Αρχική > News > Είναι εκ Θεού;

Είναι εκ Θεού;

To παρακάτω σημείωμα αφορμάται από τον σχολιασμό που ο Μ. Βασίλειος επιχειρεί στην κλήση του προφήτη Ησαΐα (Ησ. 6, 8):
«Παρατηρεί δε το ακριβές και περιεσκεμμένον του προφήτου. Προς γάρ δύο λόγους μίαν ποιείται την απόκρισιν• Τίνα αποστείλω; και• Τις πορεύσεται; Ιδού εγώ είμι, απόστειλαν με. Ουκέτι προσέθηκε Και εγώ πορεύσομαι. Το μεν γαρ δέξασθαι την αποστολήν, εφ' ημίν το δε δυναμωθήναι προς την πορείαν, του δίδοντος τη χάριν εκ του ενισχύοντος Θεού. Ώστε, ο μεν της προαιρέσεως ην, είπεν• Ιδού εγώ είμι, απόστειλαν με• ο δε της χάριτος ην, τω Κυρίω κατέλιπεν. Ου γαρ επηγγείλατο πορευθήσεσθαι, διά το επαισθάνεσθαι της εαυτού ασθενείας» (Εις τον προφήτην Ησαΐαν, 184, ΡG 30, 431Α).

Ο ιερός πατήρ παρατηρεί λεπτομερώς την προφητική κλήση. Δεν διέφυγε της προσοχής του ότι ο προφήτης ανταποκρίνεται στην αγαπητική «αγωνία» του Θεού με σύνεση και περίσκεψη. Συγκεκριμένα, απαντά μόνο στην πρώτη ερώτηση λέγοντας πρόθυμα «Να, εγώ είμαι εδώ, στείλε με». Δεν προσθέτει, όμως, «Εγώ θα πάω». Και αυτό διότι γνωρίζει τα σύνορα της δικαιοδοσίας Θεού και ανθρώπου. Ξέρει καλά ότι μπορεί να προσφέρη τον εαυτό του. Όμως, το εάν τελικά θα πορευθή στην αποστολή του δεν εξαρτάται από αυτόν αλλά από την κρίση και την βούληση του Θεού. Και επαφίεται σε αυτήν. Μάλιστα, ο Μ. Βασίλειος θεωρεί ότι ο ίδιος ο δισταγμός αποτελεί απόδειξη πως πράγματι είναι άξιος (ο.π., 300C).

Δεν έχουμε εδώ μία σχολαστική ακριβολογία. Πρόκειται για σοβαρώτατο θέμα στη σχέση Θεού και ανθρώπου, ιδιαίτερα μάλιστα του κληρικού. Ο υποψήφιος επιθυμεί να ανταποκριθή στην θεϊκή δίψα για εργάτες του αμπελώνα Του και σπεύδει να προσφέρη τον Εαυτό του.

Αλλά συμφωνεί με αυτό ο Θεός; Δέχεται την προσφορά; Με άλλα λόγια, «έχει ευλογία»; Εδώ πρέπει ο επίσκοπος και ο πνευματικός και ο λαός να μιλήσουν, ώστε να επιβεβαιώσουν την κλήση. Αλλά να μιλήσουν όχι σαν άτομα, εκφράζοντας την συμπάθεια ή αντιπάθειά τους, αλλά με κριτήρια πνευματικά. Κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο πολλά εκκλησιαστικά δεινά οφείλονται στο γεγονός ότι υπεισέρχεται «ανθρώπινον πάθος»: η εκλογή των κληρικών γίνεται λόγω φιλίας και η απόρριψή τους λόγω απέχθειας (Ομιλία εις Α' προς Τιμόθεον, ΡG 62, 525)!

Αλλά και για τον χειροτονημένο κληρικό τα ίδια ερωτήματα τίθενται. Η κλήση του Θεού επαναλαμβάνεται σε πολλά επί μέρους ζητήματα και αποφάσεις της ιερατικής του ζωής, άλλοτε ως βεβαιότητα και άλλοτε ως αυταπάτη. Συχνά ευρίσκεται μπροστά σε διλήμματα, αν πρέπει να πραγματοποίηση κάποιο συγκεκριμένο έργο• μία οικοδομική εργασία, μία ποιμαντική πρωτοβουλία, ένα συγκεκριμένο κήρυγμα. Διερωτάται αν πράγματι ο Θεός τον καλή στην συγκεκριμένη δραστηριότητα ή αν πρόκειται μόνο για το δικό του θέλημα. «Εγώ το θέλω αλλά συμφωνεί ο Θεός;» Δυστυχώς, πρέπει να το ομολογήσουμε, πολλοί κληρικοί βιαζόμαστε να εκλάβουμε το θέλημά μας για θέλημα του Θεού και να το υλοποιήσουμε χωρίς δεύτερη σκέψη ούτε συμβουλή. Σαν να ωθούμε τον Θεό στο περιθώριο μόλις λάβουμε την χάρη της ιερωσύνης, που Εκείνος μας εμπιστεύθηκε.

Η περίπτωση του προφήτη, όπως μας την φωτίζει ο Μ. Βασίλειος, λειτουργεί ως πολύτιμος οδηγός στην ιερατική μας διακονία. Βάζοντας στην ψυχή μας την καλή αμφιβολία μας καθιστά πιο προσεκτικούς ακροατές του θελήματος του Θεού και πιο ευαίσθητους δέκτες των μηνυμάτων Του. Έτσι μας προφυλάσσει από σοβαρά ποιμαντικά σφάλματα, για τα οποία τόσο πικρά μετανοιώνουμε και των οποίων οι συνέπειες συχνά δεν διορθώνονται. Η εγωιστική επιμονή μας κινδυνεύει να μείνη χωρίς ευλογία, δηλαδή ποιμαντικά άκαρπη.

Φυσικά, δεν πρέπει να φθάσουμε στο άλλο άκρο, δηλαδή στην στεγνή και τυποποιημένη ιερατική ζωή, την στερημένη από κάθε πρωτοβουλία (στοιχείο πού σήμερα αποτελεί μέγα κίνδυνο). Ο καλός Θεός αποδέχεται με χαρά την ενεργητικότητα και τον δυναμισμό μας, ιδιαίτερα μάλιστα όταν τον θέτουμε στην υπηρεσία Του. Απλώς επιθυμεί να διατηρούμε φρόνημα ταπεινώσεως και υπακοής σε Αυτόν, και όχι αλαζονείας και αυτάρκειας. Αυτό σημαίνει να μάθουμε να ακούμε προσεκτικά την συνείδησή μας, τον πνευματικό και τον επίσκοπο.
Όταν ο άνθρωπος αφήνη στον Θεό τον πρώτο λόγο, τότε και ο Θεός τον τιμά περισσότερο από όσο μπορεί να φαντασθή.

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Βασιλείου Θερμού
Περιοδικό «Εφημέριος», Ιανουάριος 2003

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC