Αρχική > News > Τὸ φῶς τοῦ κόσμου

Τὸ φῶς τοῦ κόσμου

«Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Μτ. ε' 14)

Η σχέση μας με το Θεό είναι σαφώς
μια υπόθεση σωστού προσανατολισμού:
Όταν είμαι στραμμένος προς το φως,
τότε το πρόσωπό μου είναι φωτεινό
ακόμα κι αν είμαι πολύ μαρκυά...
Ενώ μπορεί να είμαι δίπλα στο φως
με την πλάτη μου γυρισμένη σ' αυτό
και το πρόσωπό μου να είναι σκοτεινό.

Αυτό είπε ο Κύριος στους ιουδαίους:
Οι αμαρτωλοί τους οποίους κατηγορείτε
θα σας προσπεράσουν και θα προηγηθούν
στο δρόμο για την Βασιλεία των Ουρανών.
Γιατί ενώ πράγματι βρίσκονται μακρυά
όμως είναι σωστά προσανατολισμένοι,
ενώ εσείς που είστε δίπλα στο φως
επειδή είστε αρνητικά και πεισματικά
γυρισμένοι με την πλάτη προς αυτό,
θα μείνετε έξω από τη Βασιλεία μου.

Και πράγματι ο Κύριος δέχτηκε κοντά Του
όλους τους βαρύτατα αμαρτωλούς ανθρώπους:
Την γυναίκα που του έφεραν με τις πέτρες,
την άλλη που του έπλυνε τα πόδια,
τον κακούργο Ληστή πάνω στο Σταυρό...
χωρίς να θέσει άλλες προϋποθέσεις
μόνο γιατί διέκρινε την μετάνοιά τους
και τον σωστό προσανατολισμό τους.

Αντίθετα ήταν αμείλικτα κεραυνοβόλος
με τα καυστικά "οὐαὶ ὑμῖν" (=αλλοίμονό σας)
προς εκείνους που ενώ ήταν δίπλα στο Φως
Τον κατηγορούσαν γεμάτοι εμπάθεια
ότι θεραπεύει τους δαιμονισμένους
με την δύναμη των πονηρών πνευμάτων
διαστρέφοντας την αλήθεια σε ψέμμα
και συκοφαντώντας την καλοσύνη ως κακία.

Ας γίνουμε στη ζωή μας όπως λέει ο ποιητής,
"σαν τα ηλιοτρόπια που θωρούν κατάματα τον ήλιο
και στρέφουν πάντα προς αυτόν την ύπαρξή τους πλέρια
όμοια κι εμείς βλασταίνοντας στης χάρης το Βασίλειο
σε Σένα υψώνουμε άπαντα ψυχή και νου και χέρια,
μεσ' στους χειμώνες της ζωής και μεσ' τα καλοκαίρια".

***

Στην πραγματικότητα μόνο ο Κύριος είναι
το φως του κόσμου όπως το είπε ο ίδιος:

«Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ἰν. η' 12)
που φωτίζει κάθε άνθρωπο ερχόμενο στον κόσμο.
Εμείς γινόμαστε φως κατά χάριν και κατά μετοχή.
Όπως το σίδερο που ο τεχνίτης βάζει στη φωτιά
πυρώνει κι αρχίζει να φωτίζει και να ζεσταίνει
παραμένει σίδερο χωρίς να γίνεται φωτιά
αλλά απέκτησε τις ιδιότητες της φωτιάς.

Το πιο σημαντικό με το φως είναι ότι
ενώ αυτό δημιούργησε πρώτο ο Θεός,
ενώ είναι το πλέον απαραίτητο και αναγκαίο
σε όλη την Δημιουργία, καθώς, αν απουσίαζε
δεν θα μπορούσε να υπάρχει η ζωή,
το φως που είναι κατοικητήριο του Θεού
ο Οποίας είναι "φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον",
αυτό το φως είναι εντελώς αθόρυβο!
Απλά υπάρχει και όποιος το θέλει
ανοίγει τα παράθυρα και το απολαμβάνει.

Το ίδιο είναι και ο Θεός μας.
Αυτός που είναι η αιτία των πάντων
είναι εντελώς αθόρυβος.
Απλά υπάρχει και όποιος Τον θέλει
ανοίγει την καρδιά του και Τον απολαμβάνει!
Και θέλει να είμαστε το ίδιο αθόρυβοι.
Στο φως, στο Χριστό που κατοικεί μέσα μας
μόνιμα από την στιγμή που βαπτιστήκαμε
και θέλει να φανερώνεται στον κόσμο,
να μην εισάγουμε τον θόρυβο του εγωισμού
της ματαιοδοξίας, της ιδιοτέλειας
και κάθε κακίας ως φίλτρα που το αλλοιώνουν.

Βάλε λοιπόν τον εαυτό σου "στο αθόρυβο"
και γίνε μαζί Του "φως του κόσμου".

πΒ

Ι. Ν. Αγίας Κυριακής Αμφιθέας-Παλαιού Φαλήρου

www.inak.gr

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC