«Να κοιτάμε μπροστά»• Οι αμετανόητοι και οι υπεκφυγές τους

Δεν μετανιώνω για τίποτα». «Ό,τι έγινε, έγινε». Η δήλωση ακούγεται συχνά και σε τόνους που δεν σηκώνουν αμφισβήτηση. "Άνθρωποι που φαίνεται πως προσπαθούν να κάνουν έναν απολογισμό της ζωής τους, αποδεικνύεται πως δεν επιθυμούν παρά μιαν επίδειξη. Θα ήθελαν να δείχνουν αδέσμευτοι, «ξεπλυμένοι» από άχρηστες μνήμες. Δεν κοιτάνε προς τα πίσω αυτοί, μόνο μπροστά. Δεν έχει νόημα -ισχυρίζονται- να σκαλίζουμε τα περασμένα, αφού τα περασμένα δεν διορθώνονται."Ίσια μπροστά λοιπόν ή ματιά, εμπιστοσύνη στο μέλλον! Αλλά, μήπως αυτός που το φωνάζει είναι μόνο ό φόβος τους;

Απόσταγμα σοφίας

Αφές το ίδιον θέλημα, διά να εύρης στην ψυχή ειρήνην. Το γάρ θέλημα του ανθρώπου γέγονε τοίχος χαλκούς, και εμποδίζει τον φωτισμό• και την ειρήνην. Βλέπε παράδειγμα τον γλυκύν Ιησούν, όπου έγένετο προς τον Άναρχον Αυτού Πατέρα «υπήκοος μέχρι θανάτου θανάτου δε σταυρού». Δέδωκε το σώμα εις μάστιγας και τας σιαγόνας εις ραπίσματα και το πρόσωπον ουκ επεστράφη από εμπτυσμάτων. Οράς, αδελφή μου, πόσην Αγάπη προς ημάς έδειξαν ό γλυκύς Κύριος;

Νοσταλγία της αθωότητας

«Νοστάλγησα τα παιδικά μου χρόνια! Θέλω πάλι να δω καθαρό ουρανό• να αναπνεύσω καθαρό αέρα• να φάω καθαρό ψωμί• να πιω καθαρό κρασί. Όλα τα νοστάλγησα. Νοστάλγησα το χωριό μου! Eδώ τα μολύναμε όλα. Όλα σάπισαν. Σαπίζει και ή ψυχή μας. Λυπήσου μας, Κύριε, καταστρέψαμε τη δημιουργία Σου...

Αιώνας ακατανοησίας...

«Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο αιώνας που περνούμε είναι ένας αιώνας ακατανοησίας. "Αν ήμουν Ιστορικός, θα τον ονόμαζα "Αιώνα της Βαβέλ". Οι άνθρωποι έχουν μπερδέψει το νόημα των λέξεων, που επί πολλούς αιώνες εξέφραζαν μιαν ορισμένη έννοια και δεν γίνεται πια να συνεννοηθούν.

Αγάπη προς τον πλησίον

Βίασε τον εαυτό σου, σαν συναντήσεις τον διπλανό σου, να τον τιμήσεις παραπάνω από το μέτρο του. Φίλησε τα πόδια του και τα χέρια του, και κράτησέ τα πολλές φορές με πολλή τιμή, και βάλε τα επάνω στα μάτια σου, και παίνεψέ τον ακόμα και για κείνα που δεν έχει. Και σαν χωριστεί από σένα, πες γι' αυτόν κάθε καλό και τιμημένο, γιατί μ’ αυτά και με τέτοια τον τραβάς στο καλό και τον κάνεις να ντρέπεται από τα καλά τα λόγια που του είπες, και σπέρνεις σ’ αυτόν σπόρους της αρετής.

Oι αισχροί λογισμοί...

"Πάτερ, όταν χωρίς να το θέλω περνούν από το νου μου αισχροί λογισμοί, αμαρτάνω; Άκουσε παιδί μου. Κάποια ασκήτρια η Αικατερίνη Σενέισκαγια εταλαιπωρείτο από ακάθαρτες σκέψεις. Στο τέλος την επισκέφτηκε ο Χριστός και αμέσως τις απεμάκρυνε. «Που ήσουν τόσο καιρό, γλυκύτατε Ιησού μου»; Τον ρώτησε. «Ήμουν μέσα στην καρδιά σου» της απάντησε. « Στην καρδιά μου; Μα, αφού είναι γεμάτη από ακάθαρτους λογισμούς». «Ήμουν στην καρδιά σου, γιατι εσύ κανένα από τους λογισμούς αυτούς δεν αποδέχθηκες.

Η ηρεμία που προσφέρει η Εκκλησία

Όταν ο άνθρωπος αρχίσει να προσεύχεται τότε λαμβάνει δύναμιν από την προσευχήν· και η προσευχή είναι φως, διότι ο ίδιος ο Θεός είναι φως. Και το φως του Θεού αρχίζει σιγά σιγά να διαλύει τα πνευματικά σκοτάδια. Και αν καμιά φορά επιμένει το σκότος να υπάρχει μέσα στην ψυχή του ανθρώπου, αυτό συμβαίνει διότι ο καλός Θεός, ως ιατρός, θέλει να θεραπεύσει την ψυχή με την ταπείνωση, να μάθει ο άνθρωπος να ταπεινωθεί.

Μελαγχολία, θλίψη, άγχος

Όλες σχεδόν οι αρρώστιες προέρχονται από έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό και αυτό δημιουργεί άγχος. Το άγχος το δημιουργεί η κατάργηση του θρησκευτικού αισθήματος. Αν δεν έχετε έρωτα για τον Χριστό, αν δεν ασχολείσθε με άγια πράγματα, σίγουρα θα γεμίσετε με μελαγχολία και κακό.

Ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς καὶ ὁ γέροντας Παΐσιος

Zώντας μέσα σ’ ἕναν κόσμο ὅπου ὅλοι τρέχουμε ἀσταμάτητα, μονίμως ὑπεραπασχολημένοι, δὲν μένει χρόνος γιὰ προσευχή. Οὔτε καὶ τὴ θεωροῦμε κάτι σημαντικό. Ἡ συνομιλία μὲ τὸν Θεὸ εἶναι σχεδὸν ἀνύπαρκτη. Γιὰ πολλοὺς εἶναι χάσιμο χρόνου, κάτι τὸ δευτερεῦον, πάρεργο. Ὄχι μόνο δὲν προσευχόμαστε γιὰ τὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ οὔτε γιὰ τοὺς ἄλλους.

Tα 10 αναπάντητα ερωτήματα ενός καθηγητή του Αριστοτελείου

Ερωτήσεις που δεν απαντώνται: Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του. Βάσει ποιάς λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει;

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC