Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

  • Ο καθρέφτης και η Παναγία

    Μαμά, μαζί με τα άλλα που θα με στείλεις, να με στείλεις και ένα καθρεφτάκι. Το ήθελε η κόρη για να φτάχνει το μαλλί της και να περιποιείται το πρόσωπο της. Πράγματι η μητέρα της έστειλε έναν διπλωμένο καθρέφτη. Και όταν η κόρη ξεδίπλωσε το καθρέφτη, είδε την Παναγία , και της έγραφε η μάνα της: Με βάση αυτόν τον καθρέφτη να φτιάχνεσαι, παιδί μου! Να καθρεφτίζεσαι πάντα με βάση και πρότυπο την Παναγία μας...
  • Πώς πρέπει να προσευχόμαστε όταν βαριόμαστε

    Η προσευχή είναι μία εσωτερική κίνηση τής ψυχής για επικοινωνία μέ τον Θεό… Αν κάποιος δεν έχει όρεξη για προσευχή και δεν είναι αποδεδειγμένα κουρασμένος, αυτός μπορεί να ξεκινήσει τον προσωπικό του διάλογο με τον Θεό προσευχόμενος για τους άλλους, έτσι ώστε σιγά–σιγά «να ξεπαγώσουν τα λάδια της ψυχής του» και μετά να αρχίσει να προσεύχεται και για τον εαυτό του...
  • Αν το παλέψεις, όπου και να πας θα ναι παράδεισος (Αληθινή ιστορία από το Άγιον Όρος)

    Χειμώνας βαρύς. Σαρακοστή στον Άθω. Ο Θανασός είχε ξεμείνει στο κελλί του γέρο Κοσμά αφού το χιόνι είχε αποκλείσει τα μονοπάτια. Κλειστός ο δρόμος για τα μοναστήρια και η θάλασσα κάτω δεν ησύχαζε. Τα μοναστήρια άλλωστε ήτανε και μακριά και δεν είχε τρόπο να φύγει.
    -Μη χολοσκάς. Θα μείνεις στο κελλί, του είπε ο γέροντας Κοσμάς όλο αρχοντιά...
  • Τι είδους πίστη έχουμε;

    Σε ένα νοσοκομείο, δύο ετοιμοθάνατοι σε διπλανά κρεβάτια συζητούν. Λέει ο πρώτος: "Σε όλη μου την ζωή, ήμουν πιστός στον Θεό και ό,τι του ζητούσα, μετά από λίγο μου το έδινε. Ξεπέρασα άσχημες αρρώστιες, σπούδασα, παντρεύτηκα, απέκτησα παιδιά, έχτισα σπίτι, αγόρασα αυτοκίνητο... Γιατί λοιπόν τώρα νιώθω τόσο φόβο που θα πεθάνω;"
  • Το μέτρο της αρετής

    Τρεις άνθρωποι, στο προαύλιο ενός Ναού, συζητούν. Πρώτος μιλάει ο πλούσιος κύριος: "Πιστεύω ότι είμαι ενάρετος. Έχω κάνει πολλές ελεημοσύνες στην ζωή μου, δίνοντας κάθε φορά γενναία χρηματικά ποσά. Πιστεύω ότι με τις καλές μου αυτές πράξεις έχω ξεπλύνει πολλές αμαρτίες μου. Πες μου όμως Πάτερ, μπορώ να λέω ότι έχω όντως σώσει την ψυχή μου;"
  • Η ομολογία της αμαρτίας αποτελεί την απαλλαγή από αυτήν

    «Αυτή προ πάντων είναι η οδός της απωλείας, όταν η ίδια η αμαρτάνουσα ψυχή διώξει το φόβο και επινοεί ορισμένες δικαιολογίες που προέρχονται από αδιαφορία, ή όταν διαπράττοντας κάποιος μοιχεία θέλοντας άλλος να τον απαλλάξει από την συντριβή της καρδίας του, του λέγει· μα μήπως συ είσαι αίτιος;
    Η επιθυμία είναι αιτία...
  • Προσευχή του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ στον Ιησού Χριστό

    Δέσποτα, Κύριε του ουρανού και της γης, Bασιλεύ των αιώνων, ευδόκησε να ανοιχθεί και για μένα η θύρα της μετανοίας, ώστε με πόνο καρδιάς να προσεύχομαι σʼ Εσένα τον μόνο αληθινό Θεό, τον πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, το φως του κόσμου. Δέξου, Πολυεύσπλαχνε, τη δέηση μου. Μη την απορρίψης.
    Συγχώρησε κάθε κακό πού έκανα νικημένος από την προαίρεση μου. Ζητώ ανάπαυσι και δεν τη βρίσκω, γιατί η συνείδησης με ελέγχει. Προσδοκώ ειρήνη, αλλά ειρήνη δεν έχω εξ αιτίας του... πλήθους των ανομιών μου...
  • Γιατί γιορτάζουμε την Ύψωση του Τίμιου Σταυρού;

    Στις 14 Σεπτεμβρίου σύμπασα η Ορθοδοξία τιμά τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως το «καύχημά» Της και η «δόξα» Της. Η εορτή της Παγκόσμιας Ύψωσης καθιερώθηκε ίσως από τον ίδιο τον Μέγα Κωνσταντίνο, κατά προτροπή προφανώς της μητέρας του αγίας Ελένης, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Ξύλου στα Ιεροσόλυμα, γύρω στο 330.
  • Κάτι δεν πάει καλά μ' εμάς τους ανθρώπους του Θεού...

    Να ζυμωθείς με τον Θεό! Και όχι με ανθρώπους και τη γνώμη των ανθρώπων. Και να κάνεις αυτό που έκανε ο Χριστός. Ο οποίος μας έδειξε ότι έχει ακριβώς αυτό το ήθος που περιγράφω. Με αυτό το ήθος μάς φανερώθηκε. Ο θεάνθρωπος Χριστός φέρθηκε τόσο ανθρώπινα, με τόση κατανόηση και γι' αυτό πήγαιναν κοντά Του οι άσωτοι. Και τους αγαπούσε, τους συγχωρούσε κι έλεγε στον καθένα «Πορεύου και μηκέτι αμάρτανε. Πορεύου εν ειρήνη»...
  • Η Ευλογία της Καταστροφής

    Είναι σκληρό να κοιτάς τον ουρανό, να μιλάς στο Θεό, και να αισθάνεσαι την απόλυτη σιωπή. Να νιώθεις μοναξιά που σκοτεινιάζει κάθε κύτταρο της ύπαρξης σου. Εκείνη την στιγμή δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Νιώθεις θλίψη και πλήρη ακινησία. Καμία όρεξη για ζωή. Μα και η πίστη σου χαμένη σε μαύρες σκέψεις και θύελλες λογισμών. Όμως, να θυμάσαι, μετά από λίγο καιρό ίσως και χρόνια, με τα ίδια μάτια, θα κοιτάς τον ουρανό και πάλι, και θα λες στο Θεό...
  • Οι άνθρωποι δεν αλλάζουμε εύκολα (π. λίβυος)

    Οι άνθρωποι δεν αλλάζουμε εύκολα.
    Όχι πάντα γιατί δεν θέλουμε, αλλά συνήθως γιατί δεν ξέρουμε ή δεν μπορούμε να αντέξουμε τις αλλαγές. Η παθολογία μας, πολλές φορές είναι ο μόνος τρόπος που έχουμε για να ζούμε.
    Γι αυτό αντί να κρίνουμε τους άλλους, ας τους δώσουμε, έναν άλλο τρόπο ζωής να υπάρξουν...
  • Η αρετή της ανεξικακίας

    Τί είναι η ανεξικακία;
    Στη μορφή είναι αδυναμία· στην ουσία δύναμη· στις σχέσεις κοινωνική· στην ενέργεια ειρηνική· στη συναλλαγή επιτυχής· στην προέκταση θεϊκή.
    Στη μορφή φαίνεται αδυναμία το να μην εκδικείσαι αυτόν που σε έβλαψε. Στην ουσία όμως είναι δύναμη. Δεν τον φοβάσαι, γι’ αυτό δεν προσπαθείς να τον εκδικηθείς, να τον εκμηδενίσεις...
  • Ο άσωτος είναι φίλος μου (π. Ανδρέα Κονάνου)

    …Είμαι πολύ ήρεμος αυτή τη στιγμή…
    Ξέρεις γιατί είμαι πολύ ήρεμος; Διότι πριν λίγο διάβαζα πάλι την παραβολή του Ασώτου Υιού. Παραβολή γλυκύτατη, ωραιότατη και γεμάτη ελπίδα, κουράγιο και μετάνοια. Μια παραβολή που με κάνει να προβληματίζομαι για πολλά. Και δίνει πολλή χαρά κι ελπίδα στην ψυχή μου.
    Η διήγηση αυτή του Χριστού βάζει πολλά πράγματα στη σωστή τους θέση...
  • Περί Ψεύδους - Αββάς Δωρόθεος

    Κάθε αμαρτία γίνεται ή από φιληδονία, ή από φιλαργυρία, ή από φιλοδοξία. Ομοίως και το ψεύδος διά τούτα τα τρία πάθη γίνεται. Ψεύδεται κανείς ή για να μη κατηγορηθεί και ταπεινωθεί, ή για να ικανοποιήσει επιθυμία, ή για να κερδίσει αγαθά. Και δεν σταματά γυρίζοντας εδώ και εκεί, μηχανευόμενος τι να ειπή για να πετύχει τον σκοπό του.

    Υπάρχουν τρείς τρόποι ψεύδους· είναι ο ψευδόμενος κατά διάνοιαν, ο ψευδόμενος εν λόγω, και ο ψευδόμενος με τον βίον του...
  • Μελαγχολία, θλίψη, ἄγχος (Ἅγιος Πορφύριος Μπαϊρακτάρης)

    Τό σπουδαῖο εἶναι νά μποῦμε στήν Ἐκκλησία. Νά ἑνωθοῦμε μέ τούς συνανθρώπους μας, μέ τίς χαρές καί τίς λύπες ὅλων. Νά τούς νιώθουμε δικούς μας, νά προσευχόμαστε γιά ὅλους, νά πονᾶμε γιά τήν σωτηρία τους, νά ξεχνᾶμε τούς ἑαυτούς μας. Νά κάνομε τό πᾶν γι’ αὐτούς, ὅπως ὁ Χριστός γιά μᾶς. Μέσα στήν Ἐκκλησία γινόμαστε ἕνα μέ κάθε δυστυχισμένο καί πονεμένο κι ἁμαρτωλό...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC