδι. Η σεισμική δραστηριότητα των τελευταίων ετών και οι γεωλογικές μεταβολές φαίνεται να είναι η αιτία που το νησάκι (το οποίο ανήκει στο σύμπλεγμα των Πριγκηποννήσων) ήρθε πιο κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας...

Κάνεις ό,τι λέει ο κόσμος;

Συχνά οι γονείς, καλοί μου φίλοι, λένε: «Μη αργείς το βράδυ, τι θα πουν οι διπλανοί;». Η «μη ντύνεσαι έτσι, τι θα πουν οι γείτονες;». Η «μη καπνίζεις μπροστά σε άλλους, θα μας κουβεντιάζουν». Η αντίδρασή μας είναι κάπως έτσι: «Αφήστέ με πια! Τι θα πει ο ένας, τι θα νομίσει ο άλλος. Εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει τι λέει ο κόσμος». Πολύ καλά. Ας πάμε πιο κάτω.

Γιατί πολεμάμε;

Νύχτα του 1940 στο μέτωπο, στο Αλή Μποστιβάνι υψόμετρο 1220 μέτρα, μπροστά στην Κλεισούρα, χιόνι παντού. Μικρή ανάπαυλα στην κόλαση του πυρός και προλαβαίνουν ν'ανταλλάξουν δύο φράσεις. Λόγιος βαθμοφόρος ο ένας, απλός φαντάρος, αγράμματος ο άλλος:
Γιατί πολεμάμε; Ρώτησε ο πρώτος.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC