Αρχική > Tags > Κοινωνία

Κοινωνία

Μια αληθινή ιστορία για την Θεία Κοινωνία: Ο Ιερέας που κατέλυε κάθε φορά μετά την Θεία Κοινωνία των Χανσενικών

Έγινε πολύς λόγος για το νησί της Σπιναλόγκα.
Ένα από τα ιστορικά στοιχεία που πληροφορούμαστε είναι ότι οι χανσενικοί που κατοικούσαν στη Σπιναλόγκα ήταν οργισμένοι με τον Θεό, για το λόγο ότι η ασθένειά τους ήταν μια μεγάλη και αφόρητη δοκιμασία. Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί κάποτε και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα...

Προφητείες: "Πονηρές μεθοδεύσεις και προβληματικές προσωπικότητες"

Τι κάνει άραγε μερικούς ανθρώπους να "κολλάνε" κυριολεκτικά σε προφητείες για το τέλος τού κόσμου, ή για σημαντικά γεγονότα που προφητεύονται, αντί να περιμένουν να δουν την εκπλήρωση με υπομονή; Πρόκειται μόνο για πρόβλημα προσωπικοτήτων, ή λανθάνοντος ζήλου, ή μήπως υπάρχουν και κάποιοι προβοκάτορες πίσω απ' όλα αυτά, με απώτερο σκοπό να σκανδαλίσουν; Ερωτήματα που εξετάζει το παρόν άρθρο τού κυρίου Ρακοβαλή, με αφορμή πρόσφατες φήμες για επικείμενο πόλεμο.
Κοντά στο 1992 κυκλοφόρησε η φήμη ότι θα ξεκινήσει...

Η “ωραιότητα” της αμαρτίας μας…

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα ιδιαίτερο κύμα πνευματικότητας από ομιλίες εσωτερικής βελτίωσης, βιβλία για την ανάπτυξη του εαυτού, αλλά παρ’ όλα αυτά ο εαυτός μας δυστυχώς δεν αλλάζει. Διαβάζουμε συνεχώς ρητά του στυλ: “Είσαι τέλειος”, “είσαι απίστευτος”, “χαμογέλασε τώρα!”, “η αλλαγή θα έρθει” κ.λπ. αλλά δυστυχώς ο πόνος, η κατάθλιψη, η στεναχώρια και η αμαρτία...

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ: «Οι άνθρωποι καταντήσανε σαν άδεια κανάτια…»

Οἱ ἄνθρωποι καταντήσανε σὰν ἄδεια κανάτια, καὶ προσπαθοῦν νὰ γεμίσουν τὸν ἑαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ἕνα σωρὸ σκουπίδια, ἐκθέσεις μὲ τερατουργήματα, μπάλλες, ὁμιλίες καὶ ἀερολογίες, καλλιστεῖα, ποὺ μετριέται ἡ ἐμορφιὰ μὲ τὴ μεζούρα, ἠλίθιους καρνάβαλους, συλλόγους λογῆς-λογῆς μὲ γεύματα καὶ μὲ σοβαρὲς συζητήσεις γιὰ τὸν ἴσκιο τοῦ γαϊδάρου, συνδέσμους ἀφιερωμένους στοὺς ἀποθεωμένους ἄνδρας τῆς Εὐρώπης κι ἕνα σωρὸ ἀλλὰ τέτοια.
Αὐτή, μὲ μιὰ ματιά, εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς ἀνθρωπότητας σήμερα, ποὺ νὰ μὴν ἀβασκαθῇ!

Από εμένα θα πεθάνεις παιδί μου;

Γιατί έρχεσαι έτσι παιδί μου σε εμένα;
Για να προσκυνήσω τη χάρη σου Παναγιά μου!
Ναι, αλλά γιατί έτσι; Γιατί με μάσκα;
Γιατί φοβάμαι! Πριν από μένα σε προσκύνησαν κι άλλοι κι αν φιλήσω την εικόνα σου Σου θα κολλήσω!Θα πεθάνω Παναγιά μου!
Από εμένα θα πεθάνεις παιδί μου;
Κοίτα πάνω στην εικόνα Μου και πες μου, βλέπεις όλα αυτά τα τάματα;
Για ποιο λόγο πιστεύεις ότι βρίσκονται εδώ;

Αγάπη είναι...

Αγάπη είναι να σέβεσαι το παρελθόν και την εμπιστοσύνη που ο άλλος σου δίνει.
Αγάπη είναι να μπορείς να συγχωρείς και να βοηθάς τον άλλον να διορθωθεί και να εξελιχθεί και όχι να τον πυροβολείς σε κάθε λάθος βήμα.

Ο εχθρός είναι ένας· η φιλαυτία μας

Μήπως τρελαινόμαστε χωρίς λόγο; Συνωμοσίες, αντιπαλότητες, προδοσίες, κι ένα σωρό βλακείες που δεν έχουν θέση στα μυαλά των Ορθοδόξων.
Μήπως τα πράγματα είναι πιο απλά στον τρόπο αντιμετώπισής τους;
Δεν είναι όλα είναι κάτω από την πρόνοια του Θεού; Αυτό δεν είναι το πρώτο και βασικό πράγμα που μαθαίνουμε ως χριστιανοί; Για όποιο λόγο κι αν γίνεται, ό,τι κι αν κρύβεται από πίσω ή από πάνω ή από κάτω ο Θεός έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο.

Λόγοι Γέροντος Ἐπιφάνιου Θεοδωρόπουλου περί ψυχικών νόσων

—Γέροντα, εἶναι γνωστὸ πὼς ἕνα ποσοστὸ ψυχιά­τρων θεωρεῖ ὼς αἴτιο μερικῶν ψυχασθενειῶν τὴν έγκράτεια κατὰ τὴ νεανικὴ ήλικία. Τὶ μποροῦμε νὰ τοὺς ἀπαντήσουμε;
—Ή τοποθέτησή τους εἶναι λανθασμένη καὶ ἡ ἐξήγηση γι’ αὐτό πολὺ ἁπλή. Ὅσοι ἐπισκέπτονται τὸν ψυχίατρο εἶναι ἀσθενεῖς.. Δὲν πάει κανεὶς στὸ γιατρὸ στὰ καλὰ καθούμενα, δηλαδὴ ὑγιής.

Ασκητές μέσα στον κόσμο Γ’: Κωνσταντίνος Μικρός, ο ευλαβής νεωκόρος

Ο Κωνσταντῖνος Μικρός γεννήθηκε τό 1895 στό χωριό Ἀθίκια Κορινθίας. Οἱ γονεῖς του Γεώργιος καί Κατερίνα, ἄν καί πάμφτωχοι ξεχώριζαν στό χωριό γιά τήν καλωσύνη καί τήν φιλοξενία τους. Ἀπέκτησαν τέσσερα παιδιά, τόν Κώστα καί ἄλλα τρία κορίτσια.

π. Ανδρέας Κονάνος: "Άγιοι που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους"

Έβγαινα από ένα εστιατόριο με μια οικογένεια που μου έκανε το τραπέζι αυτές τις μέρες. Τα φαγητά ήταν τέλεια, συγκρατήθηκα στο τέλος και δεν έφαγα γλυκό. Απόρησα κι εγώ με την αυτοκυριαρχία μου. Οι σερβιτόροι άψογοι στην περιποίησή τους, όλοι φορούσαν μάσκες, το σέρβις ήταν φοβερό, τα φαγητά υπέροχα, περάσαμε τέλεια.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC