Αρχική > News > «Ασκητές μέσα στον κόσμο», Τόμος Β’

«Ασκητές μέσα στον κόσμο», Τόμος Β’

Η πολυαναμενόμενη συνέχεια του Α’ τόμου «Ασκητές μέσα στον κόσμο» είναι γεγονός. Ένα χαρμόσυνο γεγονός, που έρχεται ως γλυκιά παρηγοριά και ενίσχυση στους αγωνιζόμενους πιστούς που ζουν μέσα στον κόσμο.

Μέσα από τις 383 σελίδες του Β’ τόμου, ξεδιπλώνονται οι ζωές εικοσιτεσσάρων ανθρώπων που έζησαν κατά Χριστόν στα χρόνια μας. Λαϊκοί, άνδρες και γυναίκες, αλλά και κληρικοί, έγγαμοι και άγαμοι. Διαφορετικές ζωές, διαφορετικοί τόποι, διαφορετικές συνθήκες και προκλήσεις, διαφορετικοί χαρακτήρες και κλίσεις.

Ο καθένας σήκωνε και το δικό του σταυρό. Αντιμετώπισαν ορφάνιες, θανάτους, αρρώστιες, ξερριζωμούς, φτώχεια. Μακρυά από τα ψεύτικα φώτα της ανθρωπαρέσκειας, αστόλιστοι από τα κάλπικα βραβεία της ματαιοδοξίας, καταφρονημένοι και ποδοπατημένοι από τους συνανθρώπους τους, απαρηγόρητοι και ξένοι διαβάτες στην πρόσκαιρη γη, "ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος".

Όλοι όμως είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: ανοίξαν σαν παιδιά την καρδιά τους στο Χριστό, την αφήσαν να πυρποληθεί από αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον. Αθλητές της νηστείας και της προσευχής, φιλακόλουθοι και αγρυπνούντες, ελεήμονες των αδυνάμων, εργάτες της ακατακρισίας και της αοργησίας, μαθητές της ταπείνωσης και της υπομονής. Ο καθένας και η καθεμιά τους, με τη ζώσα και έμπρακτη πίστη τους, αποδεικνύουν ότι ο Θεός έχει αφάνταστα πολλούς τρόπους να οικονομεί τον καλοπροαίρετο και αγωνιζόμενο άνθρωπο και να οδηγεί αλάνθαστα την ψυχή του στη σωτηρία.

Ανάμεσα στις γραμμές του ανά χείρας βιβλίου, διαβάζει κανείς φυσικά την απάντηση στο κοσμικής προέλευσης ερώτημα «τί περίεργος τίτλος αυτός –ασκητές μέσα στον κόσμο»... Οι ασκητές, λέει η κοσμική λογική, ζουν στα μοναστήρια κι όχι στον κόσμο – κι από την άλλη, εμείς που ζούμε στον κόσμο δε μπορούμε να τα αφήσουμε όλα για να γίνουμε ασκητές. Τότε είναι αδύνατον, παράδοξο, άτοπο να μιλάμε για ασκητές μέσα στον κόσμο!

Εμείς, που είμαστε στον κόσμο, πιάνουμε τον εαυτό μας να εύχεται να είναι καλότυχος, αποκατεστημένος, να χαίρει άκρας υγείας, να καταφέρει να διάγει την καλή και εύκολη ζωή. Για τα πέντε ή τα είκοσι ή τα σαράντα καλοκαίρια και χειμώνες μπροστά. Και λογαριάζουμε πως ο Θεός είναι καλός αφού μάς τα χαρίζει αυτά, γιατί εξάλλου είμαστε βέβαιοι ότι είμαστε αρκετά ενάρετοι για να τα αξίζουμε δικαιωματικά. Και συνεχίζουμε, βέβαια, να πιστεύουμε ότι η δική μας προσωπική καλοζωή είναι το πρότυπο του χριστιανού και το μέγιστο που μπορούμε να φτάσουμε, μέσα στον κόσμο. Κι αν τυχόν αποσυρθεί λίγο η Χάρη, και λείψουν τα δωρήματα του Θεού στον μικρόκοσμό μας, εύκολα μπαίνουμε στους πειρασμούς της αντίδρασης και του γογγυσμού, και γαντζωνόμαστε πιο σφιχτά από το όνειρο της εδώ ζωής.

Έρχονται όμως αυτά τα εικοσιτέσσερα παραδείγματα ζωής, και ως καταπέλτες συντρίβουν τις παραδοχές μας για την «καθωσπρέπει» πίστη μας, τσαλακώνουν την αλαζονεία μας ότι είμαστε οι εκλεκτότεροι των πιστών, και μάς αποστερούν από δικαιολογίες για το τί είναι εφικτό και τί όχι μέσα στον κόσμο.

Διαβάζοντας τους «Ασκητές μέσα στον κόσμο», έρχεται επίμονα ένας λογισμός. Ο λογισμός λέει ότι στην Ημέρα της Κρίσης, ο Κύριος δεν θα μας ζητήσει να απολογηθούμε γιατί δεν γίναμε χαρισματούχοι και υπεράνθρωποι. Δεν θα μας δείξει θεωρητικά πρότυπα που δεν θα μπορούσαμε να πιάσουμε. Θα ήταν πράγματι άδικος και σκληρός αν δε μας πολιτογραφούσε στη Βασιλεία Του επειδή δεν θα είχαμε φτάσει το άφταστο. Όμως ο Κύριος θα ρωτήσει αν αγαπήσαμε τον πλησίον μας όπως μας αγάπησε ο ίδιος.
Κι εμείς, οι ταλαίπωροι, ίσως θα ψελλίσουμε για απάντηση στον Κύριο, ότι στην εποχή που ζήσαμε το να αγαπήσεις τον πλησίον σου ήταν ασήκωτο φορτίο.
Μία τέτοια απάντηση θα προσέβαλε τον Κύριο ως ψεύτη, αφού ο ίδιος μάς βεβαίωσε ότι θα αναπαύσει τους κοπιώντες και πεφορτισμένους, τότε και τώρα και πάντα.
Αλλά μία τέτοια απάντηση θα ήταν και ψεύτικη. Γιατί εκείνη τη στιγμή θα παρουσιασθούν μπροστά μας αυτοί οι εικοσιτέσσερις ασκητές του κόσμου και της εποχής μας, μα και κοντά τους ποιός ξέρει πόσοι άλλοι κρυμμένοι μιμητές του Χριστού, ίσως κι ανάμεσα στους γείτονες και τους γνωστούς μας. Κι η αδαμάντινη ζωή τους θα είναι το δικό μας κριτήριο, με το οποίο θα είμαστε αναπολόγητοι για τις επιλογές μας στη δική μας ζωή.

Την ευχή τους να έχουμε, ώστε να μιμηθούμε την πίστη και την αρετή τους. Αμήν.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC