Αρχική > 29 - 01 - 2010: Oὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος...

29 - 01 - 2010: Oὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος...

…Αδελφοί μου, από την Κυριακή μπήκαμε στο Τριώδιο. Το Τριώδιο είναι μία πολύ ευλογημένη περίοδος. Ήρθε μεν πολύ σύντομα φέτος αλλά το Τριώδιο είναι η εκκλησιαστική εκείνη περίοδος που ξεκινάει από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ. Μία μεγάλη περίοδος πνευματικής ανάτασης και έντονου πνευματικού αγώνα. Θα διανύσουμε πολλές ημέρες νηστείας, θα διανύσουμε πολλές ημέρες προσευχής και έντονου πνευματικού αγώνα με πολλές λειτουργικές ευκαιρίες μέσα στην Εκκλησία μας, τις οποίες μας δίνει με την ευλογία του ο Θεός για να μας αγιάζει και να αγιάζει όχι μόνο την παρουσία μας αλλά να αγιάζει και τον χρόνο μας. Διότι, βλέπετε, οι εναλλαγές των εορτών δίνουν μέσα εις την ύπαρξή μας ένα περιεχόμενο σε όλους μας, μάς δίνουν την προσδοκία της αναμονής του Μεσσία Χριστού και μάς δίνει η Εκκλησία μας την ευκαιρία να επαναπροσανατολιστούμε και να ’ρθούμε όσο γίνεται κοντύτερα στον Θεό μας. Γι’ αυτό η Εκκλησία, μας υπομιμνήσκει ανά πάσα στιγμή ότι ο Θεός με την γέννησή του, με τα Χριστούγεννα, δεν σταμάτησε εκεί αλλά ο Θεός πορεύεται και εις το πάθος, και εις την Ανάσταση και εις την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Και κάθε φορά που η Αγία μας Εκκλησία αδελφοί μου, τελεί την Θεία Λειτουργία, μας κάνει μία ανακεφαλαίωση όλου του κοσμοσωτήριου γεγονότος του ίδιου του Κυρίου μας, είναι μία αναπαράσταση όλης της ζωής του Χριστού μας μέσα σε μία Θεία Λειτουργία για να μας δώσει σε όλους μας την ελπίδα ότι ζει Κύριος ο Θεός. Είναι πολύ σημαντικό να αισθανόμαστε ότι ο Κύριός μας δεν πέθανε αλλά ο Κύριός μας ζει και είναι παρών δίπλα μας, δεν μας εγκαταλείπει ο Κύριός μας και Θεός μας. Και σ’ αυτές ακόμα τις δύσκολες στιγμές που περνάμε και τα τόσα πολλά που ακούμε να γίνονται μέσα στην πατρίδα μας μόνον ο ζωντανός Κύριός μας είναι Αυτός ο οποίος επιδαψιλεύει την ζωή μας, την ύπαρξή μας, την ίδια την περιουσία μας, τα ίδια τα παιδιά μας, την ίδια την ύπαρξη του έθνους μας. Διότι, όπως ακριβώς διαβάζουμε εις την Ιστορία, για του Χριστού την πίστη την αγία και για την ελευθερία αγωνίζονταν εκείνοι οι πρόγονοί μας, για την προάσπιση των πνευματικών αρχών και των δικαιωμάτων της πατρίδας μας αυτοί οι άνθρωποι που ήταν πνευματικοί, που έπεφταν κάτω από το πετραχήλι του Πνευματικού, που εξομολογούντο, όχι όπως σήμερα οι Νεοέλληνες που έχουν φύγει από την εξομολόγηση και έχουν καταφύγει στους ψυχολόγους για να είναι μοντέρνοι. Δεν είναι έτσι τα πράγματα και ούτε εμείς προσπαθούμε να σας γυρίσουμε πίσω αιώνες ολόκληρους για να γίνετε πατροπαράδοτοι όπως θέλουν να μας κοροϊδέψουν και να μας πουν αυτοί οι νεοκουλτουριάρηδες Νεοέλληνες -οι οποίοι είναι και ευρωλιγούρηδες- αλλά εμείς προσπαθούμε να κρατήσουμε την παράδοση. Εδώ λοιπόν παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο η Εκκλησία γιατί πάντοτε η Εκκλησία θα τηρεί τις παραδόσεις της. «Στήκετε και κρατείτε τας παραδόσεις» λέει ο Απόστολος Παύλος. Κοιτάξτε! το λέει μέσα εις την Αγίαν Γραφή. «Στήκετε», κρατήστε όσο μπορείτε τις παραδόσεις «ας εδιδάχθητε» , τις οποίες διδαχθήκατε. Γι’ αυτό λοιπόν αδελφοί μου βλέπετε ότι ο Ελληνισμός διατηρήθηκε κατά τα χρόνια των τεσσάρων ή πέντε αιώνων ολόκληρων σκλαβιάς. Γιατί έτσι λέμε : τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς. Αλλά για ποια περιοχή λέμε όμως; Λέμε για την Πελοπόννησο. Αν πάμε μέχρι την Θράκη είναι πεντακόσια χρόνια σκλαβιάς. Όλοι αυτοί, το σκλαβωμένο υπόδουλο γένος, οι πρόγονοι μας αυτοί κράτησαν μέσα αναμμένη στα ζώπυρα, μέσα στις ψυχές τους αναμμένη, την δάδα της πίστεως. Κι εμείς σήμερα αυτό προσπαθούμε με κάθε τρόπο να το σβήσουμε. Υπάρχουν ξέρετε και φωτοσβέστες διπλανοί μας, γείτονες, πολιτικά πρόσωπα οι οποίοι ασχολούνται μόνον με τον υποχθόνιο κόσμο, με τις σκοτεινές δυνάμεις και προσπαθούν μέσα στην κοινωνία μας να μας περάσουν όχι πράγματα ευλογημένα και δίκαια αλλά να μας περάσουν το άδικο. Αλλά ζει Κύριος ο Θεός και ένας Θεός πάνω από το άδικο. Γι’ αυτό μην χάνουμε την ελπίδα μας, αλλά δεν πρέπει φυσικά και να κοιμόμαστε, δεν πρέπει να έχουμε αυτόν τον ωχαδερφισμό γιατί σήμερα που κλεισθήκαμε περισσότερο μέσα στα σπίτια μας όσο ποτέ άλλοτε χωρίς να το θέλουμε φοβόμαστε να περπατήσουμε στους δρόμους. Ποιος σήμερα μιλάει για μία αστυνόμευση στιβαρά; Δεν λέμε να σκοτώνεται ο άνθρωπος, όμως όταν ο άλλος δεν σέβεται την ζωή και την περιουσία του μεροκαματιάρη ανθρώπου, ο οποίος έφτιαξε ένα μαγαζάκι και ζει από αυτό η οικογένειά του, τα παιδιά του και τα εγγόνια του και πηγαίνει ένας οποιοσδήποτε πατριδοκάπηλος και του σπάζει και του κλέβει την περιουσία πείτε μου σας παρακαλώ αυτό το άτομο πώς ο Θεός θα το συγχωρήσει; Η αστυνομία δεν επεμβαίνει γιατί είναι με δεμένα τα χέρια. Άραγε ποιος την οδήγησε εκεί την αστυνομία να είναι με δεμένα τα χέρια και να μην μπορεί να πατάξει τον εγκληματία και τον κλέφτη; Πριν από είκοσι και τριάντα χρόνια μαθαίναμε ότι στην Αμερική, σ’ αυτήν την χώρα της μεγάλης ελευθερίας και της μεγάλης ανεκτικότητας όπως λένε, γίνονταν τα εγκλήματα στον δρόμο και τώρα ήρθαν και αυτά τα εγκλήματα σ’ εμάς. Δεν θέλω να πω πράγματα για να σας φοβίζω, γιατί το σχέδιο είναι κανείς να μην βγαίνει απ’ το σπίτι, να κάθεται μπροστά στην κακιά δασκάλα την τηλεόραση και να αποβλακώνεται εκεί πέρα από το πρωί μέχρι το βράδυ για να αλωνίζουν οι άλλοι έξω ελεύθερα και να κάνουν ό,τι θέλουν επειδή εμείς δεν βγαίνουμε.

Ποιος Έλληνας πήγε να διαμαρτυρηθεί για τα τόσα τζαμιά που υπάρχουν μέσα εις την αθηναϊκή κοινωνία αφού όλα τα υπόγεια νοικιάζονται για τζαμιά; Φοβάται. Ποιος αντιτίθεται σε κάτι τέτοιες νομιμοποιήσεις που γίνονται για εύκολο ψηφοθηρικό κέρδος όταν μπροστά σε εκλογές υπογράφουν πολιτικοί να πάρουν την ιθαγένεια και την ελληνική υπηκοότητα πατριδοκάπηλοι οι οποίοι μπήκαν ως λαθρομετανάστες μέσα στην κοινωνία μας; Ποιος επιτέλους θα μας ομιλήσει γι’αυτά; Αυτοί που ψηφίζουμε παίρνουν τους μισθούς και δεν φορολογούνται. Εμείς θα φορολογηθούμε, τα φτωχαδάκια; Και κανείς δεν ξυπνάει να μιλήσει. Τους πολιτικούς τους έχουμε μόνο να έρχονται και να κάνουν παρέλαση τις παραμονές των εκλογών και να απαιτούν και καρέκλες κιόλας εδώ μπροστά και να τους κάνουμε και εισαγωγή και τεμενάδες. Είδατε κανέναν μετά τις εκλογές να ’ρθει εδώ πέρα εις την Εκκλησία; Μας ρώτησε τι προβλήματα αντιμετωπίζουμε; Ποιος βάζει το δάχτυλο στον τύπο των ήλων μέσα εις την κοινωνία μας; Βλέπετε είναι όλοι αδιάφοροι.

Εμείς όμως καθόμαστε και κρατάμε τις Θερμοπύλες. Εμείς τρώμε το ξύλο, εμάς κλέβουν, εκείνοι δεν κλέβονται γιατί έχουν αστυνόμευση, εμείς είμαστε τα θύματα όλης της κατάστασης, αλλά, αν μιλάς, είσαι ακροδεξιός, αν δεν μιλάς, είσαι ο καλός, γιατί εξυπηρετεί η σιωπή. Δεν είναι όμως πάντοτε ευλογημένη η σιωπή. Μπορεί να είναι η σιωπή χρυσός σύμφωνα με την πατερική διδασκαλία και η σιωπή φρουρεί την γλώττα του Αγίου και την αγρυπνία του σοφού αλλά για θέματα δημοσίου συμφέροντος, πίστεως, ελληνισμού και πατρίδας δεν μπορεί να σιωπά ο άνθρωπος, γιατί αν σιωπήσει εδώ εις την Ελλάδα της οποίας το χώμα είναι ευλογημένο και αιματοβαμμένο «και οι λίθοι κεκράξονται» δηλαδή: «και οι πέτρες θα ομιλήσουν» αλλά δεν μπορούν να μιλήσουν γιατί τις τσιμεντάραμε με την αδιαφορία μας, τις έχουμε χώσει κάτω από το τσιμέντο και δεν μπορούν οι πέτρες να μιλήσουν. Είναι η αδιαφορία μας, ο πλήρης ωχαδερφισμός μας ώστε κανένας δεν ομιλεί, κανένας δεν ασχολείται με ό, τι γίνεται με την πατρίδα γιατί δεν μας ενδιαφέρει, δεν μας νοιάζει. Είναι αμαρτία όμως μεγάλη. Αυτήν λοιπόν την περίοδο αδελφοί μου που θα διανύσουμε θα πρέπει να αναλογιστούμε πολλά πράγματα στη ζωή μας.

Η περίοδος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής μάς δίνει την ευκαιρία να προσεγγίσουμε καλύτερα τον Θεό μας, να ’ρθούμε στο μυστήριο της Εξομολόγησης, να αποθέσουμε τα βάρη, τα τραύματα, τα πάθη, τις αμαρτίες μας εις τους Πνευματικούς μας Πατέρες, να ενδυθούμε τον θώρακα της δικαιοσύνης με την πανοπλία που θα μας δώσει η Εκκλησία μας, το χάρισμα της νηστείας να το εκτελέσουμε όσο μπορούμε κατά γράμμα. Αυτή είναι η παράδοση μας και όσοι μπορούν και δύνανται να το κάνουν. Είναι ευλογημένο πράγμα η νηστεία, να μαθαίνετε και στα παιδιά σας και στα εγγόνια σας να νηστεύουν από μικρά, από πρώτης δημοτικού να ξεκινούν τις νηστείες. Δεν παθαίνουν τίποτε τα παιδιά από την νηστεία. Εμάς παθαίνουν τα μυαλά μας από την πολυφαγία. Κανείς δεν έχει πάθει τίποτα από το λιγοστό φαγητό που δικαιούται ο οργανισμός για να ζήσει. Απ’ το πολύ φαγητό πάσχουμε σήμερα. Και έλεγε και ο γέροντας, που ζει ακόμα, ο δια Χριστόν σαλός ο παπά Φώτης, ότι «ούλοι οι κακοί βγήκαν απ’ το φαΐ». Έτσι τα ’λεγε -όπως στη Μυτιλήνη- «ούλοι οι κακοί βγήκαν απ’ το πολύ φαΐ». Φαΐ, φαΐ ο άνθρωπος, να καταλύει τις νηστείες, να μην κρατάει Τετάρτες και Παρασκευές, να μην κρατάει Σαρακοστές. Αλλά σήμερα και το θέμα της νηστείας έπρεπε να πάρει άλλο χρώμα. Έπρεπε να το ντύσουμε με διατροφολόγους και διαιτολόγους. Άμα το λέει παπάς δεν το εκτελούμε επειδή το είπε παπάς άμα το πει όμως ένας διατροφολόγος είναι σωστό και δεν πρέπει να τρώμε. Αυτή είναι η παράλογη κοινωνία μας σήμερα. Γιατί όλοι αυτοί οι διατροφολόγοι στηρίζονται πάνω στο νηστειοδρόμι της Εκκλησίας. Για πηγαίνετε να επισκεφθείτε λοιπόν έναν διατροφολόγο να δούμε τι θα σας πει. Αποτοξίνωση λέει. Τι είναι η αποτοξίνωση; Σου λέει μια μέρα δεν θα φας τίποτα, μόνο σαλάτα. Γιατί; Για να φύγουν οι τοξίνες που υπάρχουν από τις τροφές και για να καθαρίσει ο οργανισμός. Μα η Εκκλησία Τετάρτη, Παρασκευή -δυο φορές- έχει νηστεία για να καθαρίζει το έντερό σου και να έχεις την ευεξία, να περπατάς και να φέρεσαι σωστά και έχει και μεγάλες περιόδους νηστείας για να μας δώσει την υγεία μας … Σου λένε άλλο το φαγητό, άλλο αυτό. Όμως εμείς οι αφελείς, οι οποίοι θέλουμε πάντα να ’μαστε μοντέρνοι, βρήκαμε τα σχήματα: αντί για εξομολόγηση ψυχολόγος, αντί για νηστεία διατροφολόγος πολλά «αντί-πράγματα» τα οποία είναι κλεμμένα μέσα από την Εκκλησία. Τους βάλαμε άλλο περίβλημα και πηγαίνουμε, πληρώνουμε αλλά είμαστε in, δηλαδή μέσα εις τα πράγματα, δεν είμαστε οπισθοδρομικοί. Στην Εκκλησία όμως εικοσιένα αιώνες τώρα ήρθαν και παρήλθαν μεγάλοι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, μεγάλες μορφές, οι οποίοι νήστευσαν και έβλεπαν τον Χριστό από την νηστεία και την άσκηση, που έδιωχναν τον διάβολο με την νηστεία, διότι μέσα στο Ευαγγέλιο λέει: «τούτο το γένος των δαιμόνων δεν εξέρχεται ει μη μόνον εν προσευχή και νηστεία». Όλα αυτά τα ξεχάσαμε και προσπαθούμε λοιπόν να ξεδιψάσουμε με τα βρώμικα ύδατα που μας παρέχουν σήμερα οι καλοπεράσεις αυτές και με τα ξυλοκέρατα της ασωτίας να προσπαθούμε να χορτάσουμε από τις αμαρτίες και τις ηδονές.

Χρειάζεται λοιπόν αδελφοί μου και η νηστεία, η οποία είναι ευλογημένη. Πως γίνεται η νηστεία: Άμα μπει η εορτή η Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου ξέρουμε ότι αυτή η εβδομάδα είναι αμολυτή δηλαδή τρώμε Τετάρτη και Παρασκευή. Μετά του Τελώνου και Φαρισαίου, δηλαδή η εβδομάδα που ακολουθεί Τετάρτη και Παρασκευή είναι αμολυτή, λέγεται αυτή η εβδομάδα Προαφωνίσιμος γιατί αυτή μας αναγγέλλει ότι σε λίγο καιρό θα μπούμε εις την νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Την εβδομάδα που έρχεται, του Ασώτου, είναι εβδομάδα νηστείας Τετάρτη και Παρασκευή, τις άλλες μέρες τρώμε κανονικά. Την εβδομάδα Τυροφάγου, μόνο τυριά και αυγά -τα λέει η λέξη- και Καθαρά Δευτέρα άλαδο, και όχι να καθαρίσουμε το ψυγείο μας από τα φαγητά που έμειναν από τις προηγούμενες ημέρες, αλλά απ’ την Καθαρά Δευτέρα ξεκινάει αυστηρά νηστεία. Ομιλώ σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας μας επειδή είναι άλλο πράγμα το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ο άνθρωπος. Αυτά θα τα βρούμε με τον Πνευματικό μας. Η Εκκλησία ορίζει απ’ την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Καθαρά Παρασκευή άλαδο, Σάββατο, Κυριακή των Αγίων Θεοδώρων και της Ορθοδοξίας κατάλυση οίνου και ελαίου και όλες τις άλλες εβδομάδες από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή πάλι άλαδο, μόνο τα Σαββατοκύριακα λάδι εκτός τις εορτές των Βαΐων και της 25ης Μαρτίου, όποια μέρα κι αν πέσει θα καταλύσουμε ψάρι προς τιμήν της μεγάλης εορτής. Αυτή είναι η παράδοση της Εκκλησίας. Μεγάλη εβδομάδα από Μεγάλη Δευτέρα μέχρι Μέγα Σάββατο βράδυ άλαδο, καμιά μέρα δεν είναι λαδερή και το Μεγάλο Σάββατο είναι το μόνο Σάββατο του έτους που έχουμε νηστεία. Αυτή είναι η παράδοση της Εκκλησίας μας. Πέραν αυτών που σας είπα δεν υπάρχει καμία αλήθεια, ούτε παραπάνω ούτε παρακάτω. Γι’ αυτό αυτά πρέπει να τα ξέρουμε πολύ σωστά εμείς οι Χριστιανοί, δεν χρειάζεται δηλαδή κάθε φορά να ερωτούμε τι θα κάνουμε , μόνον τον Πνευματικό μας να ερωτούμε αν είμαστε άρρωστοι να μας χαλαρώσει λίγο την νηστεία, να μας βάλει λίγο λαδάκι, ανάλογα με το τι επιτρέπουν και οι γιατροί , για να μπορέσουμε έτσι να διανύσουμε κι εμείς ευχαρίστως αλλά και θεαρέστως όλη αυτήν την περίοδο της Αγίας Τεσσαρακοστής.

Η νηστεία είναι θεοπαράδοτος θεσμός εις την Εκκλησία μας διότι ο ίδιος ο Κύριός μας ενήστευσε σαράντα ημέρες στο Σαραντάριον Όρος. Όσοι πήγαμε και ανεβήκαμε επάνω στα θεοβάδιστα αυτά μέρη και ιδιαιτέρως εκεί στο δύσκολο και δυσπρόσιτο Σαραντάριον όρος αντιληφθήκαμε πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα για τον Κύριό μας, διότι ούτε και νερό έπινε ο Κύριος. Το δεύτερο που θέλω να σας πω είναι ότι μ’ αυτήν την νηστεία την οποίαν είχαν απαράβατη, έζησαν όλοι οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, τόσους αιώνες γι’ αυτό και αγίασαν και τους έχουμε να κοσμούν σήμερα τους τοίχους των Εκκλησιών μας. Ποτέ δεν κατέλυαν την νηστεία αλλά σήμερα μας μπαίνουν και οι πειρασμοί γιατί όλες οι γιορτές, όλα τα πανηγύρια που κάνει ο κόσμος γίνονται Τετάρτες και Παρασκευές και αυτό είναι του διαβόλου προσγινόμενο για να πηγαίνουν οι άνθρωποι δήθεν προσκεκλημένοι για να εορτάσουν αλλά να πέφτουν πάνω εις τα φαγητά και να καταλύεται με αυτόν τον τρόπο η νηστεία. Γι’ αυτόν τον λόγο η Εκκλησία δεν επιτρέπει Τετάρτες και Παρασκευές να τελούνται γάμοι, άσχετα αν πάλι τελούνται Τετάρτες και Παρασκευές και όλην την εβδομάδα γίνονται γάμοι και μυστήρια τα οποία έχουν αναστάσιμο χαρακτήρα. Η Εκκλησία βλέπει ότι Τετάρτες και Παρασκευές εφόσον υπάρχει νηστεία εξυπακούεται ότι δεν πρέπει κατ’ αυτές τις ημέρες να γίνονται μυστήρια χαράς και να γίνεται κατάλυση νηστείας. Ποιος μας είπε να καταλύουμε την νηστεία. είναι κανένας που ορίζει να καταλύσουμε την νηστεία; Αυτοί είναι θεοπαράδοτοι θεσμοί που εμείς δεν μπορούμε να καταλύσουμε, αυτή είναι η Εκκλησία μας. Μπορώ να αλλάξω την Εκκλησία και να την γυρίσω απ’ την Ανατολή να την πάω να κοιτάει στον Βορρά; Αφού οι Πατέρες μας είπαν ότι όλοι οι ναοί πρέπει να βρίσκονται στην Ανατολή γιατί από κει ανατέλλει ο ήλιος της δικαιοσύνης που είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εγώ θα αλλάξω την Εκκλησία και θα την πάω στον Βορρά ή στον νότο ή όπου με βολεύει; Το εικονοστάσι μου θα το βάλω εγώ όπου με βολεύει; αφού στην Ανατολή λένε οι άγιοι Πατέρες να βάζουμε τα εικονίσματα και όλα αυτά. Τι να κάνουμε; Στην ανατολή λέει να στεκόμαστε και να προσευχόμαστε δεν λέει να γυρνάμε στην δύση για να προσευχόμαστε στην δύση. Ας προσέξουμε λίγο γιατί πολλές εκπτώσεις κάνουμε τώρα τελευταία. Ενώ όμως οι εκπτώσεις είναι μία στρατηγική των μαγαζιών προκειμένου να ξεπουλήσουν το στοκ εμπόρευμά τους στην πνευματική ζωή δεν υπάρχουν εκπτώσεις! Προσέξτε: Δεν υπάρχει στην πνευματική ζωή έκπτωση! Μπορείς να πεις κάνω έκπτωση στο θέμα της νηστείας ή κάνω έκπτωση στο θέμα πώς και πότε θα κοινωνήσω; Μερικοί κάνουν εκπτώσεις στο θέμα της Θείας Κοινωνίας, κοινωνούν μια φορά το χρόνο και μερικοί δεν κοινωνούν φυσικά και καθόλου. Αλλά αυτοί είναι αδιάφοροι. Δεν μιλάμε γι’ αυτούς οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία. Είμαστε εμείς μέσα στην Εκκλησία, ας δούμε εμείς τι μπορούμε να περισώσουμε. Είναι λοιπόν απαράβατος θεσμός η νηστεία και καλό είναι όλοι ούτε γάλα στα παιδιά να δίνουμε από πρώτης δημοτικού. Μην είστε τόσο ευαίσθητες, δεν παθαίνουν τίποτα τα παιδιά σας. Αντικαταστήστε το με ταχίνι, με ξηρούς καρπούς, δώστε στα παιδιά φυσικούς χυμούς, πορτοκάλια, όλα αυτά τα πράγματα και θα πάρουν τις βιταμίνες. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν την νηστεία. Αύριο μεγαλώνουν, γίνονται έφηβοι πως θα τους μιλήσεις μετά να αποφεύγουν άλλα πράγματα εάν από μικρά δεν τα συνηθίσουμε να σταματούν κάποια πράγματα που τους αρέσει να κάνουν;

Πώς ήταν οι παλιές μητέρες δηλαδή που κλεινόταν μέσα στα δωμάτια και προσεύχονταν με τα κεράκια τους μέσα στο δωμάτιο; Τα παιδιά τους ήταν έξω από την πόρτα και η μάνα μέσα προσευχόταν μια δυο ώρες μες στο σπίτι. Πού είναι αυτές οι μάνες σήμερα που προσεύχονται; Ποιος κάνει μια προσευχή. να κάνουμε μια προσευχή να πούμε το Βασιλεύ Ουράνιε, το Πάτερ Υμών, το Πιστεύω, να πούμε σ’ ευχαριστώ Θεέ μου που μου έδωσες το φως, σ’ ευχαριστώ που ο άνδρας μου βρίσκεται εις την δουλειά, για όσες δεν δουλεύουν ή και για όσες δουλεύουν .Όλοι, πρωί-πρωί με το που ανοίξουν τα μάτια βάζουν την τηλεόραση να δουν αμέσως τα νέα που σε λίγο θα είναι περασμένα, στο Θεό όμως έχουμε μεγαλύτερη παρρησία όταν προσευχόμαστε και τότε μπορούμε να πούμε στον Θεό να μας εκπληρώσει κάποιο αίτημά μας που έχουμε είτε για την υγεία μας, είτε για έναν κεκοιμημένο μας, είτε για πολλά άλλα προβλήματα στη ζωή μας. Δεν βλέπετε ότι πολλές φορές πλησιάζουμε τον Θεό μόνον όταν έχουμε συμφέρον γιατί βρισκόμαστε σε μια δύσκολη περίπτωση και όταν γινόμαστε καλά ή φεύγουμε απ’ τον κίνδυνο τον ξεχνάμε τον Θεό και πάλι μετά από δέκα, είκοσι χρόνια όταν ξαναέρχεται ένα πρόβλημα. Σας το ομολογώ ως Πνευματικός αυτό που βλέπω, ότι πολλοί άνθρωποι ήρθαν εδώ και έπεφταν από το πρωί μέχρι το βράδυ λέγοντας: «Πάτερ κάνε μια Παράκληση» και γινόταν κάθε μέρα Παράκληση, κάθε μέρα Θεία Λειτουργία και μετά ξέχασαν αυτά που έκαναν για τον Θεό και έφυγαν και βρίσκονται πολύ μακριά από τον Θεό και εμείς βλέπουμε την κατάσταση, βλέπουμε αυτήν την αχαριστία που γίνεται απέναντι στον Θεό. Και σαν άνθρωποι φυσικά μέσα μας λέμε : «Συγχώρησον Θεέ μου αυτούς τους ανθρώπους» αλλά ο Θεός θα το κάνει μια, θα το κάνει δύο. Πόσες φορές θα μας συγχωρεί για την αδιαλλαξία μας και την αδιαντροπιά μας; Είμαστε συμφεροντολόγοι μόνον, ζητάμε και ποτέ δεν δίνουμε στον Θεό. Ποιος ήρθε για παράδειγμα στην Εκκλησία να ευχαριστήσει τον Θεό γιατί το παιδί του πέρασε εις το πανεπιστήμιο, γιατί είναι καλά οικονομικώς, γιατί έχει την υγεία του; Γιατί όσοι είναι υγιείς κάθονται στα σπίτια και κοιμούνται τις Κυριακές; Το αναλογιστήκαμε ποτέ; Γιατί τα παιδιά μας -στα οποία εσείς οι μεγαλύτεροι, όσοι είστε εδώ, δώσατε τις περιουσίες σας χωρίς να κουραστούν- κοιμούνται τις Κυριακές ενώ εσείς δεν ξεχνούσατε τον Θεό και ήσασταν μονίμως μέσα εις την εκκλησία για να κάνετε προκοπή υλική αλλά και πνευματική ταυτόχρονα; Στερηθήκατε εσείς για να κερδίσουν τα παιδιά σας που βρήκανε έτοιμο το σπιτάκι τους, την περιουσία τους, έκαναν και τον γάμο τους με τις δικές σας πλάτες και τώρα να βρίσκονται εκτός Εκκλησίας ή μέσα στις ασωτίες; Αυτό δεν μας προκαλεί καθόλου να πούμε στον Θεό: «Κοίταξε Θεέ μου, εγώ αγωνίστηκα αλλά χωρίς εσένα, τελικά έκανα μια τρύπα μες στο νερό». Λέμε ποτέ εις τον Θεό μας: «Ω, τι θέλεις εσύ Θεέ μου να γίνει όχι ό, τι θέλω εγώ»; Μας πιάνει αγωνία για τα παιδιά μας. Θυμάμαι ένα περιστατικό με μια μάνα η οποία μου ζήτησε να της διαβάσω έναν αγιασμό. Το παιδί της ποτέ δεν είχε έλθει στη Εξομολόγηση. Ζήτησα να είναι όλη η οικογένεια της εκεί το απόγευμα που θα πήγαινα, όμως έλειπαν σε δουλειές οι περισσότεροι. Δεν έρχεται μ’ αυτόν τον τρόπο η ευλογία και η χάρις του Θεού. Φιλότιμο μπορεί να ’χουμε εμείς οι μεγαλύτεροι όμως τα παιδιά που δεν έχουν φιλότιμο δεν μπορούν να πάρουν την χάρη του Θεού. Τελεία και παύλα.

Σας έχω ξαναπεί γιατί στον Ιώβ που ήταν καλός πατέρας, που ήταν υπόδειγμα πιστού ανθρώπου ο Θεός του πήρε τα παιδιά του. Για να μας δείξει τελικά ότι ο Θεός είναι ο Σωτήρας, εμείς δεν μπορούμε να σώσουμε τα παιδιά μας. Με τίποτα δεν μπορούμε να τα σώσουμε. Ούτε οικονομικά, ούτε πνευματικά μπορούμε. Μια προσευχή να κάνουμε όπως και ο Ιώβ που προσευχόταν πολύ για τα παιδιά του. Εμείς φυσικά δεν προσευχόμαστε για τίποτα. Και ο Θεός του πήρε τα παιδιά για να δείξει τελικά ότι και στους δίκαιους πατέρες, στους δίκαιους γονείς, αυτούς που αγωνίζονται ο Θεός έχει άλλο μέτρο κρίσης απ’ ό,τι έχουμε εμείς. Απορούμε γιατί υποφέρουν τα παιδιά που οι γονείς τους είναι καλοί άνθρωποι; Επειδή δεν σημαίνει ότι το παιδί που είναι αδιάφορο απέναντι στο Θεό, ο Θεός θα το προσέξει λόγω της καλοσύνης του γονιού. Θα χτυπήσει το παιδί. Θεός είναι αυτός, μπορούμε να τα βάλουμε με τον Θεό; Άλλο είναι οι γονείς, άλλο είναι το παιδί. Όλοι κρινόμεθα υπό της ιδίας καταστάσεως.

Τα παιδιά πάντως πρέπει να μαθαίνουν στην νηστεία, σ’ αυτήν την ευλογημένη κατάσταση. Η στέρηση αυτή ορισμένων υλικών αγαθών είναι μεγάλη ευλογία γιατί νηστεία δεν είναι μόνο στο φαγητό αλλά και στο τι καταναλώνουμε στη ζωή μας. Ήλθε ένας πατέρας και μου είπε ότι είναι πολύ δυστυχισμένος γιατί θα φύγει το παιδί του απ’ το σπίτι και θα τον εγκαταλείψει επειδή του αγόρασε ένα μικρό αυτοκίνητο ενώ αυτός ήθελε ένα αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού. Απάντησα ότι αφού εκ του περισσεύματος της αγάπης αγόρασε στο παιδί σου έστω αυτό το μικρό αυτοκίνητο και τώρα θα τον εγκαταλείψει ας πάει στην ευχή του Θεού, ο γονιός δεν είναι Τράπεζα. Αυτή του είδους η σχέση η οποία έχει καλλιεργηθεί μετά το ’40 είναι το κατοχικό σύνδρομο που πρέπει να σταματήσει επιτέλους γιατί δεν είναι υποχρεωμένοι οι γονείς να δίνουν στα παιδιά τους περιουσίες. Εκείνο που τους υποχρεώνει όμως ο Θεός είναι η παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Αυτή είναι η καλύτερη παρακαταθήκη. Το παράδειγμα της ζωής δείχνει άλλα. Γονείς που αγωνιστήκαν και έφτιαξαν εκατομμύρια είχαν παιδιά που δεν έμαθαν στην εγκράτεια και στην νηστεία από μικρά, δεν έμαθαν να στερούνται με αποτέλεσμα να σκορπήσουν την περιουσία των γονιών! Αν δε μάθει ο άνθρωπος σ’ αυτές τις αρετές δεν υπολογίζει τίποτα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η νηστεία είναι πολύ απαραίτητο. Άμα ένας άνθρωπος, ένα παιδί δεν μάθει να νηστεύει από μικρός δεν πρόκειται ούτε μεγάλος να μάθει να νηστεύει. Σπάνιες είναι οι περιπτώσεις που η χάρις του Θεού έλκει νέα παιδιά που ως ενήλικοι έρχονται να παντρευτούν στην Εκκλησία και βρίσκουν έναν Πνευματικό και εξαιτίας του ότι έρχεται η χάρις του Θεού τον πλησιάζουν αλλά με αγνή διάθεση και τότε μπαίνουν στις νηστείες και σε όλα αυτά τα πράγματα της Εκκλησίας. Σπάνιες οι περιπτώσεις αυτές, αλλά γίνονται. Η πλειονότητα χρειάζεται από μικρά παιδιά να μαθαίνουν στην εγκράτεια και την νηστεία. Γιατί η νηστεία είναι μαζί με την εγκράτεια ζυμωμένες και δείχνουν πραγματικά το νόημα της ζωής.

Σε πολλές διαστάσεις η νηστεία βοηθάει και τώρα που θα μπει η περίοδος της Σαρακοστής νηστεία είναι και οι πέντε αισθήσεις, όχι μόνο στο στόμα τι θα μπαίνει αλλά και τι θα εξέρχεται από το στόμα είναι η νηστεία. Όχι μόνον τι θα βλέπει ο άνθρωπος με το μάτι γιατί «εκ του οράν γεννάτε το εράν» λένε οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Από την όραση γεννιέται ο έρωτας και η επιθυμία αυτού που βλέπεις. Γι’ αυτό όποιος βλέπει πολλά πράγματα, το βράδυ όταν κοιμάται βλέπει πολλά όνειρα. Στα αυτιά νηστεία, στο τι ακούμε. Πολύ σημαντικό πράγμα τη Σαρακοστή. Όχι κουτσομπολιά. εκείνος που κουτσομπολεύει είναι διάβολος και δεν πηγαίνουμε σ’ αυτόν τον διάβολο ούτε να τον χαιρετήσουμε από δέκα χιλιόμετρα. Μακριά κι αγαπημένοι. Όχι πολλά λόγια, λίγα, μετρημένα στις νηστείες της Εκκλησίας. Και τα πόδια μας να ξέρουν που πατούν. Υπάρχουν καλά μέρη, υπάρχουν κι άσχημα μέρη. Αυτό είναι η νηστεία. Και τα χέρια μπορούν κι αυτά να κάνουν αμαρτίες πολλές. Μπορεί να κλέβουν αλλά ας μην κλέβουν στην περίοδο της νηστείας. Αυτό θα πει μια ολοκληρωμένη νηστεία. Όχι μόνο από το φαγητό. Ζητά κάποιος να κοινωνήσει επειδή νήστεψε λίγες μέρες. Από τι όμως νήστεψε; Δεν μπορεί να κοινωνήσει άμα μόνον δεν έφαγε πρέπει να προσέξει και τα μάτια του και τα πόδια του και τα αυτιά του και τα χέρια του και το στόμα του τι έλεγε, όλα αυτά είναι η νηστεία όχι το φαγητό μόνο.

Γι’ αυτό λοιπόν θα ξεκινήσουμε σε λίγο με τη χάρη του Θεού την ευλογημένη αυτή περίοδο της νηστείας. Ας μην αγκομαχούμε γιατί για το πνευματικό μας συμφέρον είναι, εγώ θα πω είναι και για την υγεία μας η νηστεία. Αποτοξίνωση λοιπόν, υστέρηση από ορισμένα φαγητά για να αυξήσει και την ελεημοσύνη μας από την άλλη. Γιατί όταν νηστεύουμε εμείς σημαίνει ότι δεν καταναλώνουμε ακριβά φαγητά, δεν σημαίνει να νηστέψουμε και να πάμε να πάρουμε αστακούς επειδή είναι νηστίσιμοι αφού είναι και πολύ ακριβοί, δεν σημαίνει ότι κάθε μέρα θα πρέπει να τρώμε θαλασσινά για να είμαστε απέναντι στον Θεό καλοί. Νηστεία είναι να φας και μια βραστή πατάτα -και χωρίς λάδι κιόλας- και ένα καρότο βραστό ή και ωμό, να φας μια ελιά, δυο ελιές, να φας λίγο ψωμί, μια φρυγανιά, αυτό θα πει νηστεία.. Νηστεύω σημαίνει απέχω από κάτι που μ’ αρέσει. Κι αν κάποιες μέρες έτρωγες κάτι πιο ακριβό να έχεις τον κουμπαρά και να σκέφτεσαι: κάθε μέρα τι θα έτρωγα; Παστίτσιο ή μπριζόλα. Τα χρήματα που θα κόστιζαν τα βάζω στον κουμπαρά. Τι θα έπινα; γάλα ή καφέ καπουτσίνο. Όσο κοστίζουν το ρίχνω στον κουμπαρά. Και όταν τελειώνει η νηστεία σπας τον κουμπαρά και τα δίνεις στους φτωχούς. Αυτό είναι νηστεία. Αυτό είναι η ελεημοσύνη που θα ξεκινήσει από την Καθαρά Δευτέρα και θεραπεύει πολλά πάθη. Να φτιάξετε όλοι κουμπαράδες στο σπίτι και να βάλετε απ’ έξω την εικόνα του Χριστού, αυτό λέγεται Δεσποτικός κουμπαράς ο οποίος είναι για τους φτωχούς. Η ελεημοσύνη είναι μέσα στην νηστεία.

Θα κάνουμε τέτοιες ασκήσεις και να δούμε μετά αν θα πάμε στον παράδεισο ή θα πάμε στην κόλαση. Στον παράδεισο μας οδηγούν απλά πραγματάκια, ευλογημένα όμως από τον Θεό γιατί εμείς δεν μπορούμε να φτάσουμε την υψιτενή θεολογία. Είναι κάποιοι οι οποίοι μπορεί να σκανδαλίζουν με τη συμπεριφορά τους αλλά πηγαίνουν σε υψηλά κηρύγματα και υπερηφανεύονται ότι είναι πνευματικά παιδιά του τάδε γέροντα. Μ’ αυτόν τον τρόπο όμως προσβάλλουμε και τους γέροντες και τους πνευματικούς μερικές φορές. Μας αρέσει να μεγαλοπιανόμαστε, να έχουμε γεροντάδες, να έχουμε γερόντισσες αλλά το ζήτημα είναι και να μιμούμεθα αυτούς τους μεγάλους ανθρώπους που θέλουμε να τους γνωρίζουμε. Είναι μερικοί που ψάχνουν να βρουν διακριτικούς διορατικούς γέροντες να τους πουν το μέλλον σαν τον Διογένη, τον κυνικό φιλόσοφο που έψαχνε με το φανάρι να δει άνθρωπο. Δεν χρειάζονται αυτά. Καλοί είναι και αυτοί, ευλογημένοι, από τον Θεό δοσμένοι αλλά εμείς πρέπει να ακολουθούμε πρώτα τα ταπεινά. Άμα δεν κάνω νηστεία πώς θα βρω έναν διορατικό γέροντα να μου πει τα μέλλοντα συμβαίνειν; Θα έχω φίλτρο να το φιλτράρω αυτό που θα μου πει και να το καταλάβω σωστά; Ή άλλα λένε οι γέροντες οι άγιοι και επειδή εμείς δεν καταλαβαίνουμε τίποτα ούτε από νηστείες ούτε από εγκράτειες τα μεταφράζουμε μετά μέσα από το δικό μας φίλτρο και βγαίνουν εντελώς άχρηστα και μεταποιημένα και ούτε νόημα έχουν , μόνον ζαλίζουν και φέρνουν θολούρα μες στην ζωή μας; Διαπιστώνω πολλές τέτοιες καταστάσεις. Άλλο λέει Πνευματικός άλλο καταλαβαίνουμε εμείς. Γιατί; Η αντιληπτικότητα της πνευματικής μας ζωής δεν φτάνει ψηλά γιατί δεν εκτελούμε τα μικρά. Άμα εκτελέσουμε τα μικρά και πάμε στο αμέσως επόμενο βήμα, τότε θα πάμε ακόμα καλύτερα. Γι’ αυτό λοιπόν αδελφοί μου ας ξεκινήσουμε με τη χάρη του Θεού. Η πνευματική ζωή θέλει σιγανά βήματα, απαλά και ευλογημένα.

Ο Θεός εύχομαι να μας ευλογήσει, να μας αγιάσει, να δώσει την ελπίδα και το θάρρος να ξεκινήσουμε και όσοι δεν κάναμε νηστεία στις Σαρακοστές ας τις ξεκινήσουμε, δεν παθαίνουμε τίποτα, ουδείς γνωρίζει όλα τα πράγματα από την αρχή και ο γηράσκων αεί διδασκόμενος πάντοτε.

Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων υμών Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ελέησον υμάς. Αμήν

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC