Αρχική > News > Πρόσφατα νέα

Πρόσφατα νέα

Αντί για τον καθιερωμένο θρήνο για την 29η Μαίου 1453...

Αντί για τον καθιερωμένο θρήνο για την 29η Μαίου 1453... Αποτίουμε φόρο τιμής σ έναν Κρητικό παπά, τον Αρχιμανδρίτη π. Ελευθέριο Νουφράκη που το 1919 λειτούργησε μέσα στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινουπόλεως.

Το χρονικό της μετάβασης
Το πλοίο που μετέφερε τη Μεραρχία είχε αγκυροβολήσει στ’ ανοιχτά, γι αυτό όλοι επιβιβάστηκαν σε μια βάρκα στην οποία κωπηλατούσε ένας Ρωμιός της Πόλης ενώ σε λίγο αποβιβάστηκαν στην προκυμαία.

Πνευματικά μαθήματα! Αληθινή ιστορία! Η γιαγιά η Κωνσταντίνα!!!

Κάθε μέρα από νωρίς το πρωί στα Κοιμητήρια, μια συμπαθέστατη γιαγιά έρχεται στον ναό τον Αγίων Πάντων και αφού περάσει από το εκκλησάκι να ασπαστεί την εικόνα, θα ανάψει τα κεράκια της, θα μου δώσει εμένα καραμελίτσα, θα μου πει "Δόξα τω Θεώ που ξημέρωσε και σήμερα" και θα αρχίσει ένα σκληρό αγώνα προσφοράς έως και το μεσημέρι, να ανάβει τα καντηλάκια των κεκοιμημένων...

29 Μαϊου 1453 - Γιατί πρέπει σήμερα να θυμώμαστε την Άλωση

Πεντακόσια εξήντα δύο χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 29ης Μαϊου 1453. Τότε που ακούστηκε η κραυγή "Εάλω η Πόλις" καί η Βασιλεύουσα, η Πόλη των Αγίων, των Αυτοκρατόρων και των θρύλων, πέρασε υπό την κατοχή του Οθωμανού δυνάστη. Ετσι άρχισε η Τουρκοκρατία. Το Γένος απεβίωσε, αλλά η Κωνσταντινούπολις και η Αγιά Σοφιά παραμένουν σε ξένα χέρια.

Συγχωρώ, σημαίνει βλέπω τον άλλο όπως είναι

Συγχωρώ σημαίνει βλέπω τον άλλον όπως είναι, με την αμαρτία του και την ανυπόφορη πλευρά του, με όλα τα βαρίδια του, και λέω: "Θα σε κουβαλήσω, όπως ένα σταυρό, θα σε κουβαλήσω μέχρι τη Βασιλεία του Θεού είτε το θέλεις είτε όχι. Και είτε είσαι καλός είτε κακός, θα σε κουβαλήσω στους ώμους μου, θα σε φέρω μπροστά στον Κύριο και θα πω: 'Κύριε, όλη μου τη ζωή κουβάλησα αυτόν τον άνθρωπο, γιατί φοβόμουνα μήπως χαθεί. Τώρα είναι δικό σου θέμα να τον συγχωρήσεις, στο όνομα της δικής μου συγχώρησης!..."

"Ο άνθρωπος χωρίς την Θεία Κοινωνία, χωρίς το Χριστό είναι ένα θηρίο, ένας αγριάνθρωπος..."

Ο άνθρωπος που μεταλαμβάνει των Αχράντων Μυστηρίων, κοινωνεί όλο το σώμα του Χριστού και όλο το Αίμα Του. Ξέρετε γιατί; Για να κάνει ο άνθρωπος τον νου του Χριστό, για να κάνει σπλάχνα Χριστού, για να κάνει πόδια Χριστού, για να κάνει μάτια Χριστού, να είναι όλο το είναι του Χριστός!

Xριστός: Είδωλο; ή σχέση;

Μπορεί να είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί αλλά ο Χριστός δυστυχώς είναι ο μεγάλος άγνωστος, το μεγάλο μυστήριο για τον καθένα προσωπικά. Δεν μας αρέσει για κάποιους λόγους ο Χριστός της Εκκλησίας και θέλουμε μέσα στην Εκκλησία να φτιάξουμε κάποιον άλλο Χριστό… Δεν τον ξέρουμε τον Χριστό…

Μακάρι νὰ μᾶς πάρη ὁ Θεὸς σὲ τέτοιες στιγμές – Γ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Εκοιμήθη ημέρα Πέμπτη στις 9 Μαΐου 2019 ο προηγούμενος της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης. Ο Γέροντας αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός, κατά κόσμον Αλέξανδρος Βαφείδης, Καθηγούμενος της καθ’ ημάς Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας από το 1973 έως το 2000, γεννήθηκε στην Νίκαια Πειραιώς το 1934 από ευσεβείς γονείς, η καταγωγή του όμως έχει μικρασιατικές ρίζες.
Ήλθε στα Τρίκαλα το 1960 και ανέθεσε τα καθ΄ εαυτόν στον ποιμενάρχη, ο οποίος την 9η Δεκεμβρίου 1960 τον έκειρε μοναχό με το όνομα Αιμιλιανός.

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου

Ἐὰν ἔχουμε ζήσει τὴ χαρὰ τῆς Πασχαλινῆς περιόδου, εἶναι σπάνιο νὰ μὴν νιώσουμε ἕνα σφίξιμο στὴν καρδιά, ὅταν ἔρχεται ἡ μέρα τῆς Ἀναλήψεως. Ξέρουμε πολὺ καλὰ ὅτι εἶναι μία ἀπὸ τὶς μεναλύτερες γιορτὲς τῆς Χριστιανοσύνης. Κι ὅμως, μᾶς φαίνεται σὰν ἀναχώρηση, σὰν χωρισμός, ὅτι ὁ Κύριός μας δὲν εἶναι πιὰ παρὼν μὲ τὸν ἴδιο ἀκριβῶς τρόπο. Οἱ μαθητὲς δὲν ἀντέδρασαν ἔτσι.

Θαύμα του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου: «Ο άπιστος γιατρός»

Στην Λίμνη της Ευβοίας ζούσε και εργαζόταν ένας γιατρός που ονομαζόταν Μαντζώρος. Σαν γιατρός ήταν πολύ καλός, αλλά δεν πίστευε στο Χριστό και μάλιστα δεν ήθελε να ακούει συζητήσεις σχετικές με την θρησκεία και την ψυχή. Καταφερόταν εναντίον της θρησκείας και οι απόψεις του ήταν σκληροπυρηνικές στο θέμα του Χριστιανισμού.
Αρρώστησε λοιπόν και μάλιστα πολύ σοβαρά. Η επάρατος νόσος είχε πλησιάσει τον άπιστο γιατρό που με φρικτούς πόνους...

Τα εντός μου γράμματα

«Δύο μήνες αποχής από το Κοινό Ποτήριο. Δύο μήνες, δηλαδή, στέρησης της παρουσίας του Χριστού στη ζωή μας. Τώρα, που ο κουρνιαχτός κατακάθεται και η θλίψη χάνει τα δικαιολογημένα ερείσματά της, ένας λογισμός ελπίδας ανέτειλε μέσα μου».
«Συχνά τρέχουμε σε βίους αγίων, στους υψιπετής ασκητές για να λάβουμε παρηγοριά αντικρίζοντας τα παράδοξα.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC