Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας κοινωνία

Άρθρα της κατηγορίας κοινωνία

  • Υπέροχη Ιστορία: Άραγε ο χρόνος σου είσαι σίγουρος ότι είναι δικός σου;

    Ένας άγνωστος άντρας κάθισε στο μετρό στην Ουάσιγκτον και ξεκίνησε να παίζει με το βιολί του.Ήταν ένα κρύο πρωινό του Ιανουαρίου.
    Έπαιξε έξη κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά.
    Σε αυτό το χρονικό διάστημα μιας και ήταν ώρα αιχμής υπολογίστηκε ότι περάσαν από μπροστά του 1.100 άνθρωποι...
  • Στοχασμός, θλίψη καὶ ἀποτέφρωση

    Κύριε διευθυντά
    Είμαι μια μοναχή της Ιεράς Μονής Οσίου Παταπίου, που επί 55 χρόνια της πολύτιμης ζωής μου αφιέρωσα για να ζήσω μια άλλη ποιότητα ζωής. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα, ο Θεός γνωρίζει –όμως, έχω μέσα μου μια πληρότητα για ό,τι προσπάθησα.
  • Χριστουγεννιάτικη Ιστορία - Η τριπλή περιπέτεια (π. Δημητρίου Μπόκου)

    - Γρήγορα, παιδιά, στα κρεβάτια σας! έλεγε και ξανάλεγε η νεαρή μητέρα. Πέστε για ύπνο γρήγορα, έχουμε Χριστούγεννα απόψε, θα σηκωθούμε νύχτα για τη Λειτουργία. Αργείτε τώρα να πέσετε και δεν ξυπνάτε με τίποτε μετά! Το μικρό αγόρι, περισσότερο απ’ όλους, ήταν το πιο δύσκολο στο ξύπνημα.
  • Θαυμαστά και διδακτικά περιστατικά

    Ἡ Ἀθη­νᾶ Χατ­ζῆ γεν­νή­θη­κε στά Γι­άν­νε­να ἀ­πό εὐ­λα­βεῖς καί εὐ­πό­ρους γο­νεῖς τό ἔ­τος 1895. Πα­ντρεύ­τη­κε ἀλ­λά με­τά ἀ­πό δυ­ό χρό­νια πέ­θα­νε ὁ σύ­ζυ­γός της. Ἔ­κτο­τε ἔ­ζη­σε τήν κα­τά Θε­όν ἀφι­ε­ρω­μέ­νη ζω­ή.
    Κα­τά τήν πε­ρί­ο­δο τοῦ δευ­τέ­ρου Πα­γκο­σμί­ου πο­λέ­μου ἡ Ἀ­θη­νᾶ Χατ­ζῆ ἐ­πέ­δει­ξε ποι­κί­λη δρά­ση καί με­γά­λη προ­σφο­ρά. Βο­ή­θη­σε μέ σπά­νια αὐ­το­θυ­σί­α στό Νο­σο­κο­μεῖ­ο Χατ­ζη­κώ­στα τῶν Ἰω­αν­νί­νων.
  • Στοχασμός, θλίψη καὶ ἀποτέφρωση

    Κύριε διευθυντά

    Είμαι μια μοναχή της Ιεράς Μονής Οσίου Παταπίου, που επί 55 χρόνια της πολύτιμης ζωής μου αφιέρωσα για να ζήσω μια άλλη ποιότητα ζωής. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα, ο Θεός γνωρίζει – όμως, έχω μέσα μου μια πληρότητα για ό,τι προσπάθησα. Με έκπληξη είδα στο «Κ» της κυριακάτικης «Καθημερινής», 13ης Οκτωβρίου, αφιέρωμα, και με εξώφυλλο μάλιστα, στο «αρχιτεκτονικό θαύμα» όπως το αποκαλείτε του πρώτου αποτεφρωτηρίου στην Ελλάδα.
  • Μα, πόσο δύσκολο είναι πια; Γίνε χαζός...

    Θες να γίνεις άνθρωπος χαρούμενος;
    Γίνε πρώτα άνθρωπος χαζός.

    Θες να γίνεις άνθρωπος ελεύθερος;
    Γίνε πρώτα άνθρωπος χαζός.
  • Ανατριχιαστικά αληθινό

    - Μαμά, θέλω να φάω, πεινάω.
    - Όχι δε θέλεις ακόμα, δεν περάσαν 3 ώρες, ξέρω εγώ.
    - Μαμά, θέλω να με πάρεις αγκαλιά
    - Όχι δεν πρέπει, θα καλομάθεις.
    - Μαμά, κοίτα, μαθαίνω το σώμα μου!
  • Δείχνουν ότι πάνε για γιορτή αντί για πόλεμο...

    Καθώς πλησιάζουν οι ημέρες της εθνικής εορτής, θυμόμαστε κάποιες φωτογραφίες από το έπος του '40 που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη μας.Όπως εκείνη στο κέντρο των Αθηνών όπου δείχνει Έλληνες φαντάρους να αναχωρούν για το μέτωπο με το χαμόγελο στα χείλη.
    Είναι πραγματική εικόνα. Όχι πίνακας. Αυτά τα χαμόγελα δεν είναι της ημέρας.
  • Ο χρόνος της ψυχής...

    Στην ζωή πολλές φορές θα προκύψει ένα σοβαρό πρόβλημα που θα απειλήσει το γαλάζιο της ψυχής μας, Θα βασανιστούμε και θα υποφέρουμε.
    Παρά ταύτα όμως, αισθανόμαστε ότι τελικά τα καταφέραμε να περάσουμε απέναντι κι ας κοντέψαμε να πνιγούμε σε απύθμενα πελάγη.
    Περνάνε οι ώρες και οι μέρες, και ξάφνου, νιώθεις μια ζάλη...
  • Επιστήμονες «καταρρίπτουν» την θεωρία του Δαρβίνου: «Όλοι προερχόμαστε από δύο μόνο ανθρώπους»

    Με μία ανατρεπτική θεωρία προσπαθούν δύο ανθρωπολόγοι να δώσουν την απάντηση στο αιώνιο ερώτημα από που ξεκίνησε η εξάπλωση του ανθρωπίνου είδους στον πλανήτη μας.
    Οι μελετητές του πανεπιστημίου της Βασιλείας στην Ελβετία κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όλοι οι άνθρωποι που γεννήθηκαν στον πλανήτη τα τελευταία 200.000 χρόνια...
  • "- Εάν πρόκειται να χαθεί η ψυχή του, προτιμότερο είναι να το πάρει τώρα ο Θεός το παιδί μου και να σωθεί..." (+ Δημήτριος Παναγόπουλος)

    Αφιερωμένο σε όλους τους γονείς από τον αείμνηστο Δημήτριο Παναγόπουλο...
    Αν τα έλεγε αυτά από άμβωνος σήμερα θα τον κρεμάγανε στις πλατείες. Ευτυχώς έμεινε η ευλογημένη γραπτή του παρακαταθήκη...:
    "Υπάρχουν μάνες που έχουν τέτοιο παιδί, που μόνο ζημιές προκαλεί. Και το υπερασπίζεται λέγοντας:
    - Ξέρεις τί καλή καρδιά έχει!
  • Οι χαρές που δεν βλέπουμε

    Μια ημέρα του χειμώνα αγχωμένος και βιαστικός έφθασα στο μετρό "Πλακεντίας" και αμέσως αναζήτησα ταξί για να μεταφερθώ γρήγορα στο Ναό.Το βρήκα εύκολα.Καλησπέρισα τον οδηγό.Του είπα τον προορισμό. Στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου ακούγονταν στη διαπασών οι ειδήσεις της ημέρας.
  • «Αν...»: Το υπέροχο ποίημα του Kipling

    Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
    αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία, κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό, αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που ’χεις κερδίσει, στην καταστροφή ν’ αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση...
  • Να γίνουμε «περιζήτητοι άνθρωποι»!

    Κοιτάζεις τον άλλο και νευριάζεις, ταράσσεσαι για τη συμπεριφορά του. Αναπόφευκτα τον κρίνεις, τον κατακρίνεις, τον βγάζεις από την καρδιά σου. Είναι πραγματικότητα ο εγωκεντρισμός του. Είναι κοινή διαπίστωση ο άσχημος εαυτός του, ο κακός χαρακτήρας του.Κι όμως, πίσω από τα φαινόμενα μπορεί να κρύβεται ένα πληγωμένο παιδί, ένας τσαλακωμένος έφηβος, μια απουσία στοργής και κατανόησης. Ποιος μπορεί να δει το βάθος, τα αίτια μιας ανθρώπινης συμπεριφοράς; Ποιο πρόσωπο μπορεί ν’ ανοίξει την αγκαλιά σε οποιοδήποτε πρόσωπο;

  • Τό «κόστος» τῆς πίστης στό Θεό

    H πίστη μου στον Θεό μου στοίχισε αρκετούς φίλους, συγγενείς, αρκετές σχέσεις, και με περικύκλωσε με εχθρούς και αρκετούς χλευασμούς.
    Άνθρωποι μου έκλεισαν αρκετές πόρτες, έχασα ευκαιρίες, συμφωνίες και συμβόλαια στην μουσική από δισκογραφικές, μου στέρησε συνεργασίες, έκλεισε πόρτες σε ΜΜΕ, συνεντεύξεις, παρουσιάσεις, συναυλίες, έχασα ευκαιρίες να γίνω μέλος σε γνωστά ελληνικά γκρουπ και αρκετό άλλο πόλεμο και δυσκολίες που αντιμετώπισα στην πορεία μου.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC