Αρχική > News > Εκεί που δεν φαίνεται ο Θεός…

Εκεί που δεν φαίνεται ο Θεός…

Ήρθε στα χέρια μου ένα καταπληκτικό βιβλίο δώρο, με όλη τη σημασία του όρου. Όταν τελείωσα την ανάγνωσή του, αισθάνθηκα άπειρη γλυκύτητα να γεμίζει την ψυχή μου, γι’ αυτό και σκέφτηκα να γράψω αυτό το κείμενο θέλοντας να μοιραστώ μαζί σας τις εντυπώσεις που αποκόμισα.
Μέσα από απλά γεγονότα, διαλόγους και προβληματισμούς, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος Χατζηνικολάου περιγράφει στο νέο του βιβλίο την πάλη του ανθρώπου να αποκαλύψει το πρόσωπο του Θεού εκεί που το σκεπάζει η λογική αυτού του κόσμου, η φυσική αντίληψη των πραγμάτων και η υπεροπτική απαίτηση της ανθρώπινης μικρότητας. Είναι γεμάτο απαιτητικά ερωτήματα και έντονο προβληματισμό, που πολύ φυσιολογικά απασχολούν, ζαλίζουν και ενίοτε σκανδαλίζουν την ανθρώπινη ψυχή. Δε δίνει όμως καμία άμεση απάντηση ούτε προσπαθεί να πείσει με λογικό τρόπο και εντυπωσιακές επιχειρηματολογίες. Επιδιώκει να δώσει τη λεπτή αίσθηση της διακριτικής, αλλά πειστικής παρουσίας του αληθινού Θεού εκεί που Αυτός δε διακρίνεται, μέσα στον πόνο, στην αναπηρία, στην τραγικότητα της ζωής, στον αδυσώπητο θάνατο, όπως αυτή προβάλλεται σε αληθινά γεγονότα και αντανακλάται στη ζωή αυθεντικών ανθρώπων. Η πίστη, η αυθεντική, αθώα, παιδική πίστη στη θεότητα του Χριστού δείχνει τον Θεό… εκεί που Αυτός δεν φαίνεται.

Ένα ασύλληπτο βιβλίο που γράφτηκε με τον μοναδικό, άρτιο, σαγηνευτικό και εύληπτο λόγο του συγγραφέα. (Δεν χρειάζεται να μιλήσω για το ύφος, τη γλώσσα, τη «λογοτεχνική» αξία του έργου του π. Νικολάου. Όσοι έχουν διαβάσει κείμενά του, κατανοούν το υψηλό επίπεδο γραφής του).

Πριν ξεκινήσω την παρουσίαση του βιβλίου κρίνω σκόπιμο να τονίσω μια προϋπόθεση, όπως ο ίδιος ο συγγραφέας την τοποθετεί, ότι «όλα τα περιστατικά που παρατίθενται είναι απολύτως αληθινά. Απλά, στα περισσότερα, όπου αυτό κρίθηκε αναγκαίο, έχουν γίνει μικρές αλλαγές σε ονόματα, τοποθεσίες ή λεπτομέρειες, προκειμένου να μην αποκαλυφθεί βάναυσα η ταυτότητα των προσώπων. Επίσης, συνειδητά αποφεύχθηκε κάθε προσπάθεια ωραιοποίησης των πραγμάτων ώστε να μην τραυματιστεί η αυθεντικότητα και η αλήθεια των περιγραφομένων νοημάτων». Αληθινά περιστατικά από την εποχή που ήταν στο νοσοκομείο της Βοστόνης για τα καρκινοπαθή παιδιά και αποκαλύπτει στον αναγνώστη το αληθινό νόημα του θαύματος που δεν είναι απλώς να ζήσουμε αυτή την ήδη και σίγουρα πεπερασμένη ζωή…

Η παρουσίαση του βιβλίου χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο ψηλαφεί το πρόσωπο του Θεού, παρουσιάζοντας μια πραγματικότητα και μια λογική πολύ διαφορετική από αυτήν της καθημερινότητας και του ορθολογισμού, μέσα από την πρόκληση του πόνου και της απειλής του θανάτου. Η παρουσία του Θεού σχολιάζεται μέσα από την φαινομενική Του απουσία ή με την επέμβασή Του την τελευταία στιγμή που εξαφανίζεται η κάθε ελπίδα ή μας δίνει το περίγραμμα της θεϊκής παρουσίας μέσα από το δράμα του γονιού που αντικρίζει το παιδί του να παλεύει με την ανίατη αρρώστια και να έρχεται αντιμέτωπο με την απειλή του θανάτου. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται ένας διάλογος αμφισβήτησης και πίστης που προξενεί η πρόκληση του θανάτου. Εδώ ο θάνατος δεν αποτελεί φοβερό ενδεχόμενο, αλλά δεδομένο συμβάν. Η αμφισβήτηση του Θεού εκφράζεται μέσα από ειλικρινή ερωτήματα, ενώ η αλήθεια της παρουσίας Του μέσα από αυθεντικά γεγονότα, όπως η συμπαράσταση των τελευταίων στιγμών σαν πράξη κοινωνικής αγάπης, αλλά και σαν κίνηση μετάγγισης πίστεως στην αιώνια προοπτική του ανθρώπου. Ο θάνατος δεν είναι τέλος, είναι πέρασμα στην κατάσταση της όντως ζωής, όπως αυτή εκφράζεται στις καρδιές ανθρώπων που έζησαν την τραγικότητα του θανάτου των παιδιών τους.

Το εξαιρετικό αυτό βιβλίο είναι ψυχωφελές. Δε δίνει εύκολες απαντήσεις - δεν είναι αυτό το ζητούμενο ενός Χριστιανού - αντίθετα δημιουργεί προβληματισμό, παρακινεί να σκεφθείς μόνος σου για την παρουσία ή την «απουσία» του Θεού σε διάφορες πολύ δύσκολες δοκιμασίες της ζωής, οδηγεί με μεγάλη προσοχή, υπευθυνότητα και διακριτικότητα στη συνειδητοποίηση ότι ο Θεός είναι «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών», ακόμα και στην απώλεια, στην οδύνη, το θρήνο και το πένθος.
Είναι άπειρη όμως η θεϊκή θαλπωρή που τυλίγει τον πιστό άνθρωπο την ώρα που όλα τα ανθρώπινα στηρίγματα καταρρέουν. Είναι μια αληθινή αποκάλυψη οι μαρτυρίες, τα γεγονότα, η στάση και η βίωση του πόνου από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο βιβλίο. Και επίσης είναι συγκλονιστικός ο τρόπος του π. Νικολάου που δεν κάνει κήρυγμα, δεν ψευτοπαρηγορεί. Οδυνάται. Ρωτά κι αυτός "Γιατί, Θεέ μου;". Πιάνει σιωπηλά το χέρι της χαροκαμένης μάνας και κλαίει μαζί της. Αγκαλιάζει τα παραμορφωμένα καρκινοπαθή παιδιά και στραγγίζει μέσα του την αγωνία τους. Κι όμως περνά ένα υπέροχο μήνυμα Αναστάσεως και Ζωής.
Συγχρόνως φέρνοντας μπροστά μας με ενάργεια συγκλονιστικά βιώματα συνανθρώπων και αδελφών μας, μαλάζει τις συνήθως αδιάφορες και σκληρές καρδιές μας. Τις κεντά απ' όλες τις μεριές μέχρι να στάξουν δάκρυ γι' αυτούς που τόσο υποφέρουν. Τις κάνει να λυγίσουν, να γονατίσουν και να προσευχηθούν για τους πονεμένους όλου του κόσμου.

Προτείνω αυτό το βιβλίο να διαβαστεί από όλους - ιδιαίτερα τους γονείς που τρέμουμε και λιώνουμε πάνω στα παιδιά μας - "εν αιθρία", δηλαδή πριν έρθει η δοκιμασία. Θα μας βοηθήσει να "υφάνουμε το αλεξίπτωτο" και να το έχουμε έτοιμο, διαθέσιμο στην επικίνδυνη πτήση της ζωής μας.
Είναι ένα σωτηριολογικό και αναστάσιμο βιβλίο με τον ανθρώπινο πόνο να μας εγγυάται το θεϊκό μας πρόσωπο, εκείνο το «καθ’ ομοίωση», το «μείζον» και το «περισσόν» της αγάπης. Διότι «η αγάπη δεν αποσκοπεί στο να κερδίσουμε το Θεό, αλλά στο να κοινωνούμε με το Θεό. Αγαπάμε, γιατί δεν μπορούμε να μην αγαπάμε». Είναι ένα βιβλίο που αναπαύει την ψυχή, που σε κάποια σημεία φέρνει δάκρυα τα μάτια με μια λεπτή αίσθηση συγκίνησης που σίγουρα σε γεμίζει ελπίδα, δίνει φως, προσφέρει κατεύθυνση, γιατί ο κόσμος χωρίς Θεό δεν αντέχεται στη ασυδοσία του παρόντος. Τελικά «ο αληθινός Θεός δεν είναι αυτός που ξοδεύεται, και που κάνει πρόχειρες φανερώσεις, κατά το θέλημα του ανθρώπου αλλά είναι αυτός που κρύβεται στις ταπεινές γωνιές και στις μυστικές στροφές της πορείας αυτής της ζωής. Είναι αδύνατο να απουσιάζει ο Θεός από την σωτηρία μας».
Θεωρώ καλό να κλείσω αυτές τις σκέψεις με τα λόγια του ίδιου του συγγραφέα: «Σκοπός αυτού του βιβλίου είναι να προκαλέσει ετερότητα λογικής, καινότητα ζωής, ξένωσιν εκ του κόσμου και να οδηγήσει έτσι στη θέα των μειζόνων (Ιω. α 51), στην πίστη των μη νοουμένων και στην υπόσταση των ελπιζομένων (Εβρ. Ια1)».

Παπατσίρος Δ. Γεώργιος, Θεολόγος

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC