Αρχική > Tags > Κοινωνία

Κοινωνία

10 υπέροχα πράγματα για να πείτε στο παιδί σας!

1. «Ήσουν πάντα ένα συν στη ζωή μου».
Εξηγήστε στο παιδί σας πόσο σημαντική είναι η παρουσία του για σας καθημερινά. Είναι ό,τι πιο υπέροχο μπορεί ν’ ακούσει. Το να ξέρει ένα παιδί πως είναι ό,τι καλύτερο συνέβη στη ζωή σας, βάζει τα θεμέλια για να μεγαλώσει με όμορφα συναισθήματα για τον εαυτό του...

Στρατηγός της Τουρκίας λειτουργείται και μεταλαμβάνει των ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Η Ρωμιοσύνη είναι φυλή συνόκαιρη του κόσμου κανένας δεν βρέθηκε να την εξαλείψει, κανένας, γιατί σκέπει από τα ύψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη θε να χαθεί, όταν ο κόσμος λείψει.

Απάντηση του Εθνομάρτυρος Κύπρου Κυπριανού (1756-1821) στον Τούρκο Πασά Κιουτσούκ Μεχμέτ, που απειλεί πως θα ξεπαστρέψει τους Ρωμηούς...

Παναγιά μου τι να κάνω;

Η Ελένη ζούσε στο Καρπενήσι και είχε παντρευτεί έναν πολύ σκληρό άνδρα ο οποίος την χτυπούσε για το παραμικρό όπως χτυπούν τα παιδιά την μπάλα στο γήπεδο. Τα βάσανα της ζωής την έκαναν να υπηρετεί στη μονή της Παναγίας της Προυσιώτισσας κάθε Δεκαπενταύγουστο. Διηγείτο η ίδια: Μια περίοδο δούλευα παραδουλεύτρα σε ένα γιατρό, που ήταν καλοπληρωτής αλλά και πολύ σκληρός σαν τον άνδρα μου. Μια μέρα πήρα τον κάδο των σκουπιδιών για να πάω να τα πετάξω και ξαφνικά άκουσα ένα κλαυθμύρισμα. Φθάνοντας στο σκουπιδότοπο άνοιξα το καπάκι και βλέπω ένα μωρό μέσα στα αίματα...

Ό,τι κάνεις, γυρίζει…

Κάποια μέρα ένας άνδρας είδε μια γριά γυναίκα που καθόταν στην άκρη του δρόμου, αλλά ακόμη και στο λιγοστό φως της ημέρας, μπορούσε να διακρίνει ότι χρειαζόταν βοήθεια…
Έτσι παρκάρισε το παλιό του αυτοκίνητο μπροστά στην Μερσεντές της και βγήκε από το αμάξι. Εδώ και αρκετές ώρες κανείς δεν είχε σταματήσει να την βοηθήσει. Θα της έκανε κακό; Δεν φαινόταν από τους καλούς τύπους, φαινόταν πεινασμένος και φτωχός. Εκείνος διέκρινε ότι ήταν φοβισμένη, καθώς καθόταν εκεί έξω μέσα στο κρύο...

Ο "νεκροθάφτης των αγέννητων παιδιών" (θυμάτων εκτρώσεων) στο Βιετνάμ και σωτήρας πολλών, που γεννήθηκαν...

"Ν": Συγκλονιστικό. Αυτός ο απλός αδελφός μας κάνει ό,τι θα έπρεπε να κάνουμε όλοι εμείς οι "συνειδητοποιημένοι" χριστιανοί και η ίδια η θεσμική Εκκλησία μας. Ευχόμαστε από καρδιάς (ανεξάρτητα από τη θρησκευτική πίστη του, που δεν τη γνωρίζουμε) ο Κύριος να τον κατατάξει με τους αγίους Του, όταν έρθει η ώρα της κοίμησής του. Κι αν δεν είναι, ή δεν γίνει ποτέ, ορθόδοξος χριστιανός, η ευθύνη είναι δική μας, που δεν τον καλέσαμε στο Περιβόλι του Κυρίου της Αλήθειας και της Αγάπης, του Ιησού Χριστού...

Τα παιδιά της τελειότητας

Κάνουν μπαλέτο ή πολεμικές τέχνες δυο-τρεις φορές την εβδομάδα. Ενδιάμεσα τένις, μαθήματα υπολογιστών, κολυμβητήριο. Στο νηπιαγωγείο είναι ήδη παιδιά θαύματα. Μαθαίνουν γραφή κι ανάγνωση στους πρώτους δύο μήνες. Γιατί οι δάσκαλοι είναι πολλοί. Κι όχι μόνο πρωινοί. Το μεσημέρι αναλαμβάνουν μαμάδες και μπαμπάδες και τα απογεύματα γιαγιάδες και παππούδες. »Έλα να δω τι έμαθες σήμερα».

Ελάτε να κάνετε οικογένειες (Κώστας Γανωτής)

Βλέπω τους νέους να στέκονται μουδιασμένοι μπροστά στην κλήση να κάνουν οικογένεια. Ίσως λαχταρούν ν’ αγαπήσουν και φοβούνται. Μια κοπέλα εξομολογείται: «Λες του άλλου σ’ αγαπώ και φρικάρει». Ακούτε; Φρικάρει! Πώς μπόρεσε η αγάπη να συνδυαστεί με τη φρίκη!
Έτσι αρκούνται σε μια επιδερμική επισκόπηση και λογαριάζουν τις στιγμές (στιγμές!) ηδονής, που μπορούν ν’ αποσπάσουν...

Καλοκαίρι του Θεού και των ανθρώπων

Καλοκαίρι τῶν ἀνθρώπων. Ἐποχή ἀνάπαυσης, ἀναψυχῆς, νωχελικότητας. Ἥλιος λαμπερός καί ὀνειρεμένες ἀμμουδιές. Ἀφίσες νά διαφημίζουν μέ προκλητικό τρόπο ἐπίγειους παραδείσους. Ὑπαίθρια πάρτυ, καρδιοχτύπια σέ μουσικές μεθυστικές. Τό καλοκαίρι τῶν ἀνθρώπων στήν Ἑλλάδα τοῦ Παπαδιαμάντη καί τοῦ Ἐλύτη, τήν Ἑλλάδα τῆς πνευματικῆς εὐαισθησίας καί τήν Ἑλλάδα τῶν αἰσθήσεων. Ὅλες αὐτές οἱ ἀντιθέσεις σέ μία ἐποχή…

«Δόξα τω Θεώ, ευχαριστώ Κύριε»

Κάποτε υπήρχε μια φτωχή γυναίκα που για ότι καλό της συνέβαινε, με το παραμικρό έλεγε «Δόξα τω Θεώ». Κοντά της όμως ζούσε ένας πλούσιος ο οποίος κάθε φορά που περνούσε μπροστά από το σπίτι της την άκουγε να λέει «Δόξα τω Θεώ, ευχαριστώ Κύριε» και κάθε φορά τον εκνεύριζε.

Το θαύμα στη ζωή μας

Πιστεύετε στον Θεό;
Αν δεν πίστευα, δεν θα είχα επιβιώσει. Πιστεύω πως με τη δύναμη του Θεού ζω. Και μη σου φανεί μελοδραματικό. Ζω με τη χαρά ότι η ζωή τούτη είναι μια δοκιμασία και το επάνω είναι ένα όνειρο. Η σκέψη μου είναι στον... ουρανό! Νιώθω από τώρα τη χαρά της «αρπαγής».

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC