Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

  • Οι χριστιανοί στους έσχατους χρόνους

    Δέν σᾶς θεωρῶ ἀκροατάς, ἀλλά συναγωνιστάς...
    Ἔχετε κάποιο ἐνδιαφέρον θρησκευτικό, πού εἶναι σπάνιο πρᾶγμα σήμερα, καί αἰσθάνεσθε ἔνα πόνο γιά τά ἐκκλησιαστικά πράγματα. Γι' αὐτό τό λόγο θέλω νά σᾶς ἀνακοινώσω τά ἑξῆς ἀναγκαῖα.
    Ὥς στρατιῶται Χριστοῦ, ὡς πιστά τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, δέν πρέπει νά ἀδιαφοροῦμε γιά τά ἐκκλησιαστικά θέματα, ἀλλά νά δείχνουμε ζωηρόν ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ.
  • Μετάνοια: Ένας ατέλειωτος δρόμος

    Φεύγοντας από το εξομολογητήριο, με ψυχές καθαρές, χρειάζεται να προσέξουμε ιδιαίτερα. Πολλοί λέμε πως μετά την εξομολόγηση αισθανόμαστε «ξαλαφρωμένοι». Όμως η εξομολόγηση δεν είναι ένα ναρκωτικό. Ίσα-ίσα θα πρέπει να φεύγουμε με βαθύτερη συνείδηση της αμαρτωλότητάς μας, με συνεχή προβληματισμό, αλλά και με δυνατή αίσθηση της άπειρης αγάπης του Θεού, που, παρ’ όλη την κατάντια μας, μας δέχεται...
  • Γέροντας Σωφρονίος Σαχάρωφ: Η θλίψη και η αγάπη της Παναγίας

    Η Παναγία μας, πόνεσε πιο πολύ απ΄ όλες τις γυναίκες, πιο πολύ απ΄ όλες τις μανάδες του κόσμου, γιατί κανένα δεν έβλαψε, σε κανένα δεν έκανε κακό κι΄ όμως Της έκαναν το μεγαλύτερο κακό όλης της οικουμένης.
    Σταύρωσαν Τον Υιό Της.
    Και αντικρύζοντάς Τον πάνω Στο Σταυρό, πόνεσε τόσο η καρδιά της…
    Γι΄ αυτό μπόρει να καταλάβει την κάθε πονεμένη ύπαρξη, και συμπάσχει με τον κάθε άνθρωπο που πονά, γιατί ακριβώς, ξέρει τι πάει να πει "πόνος"...
  • Γέροντα, πῶς νά ἀγαπᾶμε ἕναν κακό ἄνθρωπο;

    – Κατανοώ την ερώτηση σας. Να μισείτε την κακία και την αμαρτία, όμως τον άνθρωπο πρέπει να τον λυπάστε και να τον αγαπάτε. Μόνον ο Θεός ξέρει. Μπορεί αυτός που εμείς μισούμε σήμερα, αύριο, με προσευχή, με δάκρυα, με νηστεία, με μετάνοια, να καθαριστεί και ο Κύριος να τον συμπεριλάβει στους Αγγέλους. Υπήρξαν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι στην ιστορία...
  • “Kαλό είναι στην ζωή μας να έχουμε δίπλα μας έναν άνθρωπο που να σκέφτεται το ίδιο με εμάς…”

    Όταν νιώθουμε μεγάλο βάρος λόγω δύσκολων σκέψεων, αν έχουμε την δυνατότητα να εκμυστηρευτούμε τις σκέψεις μας σε ένα άτομο που σκέφτεται το ίδιο όπως και εμείς, τότε και αυτό είναι εξομολόγηση. Τότε έρχεται ο Κύριος και μας παρηγορεί διαμέσου αυτού του ανθρώπου που έχει σύμφωνη γνώμη με εμάς...
  • Να είμαστε έτοιμοι κι ανοιχτοί για όλα. Και να κάνουμε τον σταυρό μας...

    Όλα μπορούν να συμβούν. Να είμαστε έτοιμοι κι ανοιχτοί για όλα. Και να κάνουμε τον σταυρό μας. Και να προχωράμε τη ζωή μας. Και να δεχόμαστε ό,τι μας φέρνει ο Θεός, με σιγουριά ότι θα ‘ναι για το καλό μας. Όλα θα δουλέψουν για το καλό σου. Λέει κανείς τώρα, «καλά, και πως εξηγείται αυτό; Μας τα λες τώρα έτσι, μας τα πας από κει, στο τέλος όλα καλά τα βλέπεις». Μερικά πράγματα είναι ανεξήγητα με την πρώτη ματιά...
  • Το αμνημόνευτο αγοράκι του πολέμου

    Αυτό το γεγονός το εδιηγείτο η Γερόντισσα Ξένη, η οσία πρώτη Ηγουμένη της Μονής του αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα, η οποία ήταν τυφλή.
    Τυφλή κατά την σωματική όραση, αλλά φωτισμένη και με οξεία πνευματική όραση. Αποδεικνύει δε ότι οι ψυχές των κεκοιμημένων λυπούνται, όταν οι συγγενείς αντί να δοξολογούν τον Θεό, σκληρύνονται και λυπούνται υπερβολικά...
  • Ο άνθρωπος από την φύση του είναι παρήκουος...

    Ο άνθρωπος από την φύση του είναι παρήκουος. Γι' αυτό πρέπει να κάνουμε άσκηση να γίνουμε υπάκουοι. Σ' αυτό βοηθά η Χάρη του Θεού, η ευχή του Γέροντος και ο προσωπικός αγώνας.
    Να φροντίσουμε, έλεγε, να νικήσουμε τα πάθη μας. Τακτική εξομολόγηση και εξαγόρευση των λογισμών. Πίσω από κάθε μας ενέργεια να ευρίσκεται ο Χριστός, Αυτό γίνεται όταν παίρνουμε ευλογία. Κοπή θελήματος είναι ό,τι πιο ευλογημένο υπάρχει δια τον Πνευματικόν άνθρωπον...
  • Πώς μπήκε ο πόνος στη ζωή μας;

    Είναι εύκολο κάποιος να φιλοσοφεί ή να θεολογεί για τον πόνο αλλά είναι δύσκολο να αντιμετωπίζει σωστά τον πόνο όταν τον περνά ο ίδιος στη ζωή του. Θεωρώ πολύ τολμηρό να μιλά κάποιος για τον πόνο όταν ο ίδιος δεν πονά. Σκέφτομαι όλους τους αδερ­φούς μας απανταχού της γης που πονούν σωματικά, ψυχολογικά ή πνευματικά...
  • Δεν πρέπει να λυπόμαστε όταν παθαίνουμε κάτι κακό, μα όταν κάνουμε κάτι κακό.

    Δεν πρέπει να κλαίμε όταν παθαίνουμε κάτι κακό, μα όταν κάνουμε κάτι κακό. Τη λύπη την έβαλε μέσα μας ο Θεός. Όχι, όμως, για να τη μεταχειριζόμαστε άσκοπα ή και βλαπτικά, σε ακατάλληλο χρόνο και σε αντίθετες συνθήκες στη φύση μας περιστάσεις, κλονίζοντας έτσι την υγεία της ψυχής και του σώματος, αλλά για ν' αποκομίζουμε απ' αυτήν όσο γίνεται μεγαλύτερο πνευματικό κέρδος. Γι' αυτό, δεν πρέπει να λυπόμαστε όταν παθαίνουμε κάτι κακό, μα όταν κάνουμε κάτι κακό. Εμείς, ωστόσο, έχουμε αντιστρέψει τα πράγματα...
  • Ο γέροντας Ευθύμιος ο Αγιορείτης: «Η Ελλάδα και θα σωθεί και σύντομα θα σταθεί στα πόδια της»

    Γαλήνια μορφή, πράος και χαρισματούχος. Η απόλυτη ηρεμία των κινήσεων και της φωνής του, μ΄ άφησε συγκλονισμένο.
    Αυτός είναι ο γέροντας Ευθύμιος ο Αγιορείτης. Ζεί σε κελί, κάτω από τις Καρυές, την Καψάλα, σε ένα λιτό κελί με πέντε ακόμα μοναχούς.
    Η φήμη του, αν και μόλις πενήντα χρονών έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο...
  • Άνθρωπος του Θεού

    Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι. Έχουμε κουραστεί από τους δήθεν. Από αυτούς που αυτοπροβάλλονται έστω και «ταπεινώ τω τρόπω». Αυτούς που πίσω από το χαμόγελο κρύβουν ακονισμένα για κατάκριση και «ιερές» μάχες δόντια. Όλους αυτούς που χρησιμοποιούν την εκκλησία για να διαμορφώσουν ένα προφίλ πνευματικότητας ώστε να εξασφαλίσουν την αίσθηση δύναμης που δεν βρήκαν στο κόσμο...
  • Τα τρία ερωτήματα - Του Λέων Τολστόυ

    Μία φορὰ καὶ ἕναν καιρό, ἕνας βασιλιὰς σκέφτηκε ὅτι ἂν ἤξερε πάντοτε τὴν κατάλληλη στιγμὴ γιὰ ν᾿ ἀρχίζει κάτι, ἂν ἤξερε ποιοὶ εἶναι οἱ κατάλληλοι ἄνθρωποι γιὰ ν᾿ ἀκούει καὶ ποιοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θάπρεπε ν᾿ ἀποφεύγει καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα ἂν ἤξερε πάντοτε ποιὸ εἶναι τὸ σημαντικότερο πράγμα νὰ κάνει, δὲ θὰ ἀποτύχαινε σὲ ὅ,τι ἐπιχειροῦσε...
  • Ελπίδα και απελπισία

    Πολλές φορές στην πορεία της ζωής μας είμαστε χαρούμενοι και αισιόδοξοι. Άλλοτε πάλι, εξαιτίας κάποιων καταστάσεων και συνθηκών, όλα μας φαίνονται μάταια και απελπιζόμαστε. Η απελπισία όμως εκείνο το οποίο θα προσφέρει, είναι να κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Γι’ αυτό ποτέ δεν πρέπει να χάνουμε τις ελπίδες μας. Ιδιαίτερα δε εμείς οι χριστιανοί δεν είμαστε όπως «οι λοιποί οι μή έχοντες ελπίδα» (Α΄ Θεσ. 4, 13), γιατί έχουμε ελπίδα μας τον ίδιο τον Θεό.
  • Για να μην αφήνουμε την προσευχή...

    Οί δυσκολίες καί οί θλίψεις γίνονται άφορμή γιά νά καταφύγουμε στόν φιλάνθρωπο Θεό καί νά ζητήσουμε τή βοήθειά του. Είναι άλήθεια ότι αύτές τις δύσκολες ώρες γίνονται οί πιό θερμές προσευχές! Ή ψυχή προσεύχεται μέ πίστη καί άφοσίωση, μέ δάκρυα καί άγωνία. Άν όμως ό Θεός μάς δώσει άμέσως αύτό πού ζητάμε, ύπάρχει τό ένδεχόμενο νά σταματήσουμε τήν προσευχή...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC