Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας oρθοδοξία

Άρθρα της κατηγορίας oρθοδοξία

  • Πραγματικές ιστορίες καθημερινής (;) αγιότητας: Το μεγαλείο ψυχής του ιερέα που έχασε το επτάχρονο παιδί του από το φονικό «έθιμο» των βεγγαλικών

    Το παρακάτω κείμενο είναι λίγο μεγάλο… Αλλά σε παρακαλώ κάνε τον κόπο να το διαβάσεις θα σε ανταμείψει!!!
    Είχε πει το «Δεύτε λάβετε φως», το χαιρόταν. Θυμόταν που πάλευε μικρός να πάρει πρώτος τη φλόγα. Τώρα παπάς, ξέρει πως δεν είναι αυτό το φως, άλλο φως έχουμε ανάγκη να πάρουμε, τώρα το ξέρει...
  • Στόχος είναι...

    «Τώρα, ο διωγμός της Εκκλησίας έχει άλλη μορφή. Οι εχθροί έρχονται με τα "ανθρώπινα δικαιώματα", με την "ελευθερία συνειδήσεων", όπου κρύβεται η μεγάλη ανηθικότητα. Στόχος είναι η διάλυση του έθνους, του οποίου οι αξίες είναι ακριβώς η ταυτότητά μας στον κόσμο.
    Εάν δε μετανοήσουμε και δε γονατίσουμε, δε θα καταφέρουμε τίποτα.
  • Το καλό δεν φέρνει καλό όταν καλώς δεν γίνεται.

    Ο Ιερός Χρυσόστομος λέει πως στην πνευματική αγωγή η μεγάλη αυστηρότητα, οι συνεχείς επιπλήξεις και οι πολλές παρατηρήσεις και τιμωρίες πονούν, κουράζουν και αποθαρρύνουν. Η διάκριση καλείται να σώσει και όχι να επιδεινώσει μια κατάσταση.Η συγχωρητικότητα, η μετάνοια και η αγάπη υπερβαίνουν την όποια αμαρτία.Ο ευγενικός, χαριτωμένος και ταπεινός τρόπος είναι χρήσιμος πάντοτε.
  • Η μάνα που έγινε Χριστιανή (π. Δημητρίου Μπόκου)

    Στριφογύρισε ανήσυχα στο στρώμα της, άλλαξε πλευρό, προσπάθησε να ξανακοιμηθεί, μα ο ύπνος της είχε φύγει. Ανασηκώθηκε με κακό προαίσθημα. Δεν κοιμήθηκε καλά εκείνη τη νύχτα. Κάτι απροσδιόριστο έσφιγγε την καρδιά της, σαν να ’χε τυλιχτεί στον λαιμό της θηλειά. Η νύχτα απλωνόταν ακόμα σκοτεινή, η αυγή δεν ρόδισε καθόλου.
  • Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων (Ἅγιος Λουκᾶς Κριμαίας)

    Στὰ τριάμιση τελευταῖα χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν Αὐτὸς κήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο τῆς δικαιοσύνης καὶ ἔκανε ἀμέτρητα θαύματα, μαζί Του βρίσκονταν συνεχῶς οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι καὶ οἱ μυροφόρες γυναῖκες. Οἱ ἀπόστολοι τοὺς ὁποίους ὁ Ἴδιος διάλεξε ἦταν περισσότεροι ἀπὸ τὶς μυροφόρες.
  • Τὸν εἴδαμε! Τὸν ἀκούσαμε! Τὸν ψηλαφήσαμε!

    Ἡ σημερινὴ ­ἡμέρα ὀ­­­­νο­μάζεται ­Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ. ­Παράλληλα ὅ­­­μως ὀνομάζεται καὶ Κυ­­­ριακὴ τοῦ Ἀντίπα­σχα, διότι, ὅπως μᾶς πληρο­φορεῖ τὸ Συν­­α­ξάριο, τὴν ­ἡμέρα αὐ­­­τὴ ἑορτάζουμε καὶ «τὰ ἐγκαίνια τῆς Χριστοῦ Ἀναστάσεως», δηλα­δὴ τὴν ἐ­­πίσημη καθιέρωση τοῦ ἑβδομαδιαίου ­ἑορτασμοῦ τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀνα­στά­­σε­ως, ἡ ὁποία, λό­γῳ τῆς μοναδικῆς σπουδαιότητός της, θε­­­σπίστηκε νὰ ἑορτάζεται ὄχι μό­νο τὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα, ἀλλὰ καὶ κάθε Κυριακὴ...
  • Αληθώς Ανέστη! (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

    Η πλάνη πάντα αυτοκαταστρέφεται και, παρόλο που δεν το θέλει, στηρίζει σε όλα την αλήθεια. Πρόσεξε: Έπρεπε ν’ αποδειχθεί ότι ο Χριστός πέθανε και τάφηκε και αναστήθηκε. Ε, λοιπόν όλα αυτά τα κατοχυρώνουν οι ίδιοι οι εχθροί! Εφ’ όσον έφραξαν με τον βράχο και σφράγισαν και φρούρησαν τον τάφο, δεν ήταν δυνατό να γίνει καμιά κλοπή. Αφού όμως δεν έγινε κλοπή και εν τούτοις ο τάφος βρέθηκε άδειος, εί­ναι ολοφάνερο και αναντίρρητο ότι αναστήθηκε. Είδες πως και μη θέλοντας στηρίζουν την αλήθεια;
  • Για την πρωτιά της τελευταίας θέσης

    Απόψε στέκεσαι μπροστά μας, ζωσμένος τη δουλική ποδιά, να νίπτεις των μαθητών Σου τους πόδας. Εσύ ο Πρώτος να γίνεσαι Έσχατος. Να δείχνεις "οδόν αρίστην την ταπείνωσιν" σ΄ έναν κόσμο που έκανε Θεό το "εγώ" του.
    Ταπείνωση. Τούτη η λέξη δεν χωρά στα βιογραφικά μας, και στο κυνήγι της πρωτιάς την έχουμε ξεχάσει. Εξάλλου ο κόσμος δεν την έχει και πολύ για τους "πετυχημένους". Μα Εσύ, που κάποτε μακάρισες τους ταπεινούς, μας τη θυμίζεις πάλι.
  • O Ξένος (π. Δημητρίου Μπόκου)

    Ἔτρεχε μὲ τὸ ἀκριβό του αὐτοκίνητο ὅσο πιὸ γρήγορα ἐπέτρεπε ἡ ἀσφυκτικὴ κίνηση. Ἡ ματιά του κάθε λίγο ἔπεφτε στὸ ρολόι. Πρέπει νὰ προλάβει, δὲ γίνεται! Τὸ μυαλό του δούλευε δυνατά.
    Ξεκίνησε τόσο χαλαρὸς τὸ πρωί, καθὼς δὲν περίμενε σήμερα, Μεγάλη Πέμπτη, κόσμο στὸ ἰατρεῖο. Μὰ αὐτὸ ἦταν γεμάτο ἀπὸ νωρίς.
  • Η άλλη Μαρία (π. Δημητρίου Μπόκου)

    «…ήλθε Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία θεωρήσαι τον τάφον» (Ματθ. 28, 1)
    Έγερνε στο τέρμα της η μέρα που ο άνθρωπος θανάτωσε τον Θεό, η Παρασκευή εκείνη του Πάσχα, η πιο ιδιαίτερη μέρα στην ιστορία του ανθρώπου. Οι τελευταίες αχτίνες χάιδεψαν μελαγχολικές το σώμα του μεγάλου νεκρού στον γυμνό λόφο του Κρανίου...
  • Η Σταύρωση της Μάνας (π. Δημητρίου Μπόκου)

    «…θρηνήσατε συν εμοί, τη του Θεού υμών μητρί» ( Εγκώμια Μεγ. Παρασκευής)

    Καθώς ο πραίτωρας απάγγειλε την τελική του απόφαση, η οχλοβοή εντάθηκε κατακόρυφα. Υψώθηκε στον αέρα, στριφογύρισε πάνω απ’ το πραιτώριο και σάρωσε τα λιθόστρωτα της πόλης, απλώνοντας τη χλωμάδα του θανάτου παγερή στο πέρασμά της. Ο Υιός του Ανθρώπου παραδόθηκε στη σταύρωση.
    Χαμένη στο ανάστατο πλήθος η μάνα, ένοιωσε στο άκουσμα της καταδίκης να λιποθυμάει. Κοφτερό σπαθί τα λόγια του πραίτωρα έσχισαν την καρδιά της...
  • Θαύμα: Μια ευκαιρία για καλύτερη προετοιμασία

    Δεν γίνονται θαύματα για να ζήσουμε περισσότερο και να περάσουμε ωραία τρώγοντας και πίνοντας.
    Σε όποιον έγινε θαύμα δεν σημαίνει ότι θα σωθεί κιόλας αν η μετέπειτα ζωή του δεν μαρτυρεί τον έρωτά του για Αυτόν που του έκανε το θαύμα, τον Κύριό μας...
  • Δεν υπάρχει τίποτε που να μην συγχωρεί ο Χριστός

    Η Εκκλησία μας προβάλει και τιμά την μνήμη της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας η οποία έζησε για πάρα πολλά χρόνια μέσα στην αμαρτωλή ζωή της πορνείας και αφού ανακάλυψε το αληθινό νόημα της μετάνοιας και της συγγνώμης, κοιμήθηκε στην έρημο του ιορδάνη οσιακά. Τι ήταν αυτό που έκανε την αμαρτωλή Μαρία να γνωρίσει τον Χριστό και να ενωθεί μαζί του;
  • Μόνο του Ναζωραίου η Πίστη έχει κενό μνημείο ...

    Αν ... οπισθοβατήσουμε σε όλες τις άλλες" θρησκείες" θα βρεθούμε μπροστά στους πλανεμένους δημιουργούς τους ...
    Στην δική μας πίστη θα πέσουμε στην αγκαλιά των Αποστόλων εκεί στο Υπερώο ...
    Όλων των άλλων οι "θρησκείες'' έχουνε μνήματα με τους αρχηγούς τους μέσα ...
    ... Μόνο του Ναζωραίου η Πίστη έχει κενό μνημείο ...
    https://inpantanassis.blogspot.com
  • Μακάρι νὰ μᾶς πάρη ὁ Θεὸς σὲ τέτοιες στιγμές

    Στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου τὰ σώματα τῶν μοναχῶν δὲν σκληραίνονται οὔτε παγώνουν, ἀλλὰ διατηροῦν τὸ χρῶμα, ποὺ εἶχαν ἐν τῇ ζωῇ, εἶναι χαρμονῆς θέαμα νὰ φύγης στὴν ἐκκλησία, ἢ στὸ σκαμνάκι προσευχόμενος, ἢ στὸ πατάκι γονατιστός, σὰν τὸν Ἅγιο Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους Ἁγίους, ποὺ ἔφυγαν σὲ παρόμοιες στιγμές...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC