Αρχική > News > Η αποστολή

Η αποστολή

Κάποιος γνωστός μας άγνωστος πολλά χρόνια πίσω είπε μεταξύ άλλων: «Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε». Το είπε ο Απόστολος Παύλος τότε, αλλά ισχύει και για τώρα, για σήμερα όπως και για αύριο. Πόσες θυσίες δεν έγιναν από τότε για αυτά τα βάρη. Τα βάρη του αδελφού μας, του συνανθρώπου μας είτε αυτός είναι δίπλα μας, είτε είναι ακόμη μακριά μας, είτε είναι κάπου σε ξένη χώρα μακριά μας, είτε έχει το ίδιο χρώμα με εμάς. Το χώμα όμως που θα μας σκεπάσει, αν καταφέρουμε να γίνουμε αδέλφια κάτω από την αγάπη του ίδιου πατέρα, μάλλον το ίδιο χρώμα θα έχει. Οπότε αυτό που μας χωρίζει απ’ το να γίνουμε αδέλφια μάλλον κρύβεται κάπου κάτω από την Αγάπη που πρέπει να καλλιεργήσουμε ο ένας για τον άλλο ώστε να καταφέρουμε να έχουμε τον ίδιο Πατέρα.

Τι πιο όμορφο πράγμα από την επίδοση στην απόκτηση πολλών αδελφών. Αδελφών στη χαρά, αδελφών και στη λύπη όμως. Εδώ ακριβώς έρχεται η αγάπη να μας ενώσει. Τι λέμε συνήθως; Θα γίνω θυσία για τον αδελφό μου, για το φίλο μου, για τον άνθρωπό μου αρκεί να τον βλέπω να είναι καλά: στην υγεία του και στις επιθυμίες, προσδοκίες. Και είμαστε έτοιμοι να τα δώσουμε όλα, να θυσιαστούμε εμείς αρκεί να το δούμε αυτό το «καλά» που θέλει ο αδελφός μας να γίνει. Και όταν ξέρουμε ότι κάποιος μπορεί να ζητάει ένα χαμόγελο από εμάς, ένα χέρι συμπόνιας, μια λέξη αλήθειας που είναι ο Χριστός, ο κοινός Πατέρας μας τι κάνουμε; Συνήθως οι πολλοί αδιαφορούμε, αναβάλλουμε γιατί «πολλών τυρβάζουμε» ενώ «ενός εστί χρεία». Κάποιοι λίγοι όμως που κατάλαβαν τι χρειάζεται για να ευχαριστήσομε τον κοινό Πατέρα μας αποφάσισαν και κατάφεραν να αποκτήσουν πολλά αδέρφια, πολλούς φίλους τέτοιους που να κρατούν και να διαφυλάττουν στη καρδιά τους το κοινό μυστικό που έχουμε όλοι οι χριστιανοί ότι «Ο Μεσσίας ήλθε» και ότι πρέπει «εντός ημών να κατοικήσει».

Ένα λουλούδι δίνεις σε αυτόν που αγαπάς και αμέσως αλλάζει το πρόσωπό του. Μεταμορφώνεται σε «δικός σου» άνθρωπος. Πόσο περισσότερο θα μεταμορφωθεί ένα συνάνθρωπος μας που ζει στην έρημο της άγνοιας όταν του χαρίσουμε έναν ολόκληρο κήπο με χιλιάδες και μυριάδες λουλούδια όλων των ειδών, την όαση της αληθείας και της γνώσης της Ζωής που είναι ο Χριστός μας. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν να ενωνόμαστε με αυτούς που δίνουν λουλούδια αγάπης σε συνανθρώπους μας για να δημιουργήσουμε όλοι μαζί ενωμένοι στο όνομα αυτού που δημιούργησε εμάς πρώτα από όλα αλλά και τα δώρα μας τα ίδια για να βλέπει να τα χρησιμοποιούμε καλώς και προς δόξαν της Αγάπης του.

Πως όμως να φτάσω να δώσω Χριστό όταν εγώ ο ίδιος μέσα μου έχω μόνο Χρυσό; Χρυσός μπορεί να είναι τα θέλω του καθενός τα όνειρα, οι κρυφές μικρές ή μεγάλες επιθυμίες του αλλά όλων μαζί αν ενωθούν ένας είναι μετά ο προορισμός και η κοινή επιδίωξη. Αυτός ο μόνος Χριστός. Ξεκινάμε λοιπόν να δίνουμε ο καθένας όποιον χρυσό έχει για να φτάσουμε να δώσουμε και Χριστό. Να λοιπόν μια καλή και αγαθή θυσία που μπορούμε να κάνουμε. Δίνουμε λοιπόν τρόφιμα, σπίτια, φάρμακα, βιβλία και ότι άλλο μπορεί ο καθένας μέχρι να φτάσουμε να δώσουμε τον ίδιο το Χριστό σε εκείνους που δεν τον έχουν καν γνωρίσει. Εμείς οι λεγόμενοι χριστιανοί Τον έχουμε σίγουρα γνωρίσει, απλά δεν το έχουμε όλοι κατακτήσει για να μπορούμε να Τον δώσουμε και σε άλλους. Γιατί αυτός είναι ένα δώρο που δίνεται, δεν κρύβεται σε κανένα συρτάρι, σε καμιά αποθήκη αλλά μοιράζεται με πολλούς άλλους για να καρποφορήσει και να πολλαπλασιαστεί. Ας μην κρατάμε λοιπόν για τον εαυτό μας τίποτα που να μπορούμε να μοιραστούμε με άλλους. Αρκεί το κίνητρο αυτής της δωρεάς να είναι ο λόγος αυτός της Αγάπης: «Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε». Αυτό είναι το μεγαλύτερο βάρος που δεν σηκώνεται: η έλλειψη Χριστού από μέσα μας. Αυτός πρέπει να είναι το δώρο από τα βάθη της καρδιάς μας για την απόκτηση πολλών αδελφών. Για την απόκτηση πολλών φίλων της Αληθείας. Τα υπόλοιπα όλα είναι μέσα για να ζούμε. Αυτός είναι ο σκοπός για να ζήσουμε πραγματικά: να δίνουμε ο ένας στον άλλο Χριστό. Μικροί απόστολοι, στη μεγάλη ιερή αποστολή της Αγάπης και της Ζωής.

«Παλαιολόγος»

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC