«Νῦν τὸ Παράκλητον Πνεῦμα, εἰς πᾶσαν σάρκα ἐκκέχυται»

Η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής, την οποία η Εκκλησία μας εορτάζει και πανηγυρίζει λαμπρά, φέρνει στη σκέψη όλων των πιστών το τρίτο Πρόσωπο της Τριαδικής Θεότητας, το Πνεύμα το Άγιο, τον Παράκλητο κι' αυτό διότι, το Θείο Αυτό Πρόσωπο είναι ο πρωτοστάτης αυτής της εορτής. Η κάθοδός Του στον κόσμο την ευλογημένη εκείνη ημέρα της Πεντηκοστής, στο υπερώο της Ιερουσαλήμ σήμανε μια νέα εποχή για την πορεία του κόσμου και την ιστορία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους.

Πού πάμε;

Του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου Β΄
Σε τέτοιες κρίσιμες ώρες που περνάει ο τόπος μας, ο δημόσιος λόγος γίνεται δύσκολο άθλημα. Από τη μια είναι δημοφιλής η ανέξοδη επιλογή να γίνει καταγγελτικός, αλλά κινδυνεύει να χάσει την επαφή με την πραγματικότητα, αν προσπαθήσει να γίνει παρηγορητικός και ενισχυτικός. Και όμως, πρέπει να αρθρωθεί λόγος.

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ: Η χάρις του Αγίου Πνεύματος

- Στην εποχή που ζούμε, απάντησε ο στάρετς, φθάσαμε σε τέτοια χλιαρότητα στην πίστη και σε τέτοια έλλειψη ευαισθησίας ως προς την κοινωνίαν μας με τον Θεό, που έχουμε απομακρυνθή ολοκληρωτικά από την αληθινή χριστιανική ζωή. Διάφορα χωρία της Αγίας Γραφής μας φαίνονται σήμερα παράξενα. Παραδείγματος χάριν, διαβάζουμε ότι ο Απόστολος Παύλος εμποδίσθηκε από το Άγιο Πνεύμα να κηρύξη τον λόγο στην Ασίαν, άλλα, ότι το Πνεύμα τον συνώδευσε όταν πήγε στη Μακεδονία.

«Tό ἄλλο της μάτι»

Ἡ μητέρα του εἶχε μόνο ἕνα μάτι...
Ντρεπόταν γι' αὐτήν, κι ὧρες - ὧρες τήν μισοῦσε!!!
Ἡ δουλειά της ἦταν μαγείρισσα στή φοιτητική λέσχη. Μαγείρευε γιά τούς φοιτητές καί τούς καθηγητές, γιά νά βγάζει τά ἔξοδά τους... Δέν ἤθελε νά τοῦ μιλάει, γιά νά μήν μαθαίνουν οἱ ἄλλοι, ὅτι εἶναι παιδί μιᾶς μητέρας μέ ἕνα μάτι.

Μη ζητάς να σ' αγαπούν...

O Γέροντας Πορφύριος έζησε σ΄ αυτόν τον κόσμο προσφέροντας την αγάπη του σε όλους. Μέσα από την εσωτερική κατάσταση που ζούσε σκόρπιζε γύρω του γαλήνη και ειρήνευε κάθε ψυχή που τον πλησίαζε. Λίγα λόγια για την αγάπη έτσι όπως τη βίωνε ο Γέροντας και έχουν καταγραφεί σε βιβλία σχετικά με τη ζωή του παραθέτουμε προς όλους όσους αγωνίζονται.

Η ευσπλαχνία που νίκησε το θάνατο

O θάνατος είναι το πιο σκληρό κι αδυσώπητα αναπόφευκτο γεγονός της ζωής μας. Ο Επίκουρος έλεγε πως δεν πρέπει να φοβόμαστε το θάνατο, γιατί «όσο ζει ένας άνθρωπος, ο θάνατος δεν υπάρχει και, όταν υπάρχει ο θάνατος, ο άνθρωπος αυτός δεν ζει πια». Όμως δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον θάνατο και την φθορά. Θέλουμε να τον αποφύγουμε, όπως και τον πόνο, την στεναχώρια, τις αρρώστιες.

Ορθόδοξο παραδοσιακό γλέντι

Η παραδοσιακή ατμόσφαιρα που επικρατούσε θύμιζε παλαιότερες αλλά και ωραιότερες εποχές όπου, στα χωριά κυρίως, σε κάθε ευκαιρία που δινόταν όπως γάμοι, βαφτίσια, ιερές πανηγύρεις, ο κόσμος εκδήλωνε τη χαρά του με τραγούδια και χορούς από τον τόπο καταγωγής του και η συμμετοχή όλων θεωρούνταν απαραίτητη.

Η Ορθοδοξία των Αγίων Πατέρων

Όπως στους αρχαίους καιρούς, είχαν συνήθεια oι άνθρωποι, εκείνους που γυρνούσαν νικητές απ' τους πολέμους, να τους πανηγυριζουν και να βάζουν την εικόνα τους ή τα αγάλματά τους στις πλατείες και στα στάδια, από ευγνωμοσύνη πρώτα, γιατί έσωσαν την πατρίδα τους από μεγάλον κίνδυνο και για να παραδειγματίζουν κιόλας τη νεότητα, έτσι σήμερα κ' εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί: τιμούμε και πανηγυρίζουμε τους θεοφόρους Πατέρας της Εκκλησίας μας, που, σε καιρούς πολύ πονηρούς και πολύ δύσκολους για την Ορθοδοξία, πάλαιψαν γενναιότατα στις Οικουμενικές Συνόδους, όχι με κείνους τους εχθρούς που απειλούν την ελευθερία του σώματος, του τόπου ή του κράτους, μα με τους πιο φοβερούς: εκείνους που απειλούσαν την καθαρότητα της πίστεώς μας και τη σωτηρία της ψυχής μας.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC