Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

Άρθρα της κατηγορίας κατήχηση

  • Ή κατά Θεόν λύπη...!

    Τό σατανικό πνεῦμα τῆς λύπης προκαλεί στόν άνθρωπο άγχος, άγωνία, στενοχώρια, κατάθλιψη καί πέσιμο στά ίδια άμαρτήματα. Ή δαιμονιώδης λύπη εἶναι άποτέλεσμα καί ένδειξη άμετανοησίας, φρικτοῦ έγωϊσμοῦ, δαιμονίου πού κρύβεται μέσα μας.
    Άντίθετα, ή κατά Θεόν λύπη έρχεται σάν δροσιά, σάν συντροφιά, σάν ένα χαμόγελο, σάν μιά ξεκούραση μέσα στήν ζωή μας, μᾶς δίνει δύναμη, χαρά, κουράγιο!
  • Σπλάγχνα οίκτιρμῶν...!

    "Άδελφοί μου, συμπάθεια νά έχετε ό ένας γιά τόν άλλον!
    Όχι μέ μίσος καί έχθρα, όχι μέ φθόνον καί κακία, όχι μέ πονηρία καί σκληρότητα ψυχῆς καί άπανθρωπιά.
    Παρά μέ συμπάθεια, μέ μακροθυμία, μέ καρτερία, μέ σπλάγχνα οίκτιρμῶν καί φιλανθρωπίας!
  • Άς άνοιγόμαστε στόν Χριστό...!

    Αίσθανόμεθα, πολλές φορές, μόνοι. Άποξενωμένοι. Περιφρονημένοι. Άν θέλετε, στά άζήτητα καί στό περιθώριο. Καί νομίζομε πῶς δέν έχομε καμμία άξία. Καί πιστεύομε πῶς κανένας δέν μᾶς θέλει. Κανένας δέν μᾶς άγαπᾶ. Καί κανένας δέν νοιάζεται καί δέν φροντίζει γιά μᾶς!
    Τότε, άδελφοί μου, άς άνοιγόμαστε στόν Χριστό καί στήν Παναγία καί στούς Άγίους καί στούς Άγγέλους!
  • Ο δρόμος που βγάζει στην ειρήνη της καρδιάς

    «Μη φοβάσαι αδελφέ μου, να μείνεις μοναχός με τον εαυτό σου!
    Μην καταγίνεσαι ολοένα με χίλια πράγματα, για να τον ξεχάσεις!
    Γιατί όποιος έχασε τον εαυτό του, κάθεται με ίσκιους και με φαντάσματα μέσα στην έρημο του θανάτου.
    Αγάπησε τον Χριστό και το Ευαγγέλιο, περισσότερο απο τις πεθαμένες σοφίες των ανθρώπων, περισσότερο από κάθε τιμή και δόξα ετούτου του κόσμου!
    Και μονάχα τότε, θα χαίρεσαι σε κάθε ώρα της ζωής σου.
  • Μόλις δώ, παιδί μου, την κατάλληλη στιγμή...!

    Μη διαμαρτύρεσαι λέγοντας: Πού είσαι Θεέ μου; Προσεύχομαι και δεν μου αποκάλυψες ποτέ τον εαυτό σου, δεν μου έδωσες ούτε μία χαρά, δεν μου πραγματοποίησες κανένα από τα όνειρά μου. Σου ζητάω υγεία, μου δίνεις αρρώστια. Σου ζητάω βοήθεια, μου δίνεις θάνατο. Σου ζητάω αρετή, μου δίνεις πόνο. Τι Θεός είσαι;
    Όχι! Μη σκεφθείς ποτέ έτσι. Ο Θεός ξέρει πότε η καρδιά σου θα είναι χωρητική. Εάν ακόμη δεν πήρες κάτι, σημαίνει ότι δεν χωράει η καρδιά σου. Η καρδιά σου είναι στουμπωμένη, όπως όταν βάζεις πολλά πράγματα μαζί...
  • Άς άνοιγόμαστε στόν Χριστό...!

    Αίσθανόμεθα, πολλές φορές, μόνοι. Άποξενωμένοι. Περιφρονημένοι. Άν θέλετε, στά άζήτητα καί στό περιθώριο. Καί νομίζομε πῶς δέν έχομε καμμία άξία. Καί πιστεύομε πῶς κανένας δέν μᾶς θέλει. Κανένας δέν μᾶς άγαπᾶ. Καί κανένας δέν νοιάζεται καί δέν φροντίζει γιά μᾶς!
    Τότε, άδελφοί μου, άς άνοιγόμαστε στόν Χριστό καί στήν Παναγία καί στούς Άγίους καί στούς Άγγέλους!
    Κι άς τούς μιλᾶμε!
  • Τα τέσσερα όπλα κατά των πειρασμών

    Ὅσες φορές σᾶς προσβάλλει ὁ ἐχθρὸς (διάβολος) εἴτε μὲ κάποιο πάθος εἴτε μὲ μελαγχολία, μὲ τὴν ἀμέλεια, τὴν ἀπελπισία, ἁρπάξτε ἀμέσως τὸ ὅπλο τῆς προσευχῆς, καὶ θὰ δεῖτε πόσο γρήγορα ἐξαφανίζεται καὶ δὲ μένει οὔτε ἴχνος τῆς παρουσίας του.
    Ὅταν σᾶς πολεμάει ὁ ἐχθρὸς νὰ ζητᾶτε τὴ βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τοῦ φύλακα Ἄγγελου τῆς ψυχῆς σας καὶ ὅλων τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν Ἁγίων.
  • Στάσου άκλόνητος...!

    Όταν άρχίζαμε τήν χριστιανική μας ζωή, ήμασταν γεμάτοι άπό ένθουσιασμό!
    Άλλοίμονο, έάν δέν είχαμε ένθουσιασμό∙ θά μοιάζαμε μέ μιά μηχανή ξεθυμασμένη, μέ ένα ρολόγι ξεκουρδισμένο καί δέν θά βγαίναμε πουθενά...
    Είχαμε λοιπόν τόν ένθουσιασμό μας, μᾶς βοηθούσαν καί ή Χάρις τού Θεοῦ, ό πνευματικός μας, τά χριστιανικά βιβλία, καί έτσι προχωρούσαμε...
    Σιγά σιγά άρχισαν οί δυσκολίες, οί άποτυχίες, οί ύποχωρήσεις, οί άμαρτίες...
  • Χαρίζει σὲ ὅλους αὐτὸ ποὺ τοὺς ὠφελεῖ...!

    «Ἂν δὲν θεραπεύτηκες ἀκόμα δὲ σημαίνει πὼς ὁ Θεὸς δὲν ἄκουσε τὶς προσευχὲς ποὺ γίνονται γιὰ σένα, ἀλλὰ πὼς δὲ θεραπεύει ἀμέσως μερικοὺς ἀνθρώπους, γιὰ νὰ ὠφεληθοῦν περισσότερο!
    Μὲ τὰ πρόσκαιρα βάσανα ὁ ἁμαρτωλὸς ἄνθρωπος ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὰ αἰώνια βάσανα καὶ ταυτόχρονα κερδίζει τὴ σωτηρία του, γίνεται κληρονόμος τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν!
  • Eἶναι δεῖγμα τοῦ θείου ἐλέους...!

    Οἱ πειρασμοὶ παραχωροῦνται γιὰ νὰ φανερωθοῦν τὰ κρυμμένα πάθη, νὰ καταπολεμηθοῦν κι ἔτσι νὰ θεραπευθεῖ ἡ ψυχή. Εἶναι καὶ αὐτοὶ δεῖγμα τοῦ θείου ἐλέους!
    Γι’ αὐτὸ ἄφησε μὲ ἐμπιστοσύνη τὸν ἑαυτό σου στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ καὶ ζήτησε τὴ βοήθειά Του, ὥστε νὰ σὲ δυναμώσει στὸν ἀγώνα σου!
    Ἡ ἐλπίδα στὸ Θεὸ δὲν ὁδηγεῖ ποτὲ στὴν ἀπελπισία. Οἱ πειρασμοὶ φέρνουν ταπεινοφροσύνη. Ὁ Θεὸς ξέρει τὴν ἀντοχὴ τοῦ καθενός μας καὶ παραχωρεῖ τοὺς πειρασμοὺς κατὰ τὸ μέτρο τῶν δυνάμεών μας!
  • Aσκητικότητα, πάλεσμα ασκητικό, σημαίνει να κάθομαι ενώπιον του Θεού…

    Και αν εγώ κουράζομαι στην προσευχή μου, στην παράστασή μου ενώπιον του Θεού, και αν εγώ αγνοώ τον Θεό, και αν νυστάζω ή δεν καταλαβαίνω ή μου φεύγουν τα λόγια της προσευχής ή ζώ μέσα σε χίλια σκοτάδια, είμαι βέβαιος ότι μέσα στην άγνοιά μου, στην αορασία μου, σε αυτό το σκότος μου είναι παρών ο Θεός.
    Ο Θεός με ακούει, ο Θεός με βλέπει, ο Θεός παρίσταται. Ας μη θέλω εγώ να Τον απολαμβάνω. Ας θέλω -να το πούμε έτσι- να με απολαμβάνει ο Θεός. Ας θέλω να με χαίρεται ο Θεός.
  • Ο Θεός γνωρίζει τί χρειάζεται για τον καθέναν...

    Πολλές φορές νομίζουμε ότι αυτό που ζητάμε από τον Θεό είναι καλό, ενώ δεν είναι. Ο Θεός όμως, ο Οποίος είναι φύσει αγαθός, γνωρίζει τί χρειάζεται για τον καθέναν. Γι’ αυτό να λέμε: «Θεέ μου, ο λογισμός μου λέει ότι αυτό θα με βοηθήση. Αλλά Εσύ γνωρίζεις καλύτερα τί συμφέρει στην ψυχή μου. “Γενηθήτω το θέλημά σου». Οπότε, όταν με την καρδιά μας πούμε: «γενηθήτω το θέλημά σου», θα γίνει το θέλημα του Θεού, που τελικά θα είναι για το συμφέρον της ζωής μας.

    Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
  • Ή εύλογία τού πόνου...!

    «Ό Ίώβ πόνεσε όσο ίσως κανένας άλλος. Ό Θεός έπέτρεψε νά πονέσει, άλλά γιά νά φανεί ή άρετή του!
    "Θεέ μου, άκουγα γιά Σένα, Σέ πίστευα καί Σέ δόξαζα, τώρα όμως Σέ είδα!", είπε μέσα στόν πόνο του ό Ίώβ.
    Μέ τόν πόνο ξεθεμελιώνεται μέσα στήν ψυχή κάθε ρίζα έγωϊστική, σκληρή• φεύγουν αύτά, καί μένει ό άνθρωπος...
  • Ή μεγαλυτέρα παράκλησις...!

    Σπλάχνο μου τής ψυχής, διατί άθυμείς; Διατί άπελπίζεσαι; Διατί άποκάμνεις;
    Ίδού ότι άφησεν ό Θεός τούς δαίμονας νά σέ σινιάσουν όλίγον, νά ίδής πού εύρίσκεσαι. Νά ταπεινωθή ή καρδία σου. Νά γίνης συμπαθής πρός τούς άμαρτάνοντας καί ποσώς νά μήν τούς κατακρίνης. Πώς θά γνωρίσης τής φύσεως τήν άσθένειαν, έάν δέν σέ ξυπνήσουν οί κόρακες;
  • Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής: «Εμπρός παιδιά, να καλλιεργήσετε την ευχή. Αυτή γέμισε τον Παράδεισο από τόσους αγίους ανθρώπους»

    ~ Όταν καλλιεργήσετε την ευχή, δεν σας πειράζουν οι άνεμοι του πειρασμού. Εξασθενεί η δύναμή του, δε μπορεί να σας κάνει τίποτε.
    Η προσευχή ας σου είναι τείχος, ασπίδα και θώρακας.
    Εμείς πρέπει να έχουμε υπομονή και προσευχή.
    Το τέλος της ζωής μου εγγίζει. Σας παρακαλώ όλοι να ζήσετε βίον άγιον, να βαδίσετε σε γραμμές άγιες για να βοηθήσετε την Εκκλησία...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC