Αρχική > Tags > Κοινωνία

Κοινωνία

Τα παιδιά ο εκκλησιασμός και η προσευχή (Επίσκ. Ειρηναίος, Αικατερίνμπουργκ και Ιρμπίτσκ)

Πόσο εύκολο είναι να εμπνεύσει κανείς στο παιδάκι την αγάπη και την ευλάβεια στις ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας! Φτάνει μόνο να του δώσουμε να καταλάβει, ότι στο ναό βρίσκεται πιο αισθητά ο «πανταχού παρών» Κύριος, ο Θεός που τόσο αγαπάει τα παιδιά, και που καλεί κι αυτό κοντά Του. Επομένως μέσα στο ναό πρέπει να στεκόμαστε ήσυχα, να κάνουμε με προσοχή το σταυρό μας και να προσευχόμαστε ευλαβικά...

Το μοιρασμένο φλουρί-Πάυλος Νιρβάνας

Το πρώτο φλουρί της βασιλόπιτας που μου 'πεσε - ένα αληθινό φλουρί, γιατί ο πατέρας μου τον καιρό εκείνο, πριν φτωχύνει ακόμη, όπως φτώχυνε στα υστερνά τον, συνήθιζε να βάζει στη βασιλόπιτα του σπιτιού μας μια χρυσή εγγλέζικη λίρα- βγήκε μοιρασμένο.

Άλλοτε και τώρα… Χριστουγεννιάτικη ιστορία!

Σαν ήμουνα παιδί ονειρευόμουνα, ξύπνια και κοιμισμένη, τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, ολόκληρη η χρονιά, νόμιζε κανένας είχε συμπτυχθεί το ενδιαφέρον σε εκείνο το μαγευτικό δεκαπενθήμερο των Χριστουγέννων και του Αγίου Βασιλείου.
Ο κόσμος δε ζούσε στη σημερινή καταναλωτική κοινωνία...

Χριστούγεννα σεισμός στη γη

Tότε
η Βηθλεέμ ήταν γεμάτη από κόσμο. Τά ξενιτεμένα παιδιά της έρχονταν ν' απογραφούν στόν τόπο πού γεννήθηκαν, ύστερα από διαταγή του Καίσαρα Αυγούστου «απογράφεσθαι πάσαν την οικουμένην»...

Αυτά είναι Χριστούγεννα

Στις μεγάλες πόλεις σημειώνεται η απόλυτη αντίθεση. Ζεστή ατμόσφαιρα στα μαγαζιά και στα εστιατόρια και έξω από τις πόρτες και τα παράθυρά τους άστεγοι, νηστικοί και παγωμένοι άνθρωποι. Χαμόγελα στους ανέμελους θαμώνες τους και έξω άνθρωποι απογοητευμένοι σχεδόν «ημιθανείς». Άνθρωποι που αναζητούν «το πνεύμα των Χριστουγέννων» και άλλοι που είναι μόνοι τους...

Ἡ προσευχή μιᾶς ἐγγονούλας (συγκινητική ἀληθινή ἱστορία)

Ήρθαν από το χωριό Ποτιδάνεια Δωρίδος αρχές Ιουλίου το καλοκαίρι του 2002. Η μητέρα, η γιαγιά, η εγγονούλα. Η γιαγιά και η εγγονούλα πανομοιότυπα! Συμπαθέστατες, με γαλάζια μάτια και οι δύο, αντιπρόσωποι δύο διαφορετικών γενεών. Η μητέρα είπε:
– Η γιαγιά μας το ότι ζει το οφείλει στην προσευχή της εγγονούλας της. Είχε βαριά πνευμονία και ήταν στο νοσοκομείο...

Τα περσινά Χριστούγεννα

ΟΙ ΜΑΓΟΙ, ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ
Νύχτα... Κάθομαι μπροστά στο παράθυρο μου, βλέπω τη θάλασσα με πόνο και λέω στον εαυτό μου: Μη βλέπεις μόνο την τρικυμία... Μη βλέπεις μόνο τον πόνο... Μη σκέφτεσαι μόνο την καταστροφή... Μη θυμάσαι μόνο το αίμα των σκοτωμένων... Μη σκέφτεσαι μόνο το χθεσινό λεπτό... Μην αγχώνεσαι για το αύριο... Μην ξεχνάς το παρόν...

Αλεξανδρινό=”Δώρο στο Χριστό” (ένα συγκινητικό διήγημα)

Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος γιόρταζε τα Χριστούγεννα με περισσότερη κατάνυξη.
Σ’ ένα μακρινό χωριό, λοιπόν, ο παπάς έκανε κάθε χρόνο μια φάτνη στη μέση της εκκλησίας, την παραμονή των Χριστουγέννων.
Οι κάτοικοι πήγαιναν πρώτα πρώτα στην εκκλησία...

Hippies met Orthodoxy

Αγαπητοί μου φίλοι ήθελα να μοιραστώ κάτι μαζί σας που μόλις το θυμήθηκα… Το 2001 στην Πλατεία Αμερικης απο πίσω στο κέντρο της Αθήνας στο εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα εκεί που μαρτύρησε η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία ήταν ένας πολύ καλός Κληρικός ο π. Γαβριήλ Τσάφος ο οποίος από κάποια ασθένεια ήταν υπερβολικά παχύς πάρα πάρα πολύ με αποτέλεσμα τα βράδια να μην κοιμάται...

Σᾶς τά ‘παν ἄλλοι;

Mπορεί τα κάλαντα να πήραν την ονομασία τους από τις ρωμαϊκές καλένδες αλλά την καταγωγή τους την έλκουν από την ομηρική εποχή κι άσε τους όψιμους θιασώτες της ασυνέχειας να σκανδαλίζονται με την μορφολογική συνέχεια και το ήθος της ημετέρας εμπειρίας. «Nα τα πούμε»;…
Tα λέγαμε ακέραια. Oλόκληρα. Aπό την αρχή ίσα με το τέλος. Iστορούσαμε το γεγονός και λέγαμε και παινέματα στους νοικοκυραίους...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC