Αρχική > News > Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης: Αυτοί, που θέλουν αγίους, τους στέλνει ο Θεός αγίους. Αυτοί, που θέλουν καλούς άρχοντες, τους στέλνει ο Θεός καλούς άρχοντες...

Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης: Αυτοί, που θέλουν αγίους, τους στέλνει ο Θεός αγίους. Αυτοί, που θέλουν καλούς άρχοντες, τους στέλνει ο Θεός καλούς άρχοντες...

Ο Άγιος Πορφύριος έλεγε για τον Γέροντα Ευμένιο: «Να πηγαίνετε να παίρνετε την ευχή του Γέροντα Ευμενίου, γιατί είναι ο κρυμμένος Άγιος των ημερών μας. Σαν τον Γέροντα Ευμένιο βρίσκει κανείς κάθε διακόσια χρόνια. O πατήρ Ευμένιος είναι από τις πιό αγιασμένες μορφές που υπάρχουν και παίρνεις Χάρη και μόνο να του φιλήσεις το χέρι».

***

Ερώτηση: Αν ένας Ιερεύς δεν είναι τόσο ευλαβής, όσο θα τον ήθελε ο λαός του Θεού, ο Θεός ενεργεί;
Άγιος Ευμένιος: Ο λαός έτσι τον θέλει τον Ιερέα αυτόν. Έτσι τον θέλει κι ο Θεός. Ό,τι θέλει ο λαός, το θέλει κι ο Θεός. Αυτοί, που θέλουν καλούς άρχοντες, τους στέλνει ο Θεός καλούς άρχοντες. Αυτοί, που θέλουν αγίους, τους στέλνει ο Θεός αγίους. Ό,τι θέλει ο λαός τους στέλνει ο Θεός. Όπως είμαστε εμείς, όπως θέλουμε εμείς, θα μας δώση ο Θεός. Όταν θέλουμε καλά, ο Θεός θα μας δώση καλά.

***

H αγάπη είναι τζάμπα
Να ζει μέσα μας ο Χριστός μας, να βασιλεύει μέσα μας ο Χριστός μας, να ζούμε για Εκείνον και να πεθαίνουμε για Εκείνον. Έτσι είναι ωραία.

Ερώτηση: Γέροντα, πώς αισθάνεται η καρδιά με την αγάπη;
π. Ευμένιος Σαριδάκης: Με την αγάπη πετά ο άνθρωπος. Είναι μέσα του ο Θεός. Όταν αγαπά ο άνθρωπος, ο Θεός μπαίνει μέσα στην καρδιά μας και φεύγει ο διάβολος. Γιατί ο διάβολος, όπου είναι η αγάπη, δεν κάθεται. Επειδή αυτός έχει μίσος, κακία, είναι πατήρ του ψεύδους. Δεν θέλει κανένα καλό. Όπου υπάρχει η αγάπη, ο διάβολος φεύγει. Το βάζει στα πόδια, δεν μπορεί να σταματήση. “Όπου είναι δύο ή τρεις” λέει: “συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί εν τω μέσω αυτών είμαι κι εγώ”. Αφού είναι εκεί ο Θεός, εκεί όπου υπάρχει η αγάπη, ο διάβολος πώς θα πατήσει;

Ερώτηση: Πώς να μάθη τώρα ο κόσμος να αγαπά;
π. Ευμένιος: Τζάμπα είναι η αγάπη. Ούτε πληρώνουμε, ούτε να πάμε ταξείδι να την βρούμε, ούτε να κόψουμε εισιτήριο χρειάζεται. Η αγάπη είναι τζάμπα. Όπου να πάμε, ο Θεός είναι εκεί. Η αγάπη είναι δωρεά. Όποιος αγαπά τον Θεό διψά αχόρταγα να ομιλή με Αυτόν. Δεν αγαπά τίποτε άλλο. Αυτός που αγαπά Τον Θεό, αγαπά και ό,τι είναι του Θεού. Τα δημιουργήματα του Θεού αγαπά και όλα αυτά, που αγαπά ο Θεός.

Από Το Βιβλίο Του Μοναχού Σίμωνα, “Πατήρ Ευμένιος, Ο Ποιμήν Ο Καλός Και Θαυματουργός”.

Με την πίστη στον Θεό όλα ξεπερνούνται, γιατί τα αφήνεις όλα σ’ Εκείνον και αναπαύεσαι.

Δεν γεννηθήκαμε να κατακτήσουμε τον κόσμο. Μόνο για να καθαρίσουμε την ψυχή μας.

Οι θλίψεις και ο πόνος, μας φέρνουν πιο κοντά στον Θεό. Όλα τα ξεπερνά κανείς, με την πίστη στο Θεό.

Αν ο πόνος οι θλίψεις και οι δοκιμασίες αφαιρεθούν από την ζωή των ανθρώπων, η αγιότητα θα ήταν μόνο των αγγέλων κτήμα.

***

«…Έχουμε πάει με την σύζυγό μου να τον επισκεφθούμε στο κελλί του. Εκείνος κάθεται στην καρέκλα του κι έχει μπροστά του ένα τραπέζι. Πάνω σ’ αυτό βρίσκεται ένα πιάτο με φρούτα, ένα μπουκάλι χυμός πορτοκαλιού και πλαστικά ποτήρια. Αριστερά και κοντά στα πόδια του βρίσκεται το πετραχήλι του, χρώματος κόκκινου με χρυσαφιά κεντήματα.
Αριστερά του κάθεται η σύζυγός μου και δεξιά του εγώ. Η συζήτησί μας περιστρεφόταν γύρω από την αλλεργία, που βασάνιζε την σύζυγό μου, και τι φάρμακα παίρνει. Γέλασε, μάλιστα, όταν η σύζυγός μου του ανέφερε ότι ο γιατρός της χορήγησε για φαρμακευτική αγωγή το Atarax, λέγοντάς της: «Το Atarax σου έδωσε; Εμ, αυτό θα σε ταράξη, γι’ αυτό το λένε έτσι».
Εν τω μεταξύ άρχισε να ψιχαλίζη. Ευθύς η σύζυγός μου πάει να σηκώση το πετραχήλι λέγοντας στον γέροντα Ευμένιο να σηκωθή κι αυτός, να τον βάλουμε στο κελλάκι του, για να μην βραχή. Εκείνος απλώνει, τότε, τα χέρια του και χαράζει ένα νοητό ημικύκλιο από την μεριά της συζύγου μου μπροστά του και από την πλευρά την δική μου, λέγοντας: «Που βλέπεις ότι βρεχόμαστε; Καθήστε κάτω, να συνεχίσουμε την κουβέντα μας».
Εγώ έμεινα άφωνος, όπως και η σύζυγός μου. Η ψιχάλα είχε γίνει μπόρα, αλλά εκεί που ο Γέροντας είχε οριοθετήσει νοητά, η βροχή δεν άγγιζε τίποτε»…

***

Ὁ ἄρρωστος εἶναι Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὁ Χριστὸς ὁ Ἴδιος
Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2004, πραγματοποιήθηκε μία ὁμιλία τοῦ π. Νικολάου Λουδοβίκου μὲ θέμα: «Πνευματικὴ ζωὴ – Θεωρία καὶ πράξη». Στὸ τέλος περίπου τῆς ὁμιλίας, κάποιος πατὴρ Νεκτάριος (ἄγνωστος σὲ ἐμᾶς), ἐξιστορεῖ ἔνα περιστατικὸ πού ἀφορᾶ τὸν Πατέρα Εὐμένιο Σαριδάκη καὶ πῶς ἀντιμετώπισε τὸν ἐμβολιασμὸ τῶν νοσοκόμων γιὰ τὴν ἡπατίτιδα στὸ νοσοκομεῖο Λοιμωδῶν.
π. Νεκτάριος: Μὲ μεταφέρετε πρὶν μερικὰ χρόνια σὲ ἕνα νοσοκομεῖο τῶν Ἀθηνῶν, στὸ Λοιμωδῶν, ὅπου ἦταν ἕνας Γέροντας, μερικοὶ τὸν ἔχουν χαρακτηρίσει ὡς κατὰ Χριστὸν σαλό, τὸν πατέρα Εὐμένιο. Ὁ μακαριστὸς κηδεύτηκε στὴν Κρήτη, ὑπηρετοῦσε στὸ Λοιμωδῶν. Ὃταν λοιπὸν τελούσαμε τὰ σαράντα του κουβεντιάζαμε μὲ μία προϊσταμένη μεγάλη τῇ ἡλικίᾳ καὶ μοῦ εἶπε ἕνα περιστατικὸ πρὶν ἀρκετὰ χρόνια, συγκινητικό:

Νοσοκόμα: «Ήμασταν ἐδῶ (Λοιμωδῶν), ἦταν οἱ ἄρρωστοι μὲ ἡπατίτιδα – μεταδοτικὴ ἀσθένεια καὶ ἦρθαν νὰ μᾶς ἐμβολιάσουν. Μερικὲς ἀπὸ τίς ἀδελφὲς πλησιάσαμε τὸν πατέρα Εὐμένιο καὶ τοῦ λέμε: “νὰ ἐμβολιαστοῦμε κ΄ ἐμεῖς;”. Καὶ γυρνάει ὁ Γέροντας καὶ λέει: «Βρὲ παιδιά μου. Πιστεύετε ὅτι ὑπηρετεῖτε τὴν Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ; Ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμή, ὑπηρετεῖτε τὸν Χριστὸ τὸν Ἴδιο;”. Γιατί ὁ Χριστὸς ταυτίστηκε. Βλέπετε σήμερα “ἀσθενής ἤμην καὶ οὐκ ἤλθατε πρὸς με”…

Λέει: “Τὸ πιστεύουμε”. “Ἒ ἀφῆστε” λέει, “μὴν ἐμβολιαστεῖτε”. Καὶ βέβαια, δὲν ὑπῆρχαν οὔτε μάσκες τότε, οὔτε γάντια, οὔτε τίποτα. Εἶναι ἡ ἀγάπη ποὺ δείξανε στὸν Ἴδιο τὸν Χριστό. Καὶ μοῦ εἶπε ἡ προϊσταμένη ὅτι: “πολλὲς ἀδελφὲς ἀρρωστήσανε ποὺ εἴχανε κάνει τὸ ἐμβόλιο! Ἐμεῖς οἱ τρεῖς (ἀδελφές), δὲν ἀρρωστήσαμε”.

Θὰ ἀφήσω αὐτὸ νὰ μιλήσει μέσα στὴν καρδιά μας. Σήμερα, πολλὲς μεταδοτικὲς ἀσθένειες, ἀντὶ νὰ πλησιάσουμε τὸν ἄρρωστο καὶ νὰ τὸν δοῦμε ὡς ψυχοσωματικὴ ὀντότητα, ὅτι “ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν ἀσθενεῖ τὸ σῶμα ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή” (Μεγαλυνάριο ἀπὸ τὴν Παράκληση τῆς Παναγίας), ἀπομονώνουμε τὸν ἄρρωστο, ἀπομονώνουμε αὐτὸν ποὺ ἔχει μεταδοτικὴ ἀσθένεια, τὴν ὁποιαδήποτε μεταδοτικὴ ἀσθένεια. Καὶ βάζουμε τὰ γάντια, βάζουμε τὶς μάσκες, τὸν βάζουμε στὴν ἀπομόνωση μὲ μία ταμπέλα ἀπ΄ ἔξω ποὺ λέει: «ἀπαγορεύεται ἡ ὁποιαδήποτε ἐπίσκεψη»… καὶ τὸν ἀφήνουμε μόνο του. Τί κάνουμε; Ἀφήνουμε τὸν Χριστό, μὲ τὰ τραύματά Του καὶ δὲν Τὸν πλησιάζουμε. Γιατί σίγουρα ἐκείνη τὴν στιγμὴ ὁ ἀπομονωμένος μεταδοτικὸς ἀσθενής, εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός! Φεύγουμε μακριὰ ἀπ΄ τὸν Χριστὸ δηλαδή. Ἀφήνουμε τὸν Χριστὸ μόνο Του καὶ ἐκεῖνος (ὁ ἀσθενὴς) στὴν μοναξιά του ἴσως βρεῖ τὴν σωτηρία, ἐμεῖς ὅμως ὄχι… Γιατί ἐμεῖς φύγαμε μακριὰ ἀπὸ τὸν Χριστό, φύγαμε μακριὰ ἀπὸ τὸν ἀσθενή.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr

https://iconandlight.wordpress.com/

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC