Αρχική > Tags > Κοινωνία

Κοινωνία

Τι ωραία είναι αυτά τα πρέπει...

Πρέπει να δίνεις, αν θέλεις να έχεις!
Πρέπει να θυσιάζεις, αν θέλεις να αποχτήσεις!
Πρέπει να σιωπάς, αν θέλεις να ακούγεσαι!
Πρέπει να ταπεινώνεσαι, αν θέλεις να υψωθείς!
Πρέπει να χάσεις, για να κερδίσεις!

Πανελλαδικές εξετάσεις - Το ασημένιο βέλος

Ὁ στόχος στήθηκε γιὰ τὴν τελικὴ ἀναμέτρηση. Δύο τοξότες, ἀπὸ τοὺς τριάντα ποὺ ξεκίνησαν τὸν ἀγώνα, ἀπέμειναν νὰ διαγωνισθοῦν γιὰ τὴ νίκη. Ὁ πρῶτος προχώρησε, τέντωσε τὸ τόξο του, σημάδεψε προσεκτικά, ὑπολόγισε καὶ τὸν ἐλαφρὸ ἄνεμο ποὺ φυσοῦσε καί, χαλαρώνοντας τελικὰ τὴ χορδή, ἄφησε τὸ βέλος νὰ φύγει...

Διδακτική ιστορία: Η ευτυχία είναι θέμα επιλογής

Ένας άνδρας 92 ετών, ευπαρουσίαστος και με προσεγμένη εμφάνιση ήρθε σήμερα στο Γηροκομείο. Η ογδοντάχρονη σύζυγός του έχει πεθάνει πρόσφατα και είναι υποχρεωμένος να αφήσει το σπίτι του. Μετά από αναμονή μερικών ωρών στο σαλόνι του γηροκομείου, χαμογελάει ευγενικά καθώς του ανακοινώνεται ότι το μικρό δωμάτιό του είναι έτοιμο...

Πρώτη μου φορά μίλησα στην Παναγία!

Εδειχνε κουρασμένη η κυρία Στέλλα. Τρείς μήνες στο ίδιο κρεβάτι του δίκλινου θαλάμου του μεγάλου Νοσοκομείου. Αν είχε στόμα να μιλήσει το κρεβάτι της, δεν θα ’φταναν ώρες να διηγείται τους πόνους και τα βογγητά της…
–Αχ, Θε μου, πότε θα πάρω κι εγώ το εξιτήριο να πάω στο σπιτάκι μου, στους δικούς μου! Όσες άρρωστες ήρθαν στο διπλανό κρεβάτι δεν έμειναν πάνω από μια βδομάδα...

Το πείραμα με τα μπαλόνια

Μία ομάδα 50 ανθρώπων συμμετείχε σ’ ένα συνέδριο. Ξαφνικά, ένας ομιλητής αποφάσισε να κάνει ένα ομαδικό πείραμα.
Έδωσε σε κάθε σύνεδρο από ένα μπαλόνι, και ζήτησε από τον κάθε ένα να γράψει επάνω, με μαρκαδόρο, το όνομά του/της. Έπειτα, μεταφέρθηκαν όλα τα μπαλόνια σε άλλο δωμάτιο. Ακολούθως, οι σύνεδροι κλήθηκαν να πάνε στο δωμάτιο εκείνο και να βρουνς...

Η σπουδαιότητα της κάθε στιγμής

Μία παλιὰ ιστορία λέει ότι, τον περασμένο αιώνα ένας καμηλιέρης έμπορος ξεκίνησε για το Κάϊρο,με σκοπό να επισκεφτεί έναν ξακουστό σοφό γέροντα...
Τελικά, συναντήθηκε με τον σοφό γέροντα,αφού χρειάστηκε να κάνει ένα μακρινό ταξίδι, διασχίζοντας ένα μεγάλο κομμάτι της ερήμου...

Πινελιά στη ζωή σου

Άλλαξε τη ζωή σου με μια πινελιά Θεού!Διώξε την φιλαυτία, την ακηδία-τεμπελιά, την ενοχλητική περιέργεια! Όλα αυτά μόνον εγωισμό και έπαρση δηλώνουν.Δεν είναι αυτή πνευματική ζωή! Ο άνθρωπος που αληθινά αγαπά και λατρεύει το Θεό, ο άνθρωπος που ζει προσευχητική ζωή, δεν ερευνά ποτέ τη ζωή των άλλων.

«Ο Χριστός εφημερεύει» – Παναγιώτης Δημακάκος

Ο ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Αθηνών περιγράφει στην «Κιβωτό» περίπτωση θείας παρέμβασης στο χειρουργείο. Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος σημειώνει στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»: «Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».

Το άγιοκέρι της Λαμπρής

Τραντάχτηκαν συθέμελα τὰ ψηλὰ βουνὰ ἀπὸ τὸ ξαφνικὸ μπουμπουνητό. Σὰν ἀπὸ στόματα μυριάδων κανονιῶν ἡ τρομερὴ βροντὴ ξεχύθηκε ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ οὐρανοῦ, χτύπησε πάνω στὸ γυμνὸ καύκαλο τῆς ψηλότερης βουνοκορφῆς, κατρακύλησε σὰν ὕπουλο ἑρπετὸ στὴ σκιερὴ ρεματιά, κόχλασε ὑπόκωφα στὶς χαμηλὲς λοφοσειρές, σκαρφάλωσε σὰν αἴλουρος στὴν ἁπλωτὴ ράχη τῆς ὀροσειρᾶς, χύθηκε σὰν τὸ γεράκι στ’ ἀνοιχτὸ διάσελο, χαμήλωσε, ξεθύμανε, ἔσβησε…

Αν είχαμε την Αγία Γραφή όπως το κινητό μας...

Αναρωτιέμαι, τι θα γινόταν αν μεταχειριζόμασταν την Αγία Γραφή όπως το κινητό μας τηλέφωνο;
-Αν θα την κουβαλούσαμε μαζί μας παντού;
-Αν θα γυρνούσαμε πίσω να την πάρουμε;
-Αν «σερφάραμε» σ’ αυτήν πολλές φορές την ημέρα;
-Αν θα την χρησιμοποιούσαμε για να λάβουμε μηνύματα;
-Αν την μεταχειριζόμασταν σαν να μην μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς αυτήν;

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC