Αρχική > News > 7η Ἡμέρα τῶν ΕΟΡΤΙΩΝ στὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο – ὁδοῦ Ἀχαρνῶν

7η Ἡμέρα τῶν ΕΟΡΤΙΩΝ στὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο – ὁδοῦ Ἀχαρνῶν



Συνέχεια τῶν ΕΟΡΤΙΩΝ 2021 καὶ οἱ λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις τῆς ἡμέρας ἄνοιξαν μὲ τὸν καθιερωμένο Ἑσπερινὸ καὶ Παράκληση στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο.



Ἀκολούθησε ὁμιλία μὲ θέμα: «Γέροντας Χρυσόστομος Κατσουλιέρης, ὁ τῆς Μονῆς τοῦ Ἐσφιγμένου Ἁγ. Ὄρους Ἄγγελος τῆς ἀγάπης». Ὁμιλητὴς ἦταν ὁ Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Ἐσφιγμένου, Ἀρχιμανδρίτης π. Βαρθολομαῖος.



Ὁ ἅγιος Καθηγούμενος μίλησε γιὰ τὸν π. Χρυσόστομο Κατσουλιέρη, τὸν Γέροντά του, μὲ λόγο καρδιακό, ἁπλὸ καὶ παραστατικό, δίνοντας στὸ ἀκροατήριο μιὰ εἰκόνα τοῦ Γέροντά του φιλοτεχνημένη μὲ τὶς ἀρετὲς ποὺ τὸν κοσμοῦσαν.



Ὁ π. Χρυσόστομος Κατσουλιέρης γεννήθηκε στὸ Χαλάνδρι Ἀθηνῶν. Ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ πατέρα του κληρονόμησε τὴν ἀγάπη γιὰ τὰ ἰδανικὰ τῆς πατρίδας, ἐνῶ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς μητέρας του ἀπέκτησε βαθειὲς ἱερατικὲς ρίζες, μιᾶς καὶ ὁ παπποῦς του ἀλλὰ καὶ τρεῖς θεῖοι του, ἀδέλφια τῆς μητέρας του, ἦσαν ἱερεῖς.
Στὴν Κατοχή, μικρὸ παιδὶ γνώρισε τὴν ὀρφάνια, ἀφοῦ πέθανε ἡ μητέρα του. Ἀπὸ τότε ἔκανε μητέρα του τὴν Παναγία.



Ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία συνδέθηκε μὲ τὸν Ναὸ τοῦ Ἁγ. Νικολάου Χαλανδρίου, θητεύοντας κοντὰ στὸν μετέπειτα Μητροπολίτη Ἐλασσῶνος Ἰάκωβο. Ἡ προσωπικότητα τοῦ Ἰακώβου, ὁ ἀσκητικὸς χαρακτήρας του καὶ ἡ ἱεροπρέπειά του σημάδεψαν τὸν νεαρὸ τότε Χρῆστο, ὁ ὁποῖος ἔτρεχε κοντά του γαλουχούμενος στὰ νάματα τῆς Ἐκκλησίας.

Μετὰ τὴν ἀφυπηρέτηση ἀπὸ τὸν στρατὸ μετέβη κοντὰ στὸν Γέροντά του, ποὺ εἶχε ἐν τῷ μεταξὺ ἐκλεγεῖ Μητροπολίτης Ἐλασσῶνος καὶ ἐγκαταβίωσε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Ὀλυμπιώτισσας, ὅπου ἐκάρη μοναχὸς καὶ πῆρε τὸ ὄνομα Χρυσόστομος. Ἀργότερα εἰσῆλθε καὶ στὶς τάξεις τοῦ ἱεροῦ κλήρου.



Ὁ π. Χρυσόστομος διακρινόταν γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη στὸ πρόσωπο τοῦ Γέροντά του. Ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα στὸ μοναστήρι ἔδειξε τὴν ἀγάπη του διακονῶντας τοὺς παραδελφοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς προσκυνητὲς τῆς Μονῆς. Ἦταν ἀπεριὀριστη ἡ διάθεσή του γιὰ προσφορὰ ὄχι μόνο στοὺς ἀνθρώπους ἀλλὰ καὶ στὰ ζῶα. Τὸν διἐκρινε ἀρχοντιὰ καὶ εὐγένεια ἀλλὰ καὶ ἡ μεγάλη εὐλάβεια στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ὀλυμπιώτισσας. Οἱ δυσκολίες στὸ μοναστήρι πολλές. Ἐκεῖνος χρησιμοποιεῖ τὰ χέρια του δημιουργικά. Τὰ πρῶτα ἄμφιά του τὰ ἔφτιαξε μόνος του ἀπὸ ὕφασμα τῆς Οὔνρα.

Ἐπὶ ἑπταετίας διώχθηκε ἀπὸ τὸν μητροπολιτικὸ θρόνο Ἐλασσῶνος ὁ Ἰάκωβος καὶ τότε ὁ π. Χρυσόστομος ἔλαβε ἀπολυτήριο γιὰ τὸ Ἅγιο Ὄρος. Δὲν κατέστη ὅμως δυνατὸν νὰ πάει ἐκεῖ, διότι τὸ καθεστὼς ἐνήργησε ὥστε ὁ Ἰάκωβος νὰ ἀπελαθεῖ διὰ παντὸς ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος. Ἔφυγε ἀπὸ τὴν ζωὴ πικραμένος, μόνος καὶ ἄδοξος. Ἀπὸ τότε ὁ π. Χρυσόστομος ἀπέκτησε ἐκκλησιαστικὸ φάκελλο μὲ ἀποτέλεσμα, ὅπως ἔλεγε, νὰ ἀντιμετωπίζεται σὰν λεπρὸς καὶ νὰ μὴ γίνεται δεκτὸς σὲ καμμία Μητρόπολη ἢ ἐνορία. Ἔτσι φεύγει γιὰ τὸ ἐξωτερικὸ καὶ μεταβαίνει στὴν Μεγάλη Βρετανία, ὅπου παρέμεινε ὡς ἱερατικὸς προϊστάμενος πολλῶν ἑλληνικῶν κοινοτήτων. Ὁ ἐπίσκοπος Θυατείρων τὸν ἔστειλε στὴν Ἀθήνα γιὰ πανεπιστημιακὲς σπουδὲς, τὶς ὁποῖες ἔφερε εἰς πέρας, θανόντος ὅμως τοῦ Θυατείρων παρέμεινε στὴν Ἀθήνα ὑπηρετῶντας στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν. Μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ πατἐρα του, μὲ ἄδεια τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μετέβη στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ ἐγκαταβίωσε στὸ Σιμωνοπετρίτικο Ἱερὸ Κελλὶ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου στὶς Καρυές. Τὸ Κελλὶ αὐτὸ καταστράφηκε ἀπὸ πυρκαϊὰ καὶ ὁ π. Χρυσόστομος τὸ ἀναστήλωσε ἐκ βάθρων μὲ πολλοὺς κόπους καὶ θυσίες.



Ἡ θεάρεστη βιοτή του καὶ τὸ θυσιαστικό του παράδειγμα στὴν διακονία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἀνθρώπου ἔγιναν πόλοι ἕλξεως πνευματικῶν τέκνων, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συγκεντρωθεῖ γύρω του μικρὴ μοναστικὴ ἀδελφότητα. Τὸ 2005 ἐξελέγη Καθηγούμενος τῆς ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου. Ἀντιμετώπισε μὲ ὑπομονὴ τοὺς σχισματικοὺς τῆς παλαιᾶς Μονῆς καὶ ἐργάσθηκε ἀόκνως, ἀθορύβως καὶ ἀποτελεσματικὰ γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς κανονικότητας.

Ὁ Γέροντας Χρυσόστομος ἦταν ἄνθρωπος τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ἀγάπης χωρὶς ὅρια. Ἦταν ἐπίσης φιλακόλουθος. Κάθε μέρα τελοῦσε θεία Λειτουργία. Πρῶτος ἔμπαινε στὸν ναὸ καὶ τελευταῖος ἔφευγε. Διακρινόταν ἐπίσης γιὰ τὸν αὐθορμητισμό του. Ὅταν μιλοῦσε, γαλήνευε μὲ τὸν λόγο του. Ὅσα ἔλεγε τὰ ἐφάρμοζε ὁ ἴδιος. Παρότι διώχθηκε καὶ συκοφαντήθηκε, ποτὲ δὲν εἶπε πικρὸ λόγο. Συγχωροῦσε καὶ προσωροῦσε. Πάντα εἶχε ἕναν καλὸ λόγο. Εἶχε καὶ μετέδιδε εἰρήνη καὶ πραότητα, ποὺ πήγαζαν ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνη του στὸν Θεό. Ἔβλεπε καὶ παρέβλεπε. Πάντα ἔστεργε, πάντα ὑπέμενε. Ἡ ἔννοια τοῦ πατέρα βρῆκε τὴν ἑρμηνεία της στὸ πρόσωπο τοῦ Γέροντα. Ὁ βίος του ἦταν παράθυρο ἀνοιχτό, ἀπὸ ὅπου περνοῦσαν οἱ ζωογόνες ἀκτῖνες τοῦ Ἡλίου τῆς Δικαιοσύνης.

Τὸ 2013 ἔφυγε ἀπὸ τὴν ζωὴ γεμᾶτος ἐμπειρίες, ἀφήνοντας βαρειὰ παρακαταθήκη στὰ πνευματικά του παιδιά.



Μετὰ τὴν ὁμιλία ἔγινε Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ Μονολόγιστη Εὐχὴ ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὴν πανδημία. Οἱ ἐκδηλώσεις ἔκλεισαν μὲ Δοξολογία καὶ βραδινὴ θεία Λειτουργία.





©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC