Αρχική > Tags > Κοινωνία

Κοινωνία

Σαν να σε νιώθω έτσι που στέκεις σκεφτικός…

Δέν ξέρω πόσο καιρό, ἅγιε Ἰωσήφ, παιδεύτηκες μέ τούς λογισμούς σου καί τ’ ἀναπάντητα γιατί. Δέν ξέρω ἄν σ’ ὁλάκερη τή ζωή σου βρῆκες τελικά ἀπάντηση. Ξέρω μονάχα ὅτι τελικά δέν σέ λύγισαν οἱ ἀπορίες καί τά βασανιστικά γιατί. Ξέρω ὅτι δέν προέταξες τή λογική, παρά τήν πίστη καί τήν ὑπακοή. Καί πιό πολύ γνωρίζω ὅτι σήμερα, πού παρόμοια ἐρωτήματα καί ἀπορίες βασανίζουν ἐμένα, ἐσύ ξέρεις.

Παγκοσμιοποιημένα Χριστούγεννα

Στό βωμό τῆς παγκοσμιοποιήσεως θυσιάζεται ὁ ἀληθινός Ἅγιος καί Μέγας Βασίλειος καί μέ τό ὄνομά του ἐμφανίζεται μία στρουμπουλή κοκκινοφορεμένη κούκλα ἡ ὁποία κατακλύζει καταστήματα καί σπίτια. Τί σχέση μέ αὐτά τά ἐμπορικά τεχνάσματα μπορεῖ νά ἔχει ὁ σοφός Ἐπίσκοπος Καισαρείας, ὁ ὁποῖος χάριζε κυρίως πνευματικά δῶρα καί φώτιζε τούς συνανθρώπους του μέ τήν διδασκαλία καί τήν φιλανθρωπία του;

Ελλάδα εξήντα πέντε χρόνια πίσω (κείμενο του Paul A. Porter)

Παρακαλώ αναγνώσατε το κείμενο του Paul A. Porter και θα διαπιστώσετε πόσο δίκαιο έχει. Μας περιέγραψε σαν χώρα και ως πολιτικό σύστημα, ακριβώς μέσα σε 10 γραμμές. Το ίδιο φαύλο πολιτικό σύστημα συνεχίζει το καταστροφικό του έργο μέχρι σήμερα ανενόχλητο...

Το χριστουγεννιάτικο δένδρο στο σπίτι του Χριστού

Μα είμαι μυθιστοριογράφος και φαίνομαι σαν να φαντάζομαι ένα «παραμύθι». Μα γιατί να «φαίνομαι», αφού ξέρω καλά πώς το φαντάζομαι• μα πάντα ονειρεύομαι πώς αυτό έγινε κάπου, κάποια εποχή, κι ακριβώς την παραμονή των Χριστουγέννων, σε κάποια απέραντη πολιτεία, με φρικτή παγωνιά.
Ονειρεύομαι πώς σ' ένα υπόγειο ζούσε ένα παιδάκι, ένα πολύ μικρό παιδάκι έξι χρονών, ή ακόμα λιγότερο...

Αυτόπτης Μάρτυρας της Γέννησης

Πάντοτε το επιθυμούσα. Να δω το Χριστό να γεννιέται στη φάτνη του. Από τότε που ήμουνα μικρός και άφηνα τη σκέψη και τη φαντασία μου να απλώνονται μακρυά από τα πράγματα και τα πρόσωπα. Θυμάμαι, μαθητούδι ακόμα, που τέτοιες μέρες στρώναμε με τους συμμαθητές μου στο σχολειό του ΄Αη Νικόλα τη φάτνη μας και υποδυόμαστε ρόλους. Μια φορά έγινα μάγος. Είχα ντυθεί με ρούχα της εποχής, είχα στο στόμα λόγια κατάλληλα και καρδιά να πάλλει από χαρά και συγκίνηση. Από τότε η επιθυμία μου φούντωνε.

Ἐργασία - ἀνεργία

Κάποτε, έγραφα πως η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ' όχι διάθεση για δουλειά.

Η δημογραφική μας συρρίκνωση

Το 1993 η τότε Βουλή απετελείτο από τρία κόμματα. Τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τον Συνασπισμό της Αριστεράς, στον οποίο συστεγάζονταν το ΚΚΕ και η λεγόμενη «Ανανεωτική Αριστερά». Ένα από τα λίγα θέματα, στα οποία συμφώνησαν τα τρία κόμματα, ήταν η έκδοση ενός πολυσέλιδου και πλούσιου σε διαπιστώσεις πορίσματος για το Δημογραφικό μας πρόβλημα...

Μάριος Πλωρίτης, 1995: Η προφητεία ενός Ναζί

Ήταν Τρίτη 9 Μαΐου 1995 όταν ο εκλιπών διανοούμενος Μάριος Πλωρίτης, συνεργάτης τότε της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», δημοσίευε το κάτωθι εκπληκτικό κείμενο…
Όσο και να το διαβάζουμε μας φαίνεται τόσο πολύ επίκαιρο και θα μπορούσε να είναι ένα σχόλιο το οποίο θα είχε γραφτεί σήμερα…

Περί θλίψεων, πόνων και κόπων

Η θλίψις είναι όργανον, εργαλείον, το οποίον κρατεί ο Θεός εις το χέρι Του, και Αυτός μόνος το εργάζεται, καθώς Του υπαγορεύει η άπειρος σοφία Του. Εις τον κάθε άνθρωπον διαφοροτρόπως το εργάζεται, αναλόγως της ανάγκης που έχει έκαστος...

Σχολικά βιβλία εθνικής αποδόμησης

Το Σωματείο ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη εξέδωσε ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του δασκάλου Δημήτρη Νατσιού, ο οποίος υπηρετεί σε Δημοτικό Σχολείο του Κιλκίς. Ο τίτλος του βιβλίου είναι εύγλωττος: «Τα Νεοταξικά βιβλία Γλώσσας του Δημοτικού Σχολείου και του Γυμνασίου». Ο συγγραφεύς σταχυολογεί απαράδεκτα κείμενα από τα σχολικά βιβλία που διδάσκονται σήμερα και τα οποία είχαν παραγγελθεί και εγκριθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC