Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

  • Εσωτερικές καταδύσεις...

    Δεν υπάρχουν κόκκινα κουμπιά για να πατήσουμε ώστε να αλλάξουν τα πράγματα. Κάνουμε ευχέλαια, αγιασμούς, θέλουμε ευχές και δεήσεις από την Εκκλησία αλλά δεν θέλουμε να αλλάξουμε την καρδιά μας. Αν μας πει κάποιος το αντίθετο, ότι κάνουμε λάθος και να δούμε λιγάκι και την άλλη πλευρά γινόμαστε θηρία.
  • Γιά νά ώφελήσεις τούς άλλους...

    Το μέγα όπλο για τη σωτηρία όλων μας είναι η επιείκεια. Το έλεος, το οποίο μας έρχεται από τον Θεό, πρέπει κι εμείς με τη σειρά μας να το δίνουμε ως αντίδωρο στους άλλους.
    Η αγάπη να είναι μόνο εν Χριστώ. Για να ωφελήσεις τους άλλους, πρέπει να ζεις μέσα στην αγάπη του Θεού. Αλλιώς δεν μπορείς να ωφελήσεις τον συνάνθρωπό σου.
  • Ή χαριτωμένη ὑπακοὴ...

    Ή ὑπακοὴ χαρίζει ἀμεριμνία, διότι ἡ μέριμνα εἶναι μιὰ πνευματικὴ φυματίωση, ποὺ σιγά–σιγά, σὰν μικρόβιο φυματιώσεως συνεχῶς δηλητηριάζει τὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος καὶ σταδιακὰ φέρνει τὸ θάνατο. Ἔτσι καὶ ἡ μέριμνα τοῦ βίου σὰν ἕνα ἄλλο μικρόβιο φθείρει τὸν ἄνθρωπο, τὴν ψυχή του καὶ τὸν πεθαίνει ψυχικά.
    Ή ὑπακοὴ ἀναφέρεται στὸ Χριστὸ καὶ ὄχι στὸν ἄνθρωπο ποὺ ὑπακούει κανείς. Καὶ ὅταν ὁ ὑποτακτικὸς ὑπακούει χωρὶς παράσιτα, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καὶ μόνο, τότε ἡ ὑπακοὴ τοῦ εἶναι σωστὴ μπροστὰ στὰ μάτια τοῦ Χριστοῦ.
  • Θα μείνει εδώ...

    Ο μόνος χρόνος που δεν πηγαίνει χαμένος, είναι ο χρόνος που έχεις επαφή με τον Χριστό! Ό,τι άλλο εάν κάνεις, θα μείνει εδώ και δεν αντέχει πέραν του τάφου!

    (✞) Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκήρυκας
  • Ουδείς εσώθη εν ανέσει και άνευ πειρασμών...

    Αγαπητέ μου εν Χριστώ αδελφέ…, η χάρις της Κυρίας ημών Θεοτόκου να σε διαφυλάττη από κάθε τι, που θα λερώση την ψυχούλα σου! Αμήν.

    «Θλίψεις και ανάγκαι εύροσάν με…, αι εντολαί Σου μελέτη μου…» (Ψαλμ. 118,143 ).
    Αι θλίψεις διαδέχονται η μία την άλλην, έχομεν ανάγκην υπομονής.
  • «Χριστέ μου, νά λές, Παναγία μου, τήν διάθεσή μου τήν ξέρεις. Βοήθησέ με!...»

    Να μιλάς αυθόρμητα στον Χριστό, στην Παναγία, στους Αγγέλους, στους Αγίους, όπου κι αν βρίσκεσαι, και να τους λές ό,τι θέλεις: «Χριστέ μου, να λές, Παναγία μου, την διάθεσή μου την ξέρεις. Βοήθησέ με!».

    Έτσι απλά και ταπεινά να τους μιλάς συνέχεια για ό,τι σε απασχολεί και ύστερα να λές την ευχή: «Κύριε Ίησού Χριστέ, έλέησόν με»!

    Άγιος Παΐσιος Άγιορείτης
  • Η αληθινή μετάνοια (Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου)

    Συμβαίνει, αγαπητοί μου, λέγει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, συχνά ο άνθρωπος στον κόσμο να φοβάται πολύ. Φοβάται μη αρρωστήσει, μη πάθει κάτι άσχημο, μη του κάνουν κακό, μη δεν επιτύχει, μη δεν προοδεύσει, μη εκτεθεί, μη δεν τιμηθεί, μη δεν αναγνωρισθεί. Για τη σωτηρία της αθάνατης ψυχής του δεν πολυνοιάζεται, δεν φοβάται, δεν αγωνιά, μόνο ελπίζει στον Πολυεύσπλαχνο Θεό, αν βέβαια πάλι νοιάζεται και ενδιαφέρεται. Δεν αγαπά πολύ τη σωτηρία του φαίνεται σήμερα ο άνθρωπος. Γιατί άραγε;
  • Νά παίρνουμε κανένα τηλεφωνάκι στον ΚΥΡΙΟ και στην ΠΑΝΑΓΙΑ - Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

    Να παίρνουμε κανένα τηλεφωνάκι στον Κύριο και στην Παναγία... “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με”, είναι το νούμερο του Χριστού!
    “Υπεραγία Θεοτόκε, βοήθησέ με”, είναι το νούμερο της Παναγίας! Όταν την επικαλούμαστε, είναι σαν να μας λέει: “Έλα, παιδί Μου, σε ακούω”!

    Ι. Ησυχ. Αγ. Ιωάννου Προδρόμου
    Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση - εκδ. Σταμούλη, Αγ. Όρος 2011
  • Θέλω νά πώ στόν Χριστό πώς Τόν άγαπώ...!

    […] Θυμάμαι, ρώτησε κάποιο Πνευματικοπαίδι τον Γέροντά του και του είπε:
    – Γέροντα», του λέει «μιλάω πέντε γλώσσες. Θέλω να πω στον Χριστό πως Τον αγαπώ! Σε ποια γλώσσα να το πω;
    Έμαθα, είπε κάποιος, ότι κάπου στα βάθη της Αρμενίας υπάρχει...
  • Να θυμάσαι και να φοβάσαι δύο λογισμούς...

    Να θυμάσαι και να φοβάσαι δύο λογισμούς. Ο ένας λέει: «Είσαι άγιος»· και ο άλλος: «Δεν θα σωθείς». Κι οι δύο αυτοί λογισμοί προέρχονται από τον εχθρό, και δεν έχουν αλήθεια μέσα τους. Εσύ, όμως, να σκέφτεσαι: «Εγώ είμαι μεγάλος αμαρτωλός, αλλά ο Ελεήμων Κύριος αγαπά πολύ τους ανθρώπους και θα συγχωρέσει και σ΄ εμένα τις αμαρτίες μου».
    Πίστευε έτσι, και θα γίνει σύμφωνα με τήν πίστη σου: Θα σε συγχωρήσει ο Κύριος. Μη βασίζεσαι, όμως, στους προσωπικούς σου αγώνες, έστω και αν είσαι μεγάλος ασκητής.
  • Μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ οἱ δαίμονες φεύγουν μακριά τρέμοντας

    «Μὴ ντρεπόμαστε τὸν σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Κι ἂν ἄλλος ντρέπεται καὶ τὸν κρύβει, ἐσὺ κάνε φανερὰ τὸν σταυρό σου, γιὰ νὰ δοῦν οἱ δαίμονες τὸ σημεῖο αὐτὸ τοῦ βασιλιᾶ Χριστοῦ, καὶ νὰ φύγουν μακριά, τρέμοντας.
    Κάνε μάλιστα τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ συχνά, εἴτε τρῶς, εἴτε πίνεις, εἴτε κάθεσαι, εἴτε ξαπλώνεις, εἴτε σηκώνεσαι, εἴτε μιλᾶς, εἴτε περπατᾶς, δηλαδὴ σὲ κάθε περίσταση.
    Γιατὶ ὅποιος σταυρώνεται ἐδῶ στὴ γῆ, βρίσκεται νοερὰ πάνω στὸν οὐρανό... Εἶναι μεγάλο τὸ φυλακτήριο.
  • Ο παράξενος πόλεμος (π. Δημητρίου Μπόκου)

    - Αρκετά πια! Μπουχτίσαμε με τον σπουδαίο σας Θεό!
    Ο Αντώνης χτύπησε με έξαψη τη γροθιά του στο χέρι της πολυθρόνας. Δεν είχε πει καλά-καλά την καλημέρα του. Η Χριστίνα δεν είχε προλάβει να συνέλθει από το ξάφνιασμά της, καθώς τον είδε άξαφνα μπροστά της. Ήταν ακόμα όρθιος μπροστά στην πόρτα, με το τσαντάκι του υπό μάλης κι ένα αδιόρατο χαμόγελο...
  • Ἡ ἐλεημοσύνη δέν μετριέται μέ τά χρήματα...

    Κανένας δε μπορεί να πει: "Eίμαι φτωχός και με τι να κάνω ελεημοσύνη;" Γιατί και αν ακόμα δεν μπορείς να δώσεις τόσα, όσα εκείνοι οι πλούσιοι που έβαζαν τις δωρεές τους στο θησαυροφυλάκιο του ναού, τότε δώσε δύο λεπτά σαν εκείνη τη χήρα τη φτωχή, και τα δέχεται από μέρους σου ο Θεός καλύτερα από τις δωρεές των πλουσίων!
  • Θα έρθει η ώρα… (Γράφει ο Επίσκοπος Σουρόζ Anthony Bloom)

    Πριν λίγα χρόνια μια νέα κοπέλα που έπασχε από ανίατη ασθένεια έγραφε:
    «Πόσο ευγνώμων είμαι στο Θεό για την αρρώστιά μου. Καθώς αδυνατίζει το σώμα μου, το νιώθω να γίνεται όλο και πιο διάφανο στις ενέργειες του Θεού»!

    Της απάντησα:
    «Να ευχαριστείς το Θεό γι’ αυτό που σου έχει δώσει, αλλά μην περιμένεις να κρατήσει αυτή η κατάσταση. Θα έρθει η ώρα που αυτό το αδυνάτισμα του κορμιού σου θα πάψει να σε κάνει να αισθάνεσαι πνευματική.
  • Η Φωνή των Πατέρων (Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων)

    Περί μετανοίας
    Η μετάνοια είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πνευματικής ζωής. Η αναγνώριση της αμαρτωλότητος μας, ο πόνος επειδή πικράναμε τον Θεό, η απόφαση για μιαν αλλαγή και η καταφυγή στην εξομολόγηση αποτελούν την αρχή της σωτηρίας μας...
    Συνημμένο: 

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC