Αρχική > News > Εμάς τι θα μας συγκλονίσει;

Εμάς τι θα μας συγκλονίσει;

Καλλονή και νεανίς η Μαρία, εκούσια υπόδουλη σε μέγα πάθος, ακαταμάχητος πόθος πορνικός την έχει υποχείριο του. Κι αυτή η γυναίκα με παρελθόν βαρύτατο για τα 29 της χρόνια, συγκλονίζεται.
Είναι Χριστιανή βαφτισμένη, ταξίδεψε στην Ιερουσαλήμ μαζί μ' όλο τον κόσμο, αλλά εμποδίζεται να μπει στο Ναό της Αναστάσεως να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου, όπως όλος ο κόσμος. Τέσσερις φορές σπρώχνει και σπρώχνεται, φτάνει στην πύλη, όλοι περνούν, μόνη εκείνη δεν μπορεί να προχωρήσει.
Τότε συγκλονίζεται, καταλαβαίνει, στρέφει τα δακρυσμένα μάτια της στο εικόνισμα της Παναγίας, που βρίσκεται στον έξω νάρθηκα, τολμάει να την βάλει εγγυήτρια. Μόνο να την αφήσει να περάσει στο Ναό, να προσκυνήσει και θ' αλλάξει.
Η συνέχεια της ιστορίας συγκινεί όλους μας κάθε μεγάλη Σαρακοστή την τελευταία Κυριακή πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα, που την τιμούμε ως υπόδειγμα άριστο βαθύτατης μετάνοιας, πρότυπο υψηλότατης άσκησης, υπέρμετρων αγώνων και θεϊκών δώρων ανεκτίμητων.
Αντέχει 40 χρόνια στην έρημο πέρα απ' τον Ιορδάνη, τόπο σκληρό, απαράκλητο, όπου πηγαίνει με οδηγία της Υπεραγίας Θεοτόκου, δίχως τροφή, δίχως ενδύματα, χωρίς να συναντήσει ούτε θηρίο, ούτε άνθρωπο, με αγώνες ανείπωτους. Φτάνει όμως σε μέτρα αρετής που της δίνουν το δικαίωμα ν' ανυψώνεται πάνω απ' τη γη, όταν προσεύχεται, να λούζεται στο φως της θείας χάρης, να περπατά πάνω στα νερά του ποταμού, να υπερβαίνει το χρόνο και τις αποστάσεις, για να βρεθεί όπου επιθυμεί. Ξέρει και απαγγέλλει, δίχως να 'χει ποτέ διδαχθεί, τα Ιερά της πίστης μας κείμενα.
Αξιώνεται στο τέλος της ζωής της να εξομολογηθεί το βίο και την πολιτεία της στο γέροντα Ζωσιμά, που έρχεται στην έρημο. Τον καλεί με το όνομα του, χωρίς να τον έχει ποτέ γνωρίσει, τον παρακαλεί να έρθει πίσω σ' ένα χρόνο να την κοινωνήσει, ανήμερα Μεγάλη Πέμπτη. Προαισθάνεται το τέλος της, αξιώνεται να κάνει την κηδεία της ο Αββάς Ζωσιμάς, να εμφανιστεί από το πουθενά κοντά της ένα λιοντάρι, να γλείφει το άγιο σκήνωμα, να σκάψει τον τάφο της κι ύστερα να φύγει όπως ήρθε απ' αυτό το ανθρώπινο πλάσμα, μια γυναίκα πρώην πόρνη, που ξεπέρασε κάθε μέτρο ανθρώπινο. Που ανέδειξε τεθεωμένη την ανθρώπινη ύπαρξη.
Σημείωσε μόνη δίπλα της σ' ένα κεραμίδι για τον Αββά Ζωσιμά το όνομά της, Μαρία, και την ημέρα που πέταξε στα ουράνια δώματα η ψυχή της. Τη μέρα που εκείνος την κοινώνησε. Πρώτη Απριλίου, πριν δέκα τέσσερις αιώνες. Και η μορφή της οσίας Μαρίας της Αιγύπτιας, στην παγκόσμια ιστορική μνήμη δεν έχει ξεχαστεί από πιστούς και άπιστους.

Στη φετινή της ιερή μνήμη, δύο φορές μέσα στο μήνα Απρίλιο, γεννιέται έντονο το ερώτημα:
Εμάς τι θα μας συγκλονίσει;
Τι θα μaς φέρει σε συναίσθηση;
Ποια επίγνωση, θα φανερώσει τη δραματική αλήθεια να επιθυμούμε να προσεγγίσουμε αληθινά τον Τίμιο Σταυρό, κι όμως στην ουσία να μην μπορούμε;
Ποια συνείδηση θα μας αποκαλύψει τι φταίει στα έργα μας τα φανερά και τα αποκρυμμένα;
Τι θα αναδείξει στη μετριότητα της αδυναμίας και της ακηδίας μας τα αληθινά μέτρα των δυνάμεων μας;
Τι θα μας κάνει να πιστέψουμε ότι μπορούμε τα καλύτερα, τα δυσχερέστερα;
Στη φετινή της ιερή μνήμη, δύο φορές θερμά παρακαλούμε:

Οσία του Θεού, συμπόνεσέ μας.
Οδήγησε εσύ την έρημη βιοτή μας στην πάγκαλη δική σου «έρημο».

Περιοδικό «Η Δράσις μας», Τεύχος 508, ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2013

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC