Αρχική > Categories > Άρθρα της κατηγορίας ιστορία

Άρθρα της κατηγορίας ιστορία

  • Το ΟΧΙ του κλήρου (της Ορθόδοξης Εκκλησίας) κατά των επιδρομέων και κατακτητών (1940-1944)

    Ἀναμφισβήτητα τό ἔπος τοῦ 1940 ἀνήκει σέ ὅλους τους Ἕλληνες. Ὅλος ὁ λαός μας τότε ἑνωμένος μέ μία ψυχή, χωρίς κανένα δισταγμό, ὄρθωσε τό ἀνάστημά του στόν ὁρμητικό χείμαρρο τοῦ φασισμοῦ καί τοῦ ναζισμοῦ. Ἔτσι, ἀπό αὐτήν τήν τιτάνια μάχη, πού ξεκίνησε τή Δευτέρα 28 Ὀκτωβρίου 1940, δέν θά ἦταν δυνατό νά ἀπουσιάζει ἡ Ἐκκλησία μας, ὁ ρόλος τῆς ὁποίας σήμερα μονίμως ἀγνοεῖται ἤ συστηματικά ἀποσιωπᾶται.
  • ΟΧΙ!

    ΟΧΙ! Μιά λέξη μικρή πού γράφει την ιστορία της Πατρίδας μας και της ζωής μας!
    Το '40, σύσσωμος ο Ελληνικός λαός μαζί με την ηγεσία του (πολιτική, στρατιωτική, εκκλησιαστική) είχε μια βαθιά πίστη στο Θεό. Μια πίστη που δεν δείλιασε μπροστά στην δύναμη της υπεροπλίας του αντιπάλου, που δεν πουλήθηκε για όποια ανταλλάγματα, που δεν φοβήθηκε ούτε τον θάνατο! Και την υπερδύναμη της πίστης του την έκρυψε μέσα σε μια μικρή λέξη: ΟΧΙ! Και πάνω σ' αυτή τη λέξη-πίστη συνετρίβη η αλαζονεία της δύναμης των ισχυρών της εποχής.
  • Τα τρία ΟΧΙ του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου

    Το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά και του ελληνικού λαού κατά του αυθάδους Μουσσολίνι και η εποποιΐα της Πίνδου ήταν μόνον η αρχή. Ακολούθησε το ΟΧΙ στους Γερμανούς και η μάχη των Οχυρών. Ακολούθησαν και άλλα πολλά ΟΧΙ από επώνυμα πρόσωπα και από απλούς Έλληνες αγωνιστές.
    Μία μορφή που δεν προβάλλεται όσο θα έπρεπε από τα σχολικά βιβλία και τις τηλεοράσεις υπήρξε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος, ο οποίος κράτησε στάση εθνικώς αξιοπρεπή, όπως αρμόζει σε Ορθόδοξο Έλληνα Ιεράρχη. Ας θυμηθούμε τα τρία ΟΧΙ που εξεστόμισε κατά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.
  • «Τα ‘δωσα και τα δύο στη πατρίδα» (Ο καστανάς και η σημαία)

    Διηγείται ο Πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού (ε. α.) Δημ. Ντούλιας:
    Ήμουν στο Ναυτικό το 1952 και βρισκόμουνα στη Πλατεία Κλαυθμώνος, όχι όπως είναι σήμερα. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πάρα πολλά από τα παλιά και απορούν όταν ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε.
    Εκείνη τη στιγμή έπεφτε ο ήλιος και θα γνωρίζετε ότι με τη δύση του, γίνεται υποστολή της σημαίας.
  • Γιατί οι αρχαίοι Έλληνες δεν έκαναν πάνω στο σώμα τους τατουάζ;

    Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν έκαναν δερματοστιξία (τατουάζ) πάνω στο σώμα τους, όμως έκαναν σε όποιον ήθελαν να εξευτελίσουν ή ήταν αποδεικτικό στοιχείο ότι ανήκαν σε κάποιον, όπως γίνεται σήμερα με το σημάδεμα των ζώων.
    Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο το 480 π.Χ. πριν από τη μάχη των Θερμοπυλών μερικοί Έλληνες εμήδισαν πήγαν δηλαδή με τους Μήδους (Πέρσες).
  • Αντί για τον καθιερωμένο θρήνο για την 29η Μαίου 1453...

    Αντί για τον καθιερωμένο θρήνο για την 29η Μαίου 1453... Αποτίουμε φόρο τιμής σ έναν Κρητικό παπά, τον Αρχιμανδρίτη π. Ελευθέριο Νουφράκη που το 1919 λειτούργησε μέσα στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινουπόλεως.

    Το χρονικό της μετάβασης
    Το πλοίο που μετέφερε τη Μεραρχία είχε αγκυροβολήσει στ’ ανοιχτά, γι αυτό όλοι επιβιβάστηκαν σε μια βάρκα στην οποία κωπηλατούσε ένας Ρωμιός της Πόλης ενώ σε λίγο αποβιβάστηκαν στην προκυμαία.
  • 29 Μαϊου 1453 - Γιατί πρέπει σήμερα να θυμώμαστε την Άλωση

    Πεντακόσια εξήντα δύο χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 29ης Μαϊου 1453. Τότε που ακούστηκε η κραυγή "Εάλω η Πόλις" καί η Βασιλεύουσα, η Πόλη των Αγίων, των Αυτοκρατόρων και των θρύλων, πέρασε υπό την κατοχή του Οθωμανού δυνάστη. Ετσι άρχισε η Τουρκοκρατία. Το Γένος απεβίωσε, αλλά η Κωνσταντινούπολις και η Αγιά Σοφιά παραμένουν σε ξένα χέρια.
  • Στολή αφθαρσίας - του αειμνήστου Φωτίου Κόντογλου

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του 1821 έχει μια πνοή αγιασμένη, κι η ιστορία της είνε σαν συναξάρι. Η Ελλάδα μπορεί να παρασταθεί σαν τη μητέρα των Μακκαβαίων που είδε να βασανίζονται και να σφάζονται μπροστά της τα παιδιά της ένα-ένα. Από τον καιρό που χάθηκε η Κωνσταντινούπολη, η πατρίδα μας μαυροφόρεσε σαν χαροκαμένη χήρα· οι άνδρες ήτανε σαν ασκητές, οι γυναίκες σαν καλογρηές, τα τραγούδια μας γεμάτα πόνο και ελπίδα...
  • Η αγία Φιλοθέη απαντά στους οθωμανολάγνους (του Κωνσταντίνου Χολέβα)

    Καθώς προετοιμαζόμαστε για τον εορτασμό των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση θα αρχίσουν να εμφανίζονται οι γνωστοί απολογητές της Τουρκοκρατίας, οι οποίοι ωραιοποιούν την οθωμανική κατάκτηση, αρνούνται την καταπίεση και ομιλούν για μια «συνύπαρξη θρησκευτικών κοινοτήτων», στο πλαίσιο της οθωμανικής διοίκησης.
  • 28 Οκτωβρίου 1940 – Θαῦμα στό Μπούμπεση

    Ἕνα ζωντανό θαῦμα τῆς Παναγίας ἔζησαν στόν Ἑλληνοϊταλικό πόλεμο οἱ στρατιῶτες τοῦ 51ου ανεξαρτήτου τάγματος, με διοικητή τον ταγματάρχῃ Πετράκη, στήν κορυφογραμή τοῦ Ῥοντένη, δεξιὰ τῆς θρυλικῆς Κλει­σούρας.
    Κάθε βραδύ, ἀπό τίς 22-1-41 και ἔπειτα, στίς 9.20 ἀκριβῶς...
  • Δείχνουν ότι πάνε για γιορτή αντί για πόλεμο...

    Καθώς πλησιάζουν οι ημέρες της εθνικής εορτής, θυμόμαστε κάποιες φωτογραφίες από το έπος του '40 που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη μας.Όπως εκείνη στο κέντρο των Αθηνών όπου δείχνει Έλληνες φαντάρους να αναχωρούν για το μέτωπο με το χαμόγελο στα χείλη.
    Είναι πραγματική εικόνα. Όχι πίνακας. Αυτά τα χαμόγελα δεν είναι της ημέρας.
  • 25η Δεκεμβρίου! Η πρώτη και μοναδική Ανατολή!

    25η Δεκεμβρίου ξανά! Η γιαγιά μας κάθε Δεκέμβρη μας έλεγε πως η πιο φωτεινή νύχτα της χρονιάς είναι η νύχτα των Χριστουγέννων! Γιατί οι Άγγελοι είναι όλοι στη γη! Τα σπίτια, τα βουνά, οι σπηλιές, οι ουρανοί, οι δρόμοι, τα πάντα φωτίζονται από ολοφώτεινους αγγέλους.
  • Δημήτρης Νατσιός: Αριστεία τιμής, ανδρείας και ηρωισμού

    Η αριστεία καταργήθηκε από τον κ. Γαβρόγλου. Πλέον οι μαθητές μας «διδάσκονται» ότι στην ζωή δεν χρειάζεται κόπος και μελέτη και θυσίες. Όχι. Τύχη χρειάζεται και τυχερά παιχνίδια. Τι να πει κανείς; H κατρακύλα επιταχύνεται. Λυπάμαι πολύ βλέποντας τους μαθητές μας, αυτά τα αθώα μάτια και τις μεταξένιες ψυχές, να υφίστανται αυτήν την κακοποίηση από μια χούφτα ανίκανους εθνομηδενιστές. Πώς φτάσαμε σε τέτοια παρακμή μέσα σε τόσο λίγα χρόνια;
  • Άγγελος Συρίγος: Γιατί εορτάζουμε την αρχή και όχι το τέλος του πολέμου

    – Με συγχωρείτε, πού βρίσκεται η αίθουσα τελετών του Παντείου;

    – Στον δεύτερο όροφο νομίζω, απάντησε μία εκ των δύο φοιτητριών, δίχως καμία βεβαιότητα.Στον δεύτερο όροφο δεν υπήρχε μήτε αίθουσα μήτε κόσμος συγκεντρωμένος για τον πανηγυρικό λόγο, μοναχά φοιτητές. Αυτή τη φορά πιο κατατοπιστικοί.

  • Ο ανυπότακτος

    Μία μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές καθισμένος στο κατώφλι ενός τυχαίου σπιτιού.Δεν υπήρχε σε όλη την Ελλάδα πιο φθηνό φαγητό από μία σούπα με φακές. Μ’ άλλα λόγια, αν έτρωγες φακές σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας.

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC