Αρχική > Tags > Κοινωνία

Κοινωνία

Άκου παιδάκι μου...

Κάνατε μεγάλα σπίτια αλλά μικρότερες οικογένειες,
Πάτε στο φεγγάρι αλλά δεν πάτε στον γείτονα,
Κατακτήσατε το διάστημα αλλά καταστρέφετε την γη,
Έχετε περισσόοτερες γνώσεις αλλά λιγότερη κρίση,
Έχετε πολλά υπάρχοντα αλλά λιγότερες αξίες,
Έχετε πλατύτερους δρόμους αλλά και στενότερα μυαλά...

Θυμάστε τη ποδιά της γιαγιάς;

Ο πρώτος της σκοπός ήταν να προστατεύει τα ρούχα της...

Αλλά επίσης:
Υπηρέτησε ως "γάντι" για να αποσύρει το τηγάνι από τη φωτιά...
Υπηρέτησε ως "μαντήλι" για να στεγνώνει τα δάκρυα των παιδιών αλλά και να καθαρίζει τα βρώμικα από το παιχνίδι πρόσωπά τους...
Στο κοτέτσι την χρησιμοποιούσε για να μεταφέρει τα αυγά...
Όταν πήγαιναν επισκέψεις με την ποδιά έκρυβε τα ντροπαλά παιδιά...

Ξέρεις μήπως, παιδί μου… (Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Ξέρεις μήπως, παιδί μου, γιατί κλείνουν τα σύννεφα τότε που τα χωράφια είναι διψασμένα και ανοίγουν τότε που η βροχή δεν χρειάζεται;
Γιατί η φύση σάστισε από το έγκλημα των ανθρώπων και απαρνήθηκε την ευταξία της.
Ξέρεις μήπως, παιδί μου, γιατί τα χωράφια βγάζουν βαρύ καρπό...

«Κύριε, τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον…»

Μια φτωχή και πολύτεκνη μητέρα πήγε στο παντοπωλείο ν’ αγοράσει, με πίστωση, τρόφιμα για τα Χριστούγεννα.
Ο παντοπώλης τη ρώτησε πόσα χρήματα είχε μαζί της, κι εκείνη του απήντησε ότι ο σύζυγός της και ο γιος της σκοτώθηκαν στον πόλεμο, έχει πέντε παιδάκια και χωρίς κανένα πόρο ζωής.

Οι τέτοιοι λεγόμενοι χριστιανοί είναι οι περισσότεροι!

Τι να πει κανένας για εκείνους που λέγονται χριστιανοί, που πάνε στην εκκλησία και παρακαλούνε τον Θεό να τους βοηθήσει στη ζωή, και που λένε πως έχουνε την ελπίδα τους στο Χριστό, στην Παναγία και στους Αγίους, κι’ από την άλλη μεριά είναι φιλάργυροι, δεν δίνουνε τίποτα στ’ αδέρφια τους, τους φτωχούς, κι’ ολοένα μαζεύουνε χρήματα και πλούτη; Στη ζωή μου είδα πως οι τέτοιοι λεγόμενοι χριστιανοί...

Ο Ντοστογιέφσκι μιλά για την Παιδεία

Πριν από διακόσια χρόνια –στις 11 Νοεμβρίου 1821–, με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, γεννήθηκε ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Φιοντόρ (Θεόδωρος) Ντοστογιέφσκι. Έζησε πριν από τόσα χρόνια και μίλησε για την δυτική κοινωνία και την παιδεία της, λες και ζει σήμερα. Είχε τη σπάνια ικανότητα να διεισδύει στα κατάβαθα της ψυχής και εκφραστικά παρουσίασε τις κτηνώδεις πράξεις στις οποίες οδηγείται ο μηδενιστής άνθρωπος. Αδιαμφισβήτητα ο Ντοστογιέφσκι στην παγκόσμια λογοτεχνία είναι ο πιο δυνατός στην περιγραφή των αρνητικών και τραγικών ηρώων...

Προσευχή… σέ καιρούς ἀπαράκλητους (Μαρία Μουρζᾶ)

Εἶναι μέρες ἀνήλιαγες
Εἶναι νύχτες ἀσέληνες
Καιροί ἀπαράκλητοι…
Φῶς πουθενά.
Τότε οἱ εὐφυεῖς, οἱ ἀσκημένοι,
οἱ ἔχοντες τήν ἐλπίδα τους στόν Θεό...

Ό,τι μάζεψες στήν ψυχή, μέ αύτά μένεις...!

Στά γυρίσματα τής ταινίας ‟Τό Νησί” έπρεπε νά ξαπλώσω στό φέρετρο!
Τρείς φορές τό έσκαγα άπό κεί. Δέν άντεχα. Αύστηρό πράγμα τό φέρετρο: είσαι ξαπλωμένος, τοίχοι στενοί, καί τίποτα άλλο δέν ύπάρχει. Ούτε Εύαγγέλιο γιά νά διαβάσεις.
Ό,τι μάζεψες στήν ψυχή, μέ αύτά μένεις!
Στήν αίωνιότητα θά πάρουμε αύτά πού δέν μπορείς νά άγγίξεις...

Τώρα τα πάντα εξαρτώνται από Σένα...

Τις τελευταίες ημέρες κάποια λόγια κάνουν το γύρο του διαδικτύου. Τα λόγια που απηύθυνε στο Χριστό ο χρυσός ολυμπιονίκης μας, Στέφανος Ντούσκος. Τα είχε δώσει όλα στην κωπηλασία. Στα τελευταία 500m δεν του είχαν μείνει πλέον δυνάμεις. Σχεδόν. Του είχε μείνει η σπουδαιότερη, η μεγαλύτερη δύναμη. Εκείνη της ψυχής, που ξεπερνώντας τα ανθρώπινα, γίνεται προσευχή.

Αλήθεια, εσύ ξέρεις;

Αλήθεια, εσύ ξέρεις τα όριά σου; Ξέρεις αν προχώρησες στις αποφάσεις σου; Ξέρεις πόσο προχώρησες στην αλλαγή τρόπου σκέψης και στους προσωπικούς σου δρόμους αυτογνωσίας και της βελτίωσης του χαρακτήρα σου; Και ποιος θα μου το πει αυτό; Μα… τα γεγονότα! Συγχώρεσες την πικρή κουβέντα που άκουσες σήμερα;

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC