Αρχική > News > Ύστερα από τον γάμο

Ύστερα από τον γάμο

Επιτέλους το όνειρο του γάμου έγινε πραγματικότης. Το μεγάλο γεγονός της ζωής τόσων ανθρώπων γυναικών και ανδρών ήλθε. Ο γάμος έγινε. Ο Παπάς μάζεψε τις λαμπάδες και τ' αγιοχάρτια του. Ο χορός και το γλέντι τέλειωσαν. Οι καλεσμένοι απεχαιρέτισαν κι' έφυγαν. Κι' ο μήνας του «μέλιτος» πέρασε κι' αυτός. Η ζωή αρχίζει πάλι τη συνηθισμένη μονότονη και κουραστική πορεία της. Ο άνδρας γνωρίζει τη γυναίκα του, η γυναίκα γνωρίζει τον άνδρα της. Και συμβαίνει πολλές φορές αυτή η αμοιβαία γνωριμία να είναι μια αποκάλυψη και μια μεγάλη χαρά. Μπορεί όμως να είναι και το αντίθετο. Μια μεγάλη θλίψη. Γιατί ο άνδρας που ονειρευτήκαμε δεν είναι στ' αλήθεια έτσι που τον θέλαμε ή η γυναίκα που ποθήσαμε ή που μας προξενέψανε δεν είναι όπως την περιμέναμε.

Το όνειρο είναι πλειό όμορφο από την πραγματικότητα. «Πόσο το μετανοιώνω που παντρέφτηκα», μου έγραψε προχθές σε γράμμα της μια λεπτή και ευγενικιά γυναίκα. Δεν βρήκα αυτό που ήλπιζα στο γάμο μου. Δεν είναι και κακός ο άνδρας μου μα ωστόσο δεν είναι και αυτός που νόμιζα, αυτός που ήθελα». Αλλά και στις καλύτερες ακόμη συμπτώσεις και περιπτώσεις που οι ψυχές και οι χαρακτήρες δύο ανθρώπων μοιάζουν και ταιριάζουν τόσο πολύ και η αμοιβαία αγάπη και ευτυχία είναι πες βέβαιη ανάμεσα σ' ένα ανδρόγυνο και τότε ακόμη υπάρχει φόβος για τη διάψευση και τη δυστυχία.

Γιατί ο άνθρωπος και στα χέρια του και στο μυαλό του και στην καρδιά του έχει πάντα μια ωρισμένη δυναμικότητα κι' ένα ωρισμένο κεφάλαιο ηθικής αντοχής που μπορεί να εξαντληθή γρήγορα και να στερέψη η όμορφη πηγή όλων των ευγενών συναισθημάτων του. Ύστερα η ζωή με τις αλλαγές και τις μεταπτώσεις της και με την ίδια την καθημερινή «ρουτίνα» της εξαντλεί, φθείρει και κουράζει. Και η συζυγική αγάπη δεν είναι πάντα σταθερή και μόνιμη. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και χρειάζεται μια αδιάκοπη καλλιέργεια και αναγέννηση Το δένδρο θέλει σκάψιμο, το περιβόλι θέλει πότισμα και η φωτιά θέλει να της ρίχνωμε συχνά νέα ξύλα για να ξανανιώνη τις σβησμένες φλόγες της. Μα το ίδιο κι' η ιερή φλόγα τις συζυγικής αγάπης χρειάζεται συχνά να ξανανιώνει, να γίνεται πλειό μεγάλη και πλειό θερμή. Ένα από τα ωραιότερα και βαθύτερα μυστικά τις ευτυχίας και τις επιτυχίας μας στη ζωή είναι να ενθυμούμεθα συχνά τους όρκους και τις υποσχέσεις που δώσαμε σε κάποιο μεγάλο γεγονός τις ζωής μας και να ξανανιώναμε την πίστη και τούς ενθουσιασμούς μας σ' αυτό. Κι' ο γάμος στη χριστιανική του έννοια δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια μεγάλη υπόσχεση, μια υπόσχεση που οι περισσότεροι άνθρωποι τη λησμονούν, την καταπατούν και την καταπροδίδουν.

Πολλοί φαντάζονται πως η αγάπη είναι ένα δυνατό κρασί που το πίνει κανείς για να ευφρανθή και να μεθύση μόνο λίγες στιγμές και μέρες ή έστω και λίγους μήνες γύρω από το γάμο του. Όμως στο χριστιανικό γάμο η αγάπη είναι, τολμώ να πω, μια «Μετάληψη», μια «Θεία Κοινωνία» που την παίρνομε σαν ιερό μυστήριο συχνά, κανονικά, καί σ' όλη τη διάρκειά του για να μας τονώνει και να μας συνδέει.

Τι κρίμα: Πόσα ανδρόγυνα φροντίζουν ύστερα από τον γάμο των για να διευκολύνουν την αμοιβαία κατανόηση και γνωριμία των; Πόσα ανδρόγυνα φροντίζουν να φρεσκάρουν και να κάνουν πληρέστερη την αγάπη των; Πόσα ανδρόγυνα φροντίζουν να επιδένουν και να κλείνουν τις πληγές από τα καθημερινά τραύματα που οι αδυναμίες μας και οι αθλιότητες της ζωής κάνουν στις καρδιές και στην αγάπη των συζύγων;

Σε περασμένους καιρούς οι άνθρωποι ζούσαν περισσότερο χρόνο στα σπίτια των κι' είχαν πολλές ευκαιρίες να μιλήσουν και να γνωριστούν τα ανδρόγυνα. Σήμερα οι πτωχοί μοχθούνε και αγωνίζονται πολύ έξω και μακριά από το σπίτι των. Οι εύποροι πάλι ταξιδεύουν, διασκεδάζουν, σκορπιούνται σε πάρτι, σε λέσχες, σε κινηματογράφους και χορούς και δεν έχουν καιρό να βρεθούν άπραγοι και ειρηνικοί στα σπίτια των για να μιλήσουνε, να γνωρισθούνε και ν' αγαπηθούνε βαθύτερα και ωραιότερα. Στις μεγάλες πολιτείες προπάντων το «σπίτι», αυτή η ιερή εστία που γενεές και χιλιετηρίδες ολόκληρες ήταν το καταφύγιο και το λίκνο τις αληθινής αγωγής και τις αληθινής ευτυχίας του ανθρώπου, στην εποχή μας κατάντησε ένα άχαρο «Ξενοδοχείο» που η οικογένεια συναντάται σχεδόν μόνον για τα γεύματά της. Μην απορούμε λοιπόν γιατί κι' η χαρά του γάμου λιγοστεύει κι' η αγάπη του ναυαγεί και τά οικογενειακά σκάνδαλα καί τά διαζύγια πληθαίνουν τόσο πολύ στην εποχή μας.

Καλλιεργείτε κι' ομορφαίνετε αδιάκοπα την αγάπη, την ομόνοια και την αμοιβαία αφοσίωσή σας. Όσα βάσανα και αν έχετε, όσα πλούτη και αν κυνηγάτε, ξεμοναχιάζετε τουλάχιστον μερικές στιγμές την εβδομάδα ή έστω και το μήνα για να θυμηθείτε το γάμο σας, τις υποσχέσεις, τους όρκους σας και την αγάπη σας. Είναι καλή η συνήθεια που έχετε να βάζετε τα στέφανα του γάμου σας ψηλά και ανάμεσα στις εικόνες του σπιτιού σας. Μα αν γονατίζατε συχνότερα σ' αυτά τα εικονίσματα θα βλέπατε ίσως καλύτερα και τα τριμμένα αυτά στεφάνια που πρέπει να σας θυμίζουν πολλά πάρα πολλά. Ξεχωρίστε την ημέρα του γάμου σας και γιορτάζετέ την σαν μεγάλη γιορτή, σαν εορτή τις αγάπης και της ευτυχίας σας. Γιορτάζετέ την όχι μόνον με κρασί και φίλους αλλά αν θέλετε καλύτερα μόνον σεις οι δύο και Κείνος που έκαμε και σας και την αγάπη. Γιορτάζετέ την με προσευχή, με όμορφα δάκρυα, με γλυκά λόγια, με ευγενή αισθήματα. και όταν έρχεται η πικρία και οι παρεξηγήσεις να πληγώσουν την αγάπη σας μη σωπαίνετε, μη κρύβεσθε, μη χολιάτε, μη σκέπτεσθε το χωρισμό. Μιλάτε μεταξύ σας, εξομολογείσθε, εξηγείσθε, συγχωράτε, αγαπάτε. Η αληθινή αγάπη ποτέ δεν πεθαίνει. και αν πληγωθεί και αν ενταφιαστεί πάλι μπορεί να αναστηθεί.

Είναι κρίμα ο άνθρωπος που ξέρει να μπαλώνει τα ρούχα του να κολλά τα σπασμένα σιδερικά του και να ξανακτίζει το γκρεμισμένο του σπίτι, είναι κρίμα λέμε ο άνθρωπος να μη μπορεί ν' αναγεννά και να ξανανιώνει και την κουρασμένη αγάπη του.

Του πρ. Κισάμου Ειρηναίου
Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «Διψώ», Ιανουάριος 2012

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC