«Tό ἄλλο της μάτι»

Ἡ μητέρα του εἶχε μόνο ἕνα μάτι...
Ντρεπόταν γι' αὐτήν, κι ὧρες - ὧρες τήν μισοῦσε!!!
Ἡ δουλειά της ἦταν μαγείρισσα στή φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε γιά τούς φοιτητές καί τούς καθηγητές, γιά νά βγάζει τά ἔξοδά τους... Δέν ἤθελε νά τοῦ μιλάει, γιά νά μήν μαθαίνουν οἱ ἄλλοι, ὅτι εἶναι παιδί μιᾶς μητέρας μέ ἕνα μάτι.

Μη ζητάς να σ' αγαπούν...

O Γέροντας Πορφύριος έζησε σ΄ αυτόν τον κόσμο προσφέροντας την αγάπη του σε όλους. Μέσα από την εσωτερική κατάσταση που ζούσε σκόρπιζε γύρω του γαλήνη και ειρήνευε κάθε ψυχή που τον πλησίαζε. Λίγα λόγια για την αγάπη έτσι όπως τη βίωνε ο Γέροντας και έχουν καταγραφεί σε βιβλία σχετικά με τη ζωή του παραθέτουμε προς όλους όσους αγωνίζονται.

Η ευσπλαχνία που νίκησε το θάνατο

O θάνατος είναι το πιο σκληρό κι αδυσώπητα αναπόφευκτο γεγονός της ζωής μας. Ο Επίκουρος έλεγε πως δεν πρέπει να φοβόμαστε το θάνατο, γιατί «όσο ζει ένας άνθρωπος, ο θάνατος δεν υπάρχει και, όταν υπάρχει ο θάνατος, ο άνθρωπος αυτός δεν ζει πια». Όμως δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον θάνατο και την φθορά. Θέλουμε να τον αποφύγουμε, όπως και τον πόνο, την στεναχώρια, τις αρρώστιες.

Ορθόδοξο παραδοσιακό γλέντι

Η παραδοσιακή ατμόσφαιρα που επικρατούσε θύμιζε παλαιότερες αλλά και ωραιότερες εποχές όπου, στα χωριά κυρίως, σε κάθε ευκαιρία που δινόταν όπως γάμοι, βαφτίσια, ιερές πανηγύρεις, ο κόσμος εκδήλωνε τη χαρά του με τραγούδια και χορούς από τον τόπο καταγωγής του και η συμμετοχή όλων θεωρούνταν απαραίτητη.

Η Ορθοδοξία των Αγίων Πατέρων

Όπως στους αρχαίους καιρούς, είχαν συνήθεια oι άνθρωποι, εκείνους που γυρνούσαν νικητές απ' τους πολέμους, να τους πανηγυριζουν και να βάζουν την εικόνα τους ή τα αγάλματά τους στις πλατείες και στα στάδια, από ευγνωμοσύνη πρώτα, γιατί έσωσαν την πατρίδα τους από μεγάλον κίνδυνο και για να παραδειγματίζουν κιόλας τη νεότητα, έτσι σήμερα κ' εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί: τιμούμε και πανηγυρίζουμε τους θεοφόρους Πατέρας της Εκκλησίας μας, που, σε καιρούς πολύ πονηρούς και πολύ δύσκολους για την Ορθοδοξία, πάλαιψαν γενναιότατα στις Οικουμενικές Συνόδους, όχι με κείνους τους εχθρούς που απειλούν την ελευθερία του σώματος, του τόπου ή του κράτους, μα με τους πιο φοβερούς: εκείνους που απειλούσαν την καθαρότητα της πίστεώς μας και τη σωτηρία της ψυχής μας.

Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης

O Θεός που είναι αγαθός και οικτίρμων μόλις κάποιος μετανοήσει, ξεχνάει τις αμαρτίες του. Τον δέχεται, τον αγκαλιάζει με χαρά. Ο Θεός δεν ρωτάει για το παρελθόν σου. Σε δέχεται, όταν μετανοήσεις, όπως δέχθηκε τον άσωτον υιόν. Στον άσωτο χάρισε την στολήν της αγνότητας, το δακτυλίδι της υιοθεσίας, της χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Ας μη ξεχνούμε ποτέ. Ο Θεός είναι γεμάτος αγάπη. Η μετάνοια δεν πάει ποτέ χαμένη. Ας ζητούμε λοιπόν στην προσευχή μας, το Πνεύμα το Άγιον, και να διατηρούμε πάντοτε καθαρά τον νουν και την καρδίαν μας κι ο Θεός θα μας αγκαλιάσει όπως ακριβώς αγκάλιασε τον άσωτο υιόν.

«Ανελήφθης εν δόξη Χριστέ ο Θεός»

Η εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού αποτελεί έναν χαρμόσυνο εορτολογικό σταθμό μέσα στην όντως ευφρόσυνη αναστάσιμη περίοδο της Εκκλησίας μας. Με αισθήματα αγαλλιάσεως οι ορθόδοξοι πιστοί κατακλύζουμε την ιερή αυτή ημέρα τους ναούς για να αναπέμψουμε ευχαριστήριες ωδές στο Σωτήρα και Λυτρωτή μας Κύριο και να υμνήσουμε την αγία Ανάληψή Του στους ουρανούς, εκεί από όπου καταδέχθηκε να κατέβει, προκειμένου να επιτελέσει το σωτήριο έργο του ανθρωπίνου γένους (Ιωάν. 3,13.Φιλιπ. 2,6-11).

Για τις ανθρώπινες σχέσεις...

Γιατί άραγε να μετράμε τόσο την κάποια οξύτητα στα λόγια των συνανθρώπων μας; την κάποια περιφρόνηση στο βλέμμα τους; την κάποια παραξενιά στην συμπεριφορά τους; Γιατί να μην φροντίζουμε, με την ίδια γαλήνη και υπομονή, με την ίδια ηρεμία και απλότητα, να παραμερίζουμε την όποια εξωτερική τους στριφνάδα και ιδιοτροπία, για να βρούμε και να απολαύσουμε την κρυμμένη ομορφιά της ψυχής τους, που ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΥΠΑΡΧΕΙ;

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC