Αρχική > Tags > Κοινωνία

Κοινωνία

Μπορεῖ ἡ γυναίκα-μητέρα νὰ βοηθήσει τὸν κόσμο μας νὰ σταθεῖ στὰ πόδια του;

Κοιτάζοντας τὸν κόσμο μας, θὰ δοῦμε ὅτι ἀπουσιάζουν ἡ ποιότητα ζωῆς, ἡ αἴσθηση τῆς ἀξιοπρέπειας, ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸν ἄλλον, ἡ πίστη στὸ Θεὸ κι ἀπ’ τὴν ἄλλη βιώνουμε τὴν εἰσβολὴ τοῦ παραλόγου στῆ ζωή μας. Πληθαίνει γύρω μας ἡ ἀπανθρωπιά, ὁ κυνισμός. Τὸ καλὸ καὶ ἡ ἀρετὴ χλευάζονται, τὸ πνεῦμα τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς θυσίας πρὸς ἐνίσχυση τοῦ ἀδυνάτου ἐκλαμβάνεται ὡς ὑπερβολικὴ κίνηση ξεπερασμένης ἀντίληψης.

Βυζαντινό νεκροταφείο έκρυβε στα σπλάχνα της η Μεγάλη Οδός του Πέρα (Κωνσταντινούπολη)

Ένα αρχαιολογικό μυστικό έκρυβε ο πιο γνωστός και ιστορικός δρόμος της Κωνσταντινούπολης, η Μεγάλη Οδός του Πέρα.
Στη διάρκεια των εργασιών αναπαλαίωσης γνωστής πολυκατοικίας ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής αξίας στην περιοχή ήλθε στο φως ένα νεκροταφείο της ύστερης ρωμαϊκής και πρώιμης βυζαντινής περιόδου...

Χρόνια πολλά, μαμά, και σε ευχαριστώ για όλα!!! (ευχές και σκέψεις για τη δική μου μητέρα)

Σήμερα, της Υπαπαντής του Χριστού, που γιορτάζει η Μητέρα, σύμφωνα με την Ορθόδοξη πίστη και την ελληνική παράδοση, θέλω να σου ευχηθώ, μαμά:
Πολλά να είναι τα χρόνια σου εδώ στη γη, καλά και ευλογημένα!
Μόνο χαρές να παίρνεις από τα παιδιά και τα εγγόνια σου!
Να είσαι γερή, γιατί σε χρειαζόμαστε για πολύ ακόμα κοντά μας, να μας στηρίζεις και να μας ενισχύεις στον αγώνα μας...

To σημάδι του Θεού

Ήταν περασμένη η ώρα την Κυριακή το βράδυ, όταν ο ιερέας του ναού αποφάσισε να τηλεφωνήσει στην πρεσβυτέρα του στο σπίτι, για να της πει ότι σε λίγο θα κινήσει για το σπίτι. Άφησε το τηλέφωνο να χτυπήσει πολλές φορές, αλλά εκείνη δεν απάντησε. Ο ιερέας παραξενεύτηκε, αλλά αποφάσισε να τακτοποιήσει κάποιες τελευταίες εκκρεμότητες προτού ξανατηλεφωνήσει. Όταν το έκανε ύστερα από λίγα λεπτά, εκείνη απάντησε αμέσως.

Οφείλω μια συγνώμη στο Θεό...


Οφείλω μια συγνώμη στο Θεό για όσα μου χάρισε και δεν τα χάρηκα. Για εκείνα που μου έδωσε και δεν τα πήρα. Μα κι γι' αυτά που μου ζήτησε και δεν του έδωσα. Πάνω από όλα θέλω να κλάψω στην αγκαλιά Του, για όλες εκείνες τις μέρες που δεν έζησα και απλά επιβίωσα...

Η ευλογία του χρόνου

Μιὰ φορὰ κι ἕναν καιρὸ - λέει τὸ παραμύθι - ὁ Θεὸς ἔσκυψε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ κι ἔριξε ἕνα βλέμμα στὴ γῆ. Δὲν ἔμεινε ὅμως εὐχαριστημένος μὲ ὅσα εἶδε ἐκεῖ. Οἱ ἄνθρωποι, ἂν καὶ τοὺς εἶχε δώσει ὅλα τὰ καλά, εἶχαν γεμίσει τὴ ζωή τους μὲ προβλήματα. Ὁ Θεὸς στενοχωρήθηκε πολύ, γιατὶ τοὺς ἀγαποῦσε καὶ ἤθελε νὰ εἶναι ὅλοι καλά. Ἔπεσε σὲ βαθειὰ συλλογή. Τί ἄλλο θὰ μποροῦσε νὰ κάμει γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσει; Ποιὰ εὐλογία δὲν τοὺς ἔδωσε ἀκόμα; Σκέφθηκε τότε νὰ ἐπιστρατεύσει τὸν Χρόνο. Θὰ τὸν ἔστελνε στοὺς ἀνθρώπους, ὥστε νὰ ἔχουν κάθε εὐκαιρία μὲ ὅλη τους τὴν ἄνεση νὰ φτιάχνουν σωστὰ τὴ ζωή τους.

Το έθιμο της Βασιλόπιτας

Έθιμο απόλυτα συνδεδεμένο με την γιορτή της Πρωτοχρονιάς, η Βασιλόπιτα, συγκεντρώνει γύρω της, οικογένειες, παρέες, συνάδελφους ακόμη και αγνώστους που ανταλλάσουν ευχές και… «κυνηγάνε» την τύχη του φλουριού. Αμέτρητες οι συνταγές, πολλές οι παραλλαγές και άλλες τόσες οι ευχές που κάνει ο καθένας από εμάς την στιγμή που ο νοικοκύρης του σπιτιού την κόβει. Πως όμως ξεκίνησε αυτό το έθιμο;

“Θεέ μου, συγχώρεσέ με για τις ανέσεις μου!”

Κοιτάζοντας γύρω μου στον πνευματικό τομέα θαυμάζω αυτούς που είναι πλούσιοι στην αρετή και προσπαθώ έστω και στο ελάχιστο να τους ομοιάσω. Έχοντας επίγνωση της μηδαμινότητάς μου και του χλιαρού αγώνος που καταβάλλω αντιλαμβάνομαι ότι μεταξύ αυτών και εμού «χάσμα μέγα εστήρικται» (Λουκ. ιστ΄ 26). Κοιτάζοντας, όμως, πάλι γύρω μου στον υλικό τομέα, στον αγώνα της επιβιώσεως, δεν βλέπω αυτούς που είναι πλουσιώτεροι από εμένα, αλλά αυτούς που είναι φτωχότεροι.

Σαν άλλοτε Χριστούγεννα

Η πολυτέλεια του μεγάλου σαλονιού του σπιτιού της κ. Αλίκης μαρτυρούσε τον πλούτο και την μεγάλη οικονομική άνεση. Η χλιδή συνταιριασμένη με το γούστο της οικοδέσποινας άφηναν ένα αίσθημα θαυμασμού σε όποιον τις μέρες αυτές επισκέπτονταν την οικογένεια του κ. Λόντου. Μα η κ. Αλίκη σήμερα δεν είχε μάτια να δει το σαλόνι της, ούτε καρδιά για να χαρεί ό,τι με μεράκι και έξοδα τόσο όμορφα είχε στολίσει. Για ποιούς το στόλισε; για ποιόν έκανε το σπίτι της όμορφο ώστε όλοι να το θαυμάζουν και να το ζηλεύουν;

Δύο σκέψεις γιά τόν Ἁϊ-Βασίλη, τόν «ἅγιο τῶν παιδιῶν»

Τίς ἡμέρες τῶν Χριστουγέννων καί τῶν ὑπολοίπων τοῦ Δωδεκαημέρου γίνεται τά τελευταῖα χρόνια μιά ἀπίστευτη διαφήμιση τοῦ λεγόμενου Ἁϊ-Βασίλη. Ἄν μπεῖς σέ πολυκατάστημα ἤ σέ κατάστημα παιχνιδιῶν τό θέαμα ἔχει τουλάχιστον παραγίνει. Ὑπάρχει παντοῦ ἡ μορφή του. Σέ παιχνίδια, σέ τσάντες, σέ ροῦχα, ἀκόμα καί σέ τρόφιμα. Παντοῦ ἐμφανίζεται τό συγκεκριμένο διαφηστικό ἐφεύρημα. Καί θά ἔλεγε κάποιος ὅτι δέν εἶναι καί τόσο φοβερό τό θέαμα ἤ ὅτι γινόμαστε ὑπερβολικοί πού τό σχολιάζουμε, ἀφοῦ δίνει χαρά στά παιδιά

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC