Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας κοινωνία

Άρθρα της κατηγορίας κοινωνία

  • Μια προσωπική μαρτυρία

    Ήταν Παρασκευή 12/5/2017 και όπως κάθε πρωί χρησιμοποιούσα τη γραμμή του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου για να μεταβώ στην εργασία μου. Μπαίνοντας στο βαγόνι υπήρχε μια κενή θέση και έτσι έκατσα. Απέναντι μου υπήρχε μια ηλικιωμένη όπου τα χαρακτηριστικά της σε τρόμαζαν: «μαύρη», χωρίς δόντια, απεριποίητα μαλλιά και ηλικία περίπου 70 ετών...
  • Σαραντάπορο...

    "Από στόμα σε στόμα έφτασε σε όλη την Ελλάδα το μέγα θαύμα με το ελικόπτερο που έπεσε και την κοπέλα που γλύτωσε. Αυτό που δεν θα διαβάσετε παρακάτω είναι το ότι η Παναγία προσφωνήθηκε ως η "Παναγία η Ακρωτηριανή". Σήμερα βρέθηκα σε μια παρέα και ένα παλικάρι μας διηγήθηκε ένα θαύμα που θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.
  • Τι ωραία είναι αυτά τα πρέπει...

    Πρέπει να δίνεις, αν θέλεις να έχεις!
    Πρέπει να θυσιάζεις, αν θέλεις να αποχτήσεις!
    Πρέπει να σιωπάς, αν θέλεις να ακούγεσαι!
    Πρέπει να ταπεινώνεσαι, αν θέλεις να υψωθείς!
    Πρέπει να χάσεις, για να κερδίσεις!
  • Πανελλαδικές εξετάσεις - Το ασημένιο βέλος

    Ὁ στόχος στήθηκε γιὰ τὴν τελικὴ ἀναμέτρηση. Δύο τοξότες, ἀπὸ τοὺς τριάντα ποὺ ξεκίνησαν τὸν ἀγώνα, ἀπέμειναν νὰ διαγωνισθοῦν γιὰ τὴ νίκη. Ὁ πρῶτος προχώρησε, τέντωσε τὸ τόξο του, σημάδεψε προσεκτικά, ὑπολόγισε καὶ τὸν ἐλαφρὸ ἄνεμο ποὺ φυσοῦσε καί, χαλαρώνοντας τελικὰ τὴ χορδή, ἄφησε τὸ βέλος νὰ φύγει...
  • Διδακτική ιστορία: Η ευτυχία είναι θέμα επιλογής

    Ένας άνδρας 92 ετών, ευπαρουσίαστος και με προσεγμένη εμφάνιση ήρθε σήμερα στο Γηροκομείο. Η ογδοντάχρονη σύζυγός του έχει πεθάνει πρόσφατα και είναι υποχρεωμένος να αφήσει το σπίτι του. Μετά από αναμονή μερικών ωρών στο σαλόνι του γηροκομείου, χαμογελάει ευγενικά καθώς του ανακοινώνεται ότι το μικρό δωμάτιό του είναι έτοιμο...
  • Πρώτη μου φορά μίλησα στην Παναγία!

    Εδειχνε κουρασμένη η κυρία Στέλλα. Τρείς μήνες στο ίδιο κρεβάτι του δίκλινου θαλάμου του μεγάλου Νοσοκομείου. Αν είχε στόμα να μιλήσει το κρεβάτι της, δεν θα ’φταναν ώρες να διηγείται τους πόνους και τα βογγητά της…
    –Αχ, Θε μου, πότε θα πάρω κι εγώ το εξιτήριο να πάω στο σπιτάκι μου, στους δικούς μου! Όσες άρρωστες ήρθαν στο διπλανό κρεβάτι δεν έμειναν πάνω από μια βδομάδα...
  • Το πείραμα με τα μπαλόνια

    Μία ομάδα 50 ανθρώπων συμμετείχε σ’ ένα συνέδριο. Ξαφνικά, ένας ομιλητής αποφάσισε να κάνει ένα ομαδικό πείραμα.
    Έδωσε σε κάθε σύνεδρο από ένα μπαλόνι, και ζήτησε από τον κάθε ένα να γράψει επάνω, με μαρκαδόρο, το όνομά του/της. Έπειτα, μεταφέρθηκαν όλα τα μπαλόνια σε άλλο δωμάτιο. Ακολούθως, οι σύνεδροι κλήθηκαν να πάνε στο δωμάτιο εκείνο και να βρουνς...
  • Η σπουδαιότητα της κάθε στιγμής

    Μία παλιὰ ιστορία λέει ότι, τον περασμένο αιώνα ένας καμηλιέρης έμπορος ξεκίνησε για το Κάϊρο,με σκοπό να επισκεφτεί έναν ξακουστό σοφό γέροντα...
    Τελικά, συναντήθηκε με τον σοφό γέροντα,αφού χρειάστηκε να κάνει ένα μακρινό ταξίδι, διασχίζοντας ένα μεγάλο κομμάτι της ερήμου...
  • Πινελιά στη ζωή σου

    Άλλαξε τη ζωή σου με μια πινελιά Θεού!Διώξε την φιλαυτία, την ακηδία-τεμπελιά, την ενοχλητική περιέργεια! Όλα αυτά μόνον εγωισμό και έπαρση δηλώνουν.Δεν είναι αυτή πνευματική ζωή! Ο άνθρωπος που αληθινά αγαπά και λατρεύει το Θεό, ο άνθρωπος που ζει προσευχητική ζωή, δεν ερευνά ποτέ τη ζωή των άλλων.
  • «Ο Χριστός εφημερεύει» – Παναγιώτης Δημακάκος

    Ο ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Αθηνών περιγράφει στην «Κιβωτό» περίπτωση θείας παρέμβασης στο χειρουργείο. Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος σημειώνει στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»: «Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».
  • Το άγιοκέρι της Λαμπρής

    Τραντάχτηκαν συθέμελα τὰ ψηλὰ βουνὰ ἀπὸ τὸ ξαφνικὸ μπουμπουνητό. Σὰν ἀπὸ στόματα μυριάδων κανονιῶν ἡ τρομερὴ βροντὴ ξεχύθηκε ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ οὐρανοῦ, χτύπησε πάνω στὸ γυμνὸ καύκαλο τῆς ψηλότερης βουνοκορφῆς, κατρακύλησε σὰν ὕπουλο ἑρπετὸ στὴ σκιερὴ ρεματιά, κόχλασε ὑπόκωφα στὶς χαμηλὲς λοφοσειρές, σκαρφάλωσε σὰν αἴλουρος στὴν ἁπλωτὴ ράχη τῆς ὀροσειρᾶς, χύθηκε σὰν τὸ γεράκι στ’ ἀνοιχτὸ διάσελο, χαμήλωσε, ξεθύμανε, ἔσβησε…
  • Αν είχαμε την Αγία Γραφή όπως το κινητό μας...

    Αναρωτιέμαι, τι θα γινόταν αν μεταχειριζόμασταν την Αγία Γραφή όπως το κινητό μας τηλέφωνο;
    -Αν θα την κουβαλούσαμε μαζί μας παντού;
    -Αν θα γυρνούσαμε πίσω να την πάρουμε;
    -Αν «σερφάραμε» σ’ αυτήν πολλές φορές την ημέρα;
    -Αν θα την χρησιμοποιούσαμε για να λάβουμε μηνύματα;
    -Αν την μεταχειριζόμασταν σαν να μην μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς αυτήν;
  • Το ΑΓΚΑΘΙ του σήμερα είναι το ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ!

    Μια φορά κάποιος ζήτησε από το Θεό ένα λουλούδι και μια πεταλούδα. Ο Θεός όμως αντί γι’ αυτά του έδωσε ένα κάκτο και μια κάμπια. Αυτό στενοχώρησε τον άνθρωπο. Δεν μπορούσε να καταλάβει, γιατί δεν πήρε αυτό που ζήτησε. Είπε μέσα του, λοιπόν: «Ο Θεός έχει να νοιαστεί για τόσους ανθρώπους». Και αποφάσισε να μην ζητήσει εξηγήσεις.
  • Εξομολόγηση: Ο δρόμος τώρα αρχίζει!

    Ἄν ἀξιώθηκες νά πᾶς νά ἐξομολογηθῆς, καί μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ νά ξεπλυθῆς ἀπό τόν ρύπο τῶν ἁμαρτιῶν σου, μή νομίσεις ὅτι ὅλα πιά τελείωσαν, ὅτι μέχρις ἐδῶ ἦταν!
    Ὄχι! Μή τό βάλεις αὐτό μέσα στό μυαλό σου! Μέ τήν ἐξομολόγηση, δέν τελείωσαν ὅλα! Ἀντίθετα, ἀπό ἐκεῖ καί πέρα ἀρχίζει ὁ μεγάλος ἅγιος ἀγώνας γιά εὐαρέστηση τοῦ Κυρίου.
  • Σεβασμός στα λειτουργικά κείμενα, σημαίνει σεβασμός στον άνθρωπο!

    Αντικαταστήσαμε τα καντήλια με ρεσώ, τα κεριά με λάμπες, την φυσική φωνή με μεγάφωνα τα λειτουργικά βιβλία με tablets και τις αγιογραφίες μας με φτηνά έργα "τέχνης μπακάλικου". Όλα fast food και hi tech και κατά πώς αρέσουν στους πολλούς. Απέκτησε και ο καθείς μας "υφος αισθητικής". Τώρα να βάλουμε λέει χέρι και στην λειτουργική γλώσσα. Αφήστε τα κάτω όπως τα βρήκαμε. Και λίγη άσκηση και λίγη βάσανος και εντριβή στα κείμενα...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC