Αρχική > Archives > Απρίλιος 2017

Απρίλιος 2017

Ο Παπαδιαμάντης και ο Μεγάλος Κανόνας

Σ’ ένα δρόμο της συνοικίας «Ράχη» στην Πορταριά έχει δοθεί το όνομα του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. Ήταν τόσο μεγάλη η προσωπικότητα του Παπαδιαμάντη στο χώρο της Ελληνικής Λογοτεχνίας, ώστε αρκούσε αυτό και μόνο να εξηγήσει την ονοματοδοσία αυτή. Η αφορμή όμως στο να δοθεί το όνομα του Παπαδιαμάντη σ’ αυτό το δρόμο ήτανε η παρακάτω:
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είχε έναν αδελφό, το Γιώργη, που είχε παντρευτεί στην Πορταριά και σ’ αυτή εγκαταστάθηκε...

Σεβασμός στα λειτουργικά κείμενα, σημαίνει σεβασμός στον άνθρωπο!

Αντικαταστήσαμε τα καντήλια με ρεσώ, τα κεριά με λάμπες, την φυσική φωνή με μεγάφωνα τα λειτουργικά βιβλία με tablets και τις αγιογραφίες μας με φτηνά έργα "τέχνης μπακάλικου". Όλα fast food και hi tech και κατά πώς αρέσουν στους πολλούς. Απέκτησε και ο καθείς μας "υφος αισθητικής". Τώρα να βάλουμε λέει χέρι και στην λειτουργική γλώσσα. Αφήστε τα κάτω όπως τα βρήκαμε. Και λίγη άσκηση και λίγη βάσανος και εντριβή στα κείμενα...

«Αγαπάς με;» Αν αγαπούσα τον Ιησού στο μέτρο της αφέσεως που μου χάρισε, σίγουρα θα γινόμουν μια γιγάντια φωτιά αγάπης

«Αγαπάς με;» (Ιωάν. κα΄, 15). Η ερώτηση που ετέθη από τον Ιησού στον Σίμωνα Πέτρο ισχύει και για τον καθένα μας. Είναι η ουσιαστική ερώτηση. Η απάντηση που θα δώσω προσδιορίζει τη σχέση μου με το Σωτήρα.
Θα τολμήσω να πω με τον Πέτρο: «Κύριε, Συ πάντα οίδας, Συ γινώσκεις ότι φιλώ Σε» (Ιωάν. κα΄, 17)...

Μια πατρική συμβουλή για τα νέα ζευγάρια

Ο αείμνηστος Γέροντας πατήρ Δημήτριος Γκαγκαστάθης σε κάθε νεαρό ζευγάρι τους έλεγε:
«Μάθετε από την αρχή της γνωριμίας σας και μάλιστα του γάμου, από την πρώτη νύκτα του γάμου σας, να κάνετε μαζί την πρώτη προσευχή, το πρώτο απόδειπνο. Και αφού τελειώσει το απόδειπνο -όπως γίνεται στα μοναστήρια- να κάνετε μια μετάνοια ο ένας στον άλλον και να ζητήσετε συγγνώμη».
Τον ρώτησα λοιπόν τότε που μας το είπε ο Γέροντας αυτό:
-Κι αν δεν έχουμε καμία διαφωνία, γέροντα, γιατί να το κάνουμε αυτό;

Εξομολόγηση: Ο δρόμος τώρα αρχίζει!

Ἄν ἀξιώθηκες νά πᾶς νά ἐξομολογηθῆς, καί μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ νά ξεπλυθῆς ἀπό τόν ρύπο τῶν ἁμαρτιῶν σου, μή νομίσεις ὅτι ὅλα πιά τελείωσαν, ὅτι μέχρις ἐδῶ ἦταν!
Ὄχι! Μή τό βάλεις αὐτό μέσα στό μυαλό σου! Μέ τήν ἐξομολόγηση, δέν τελείωσαν ὅλα! Ἀντίθετα, ἀπό ἐκεῖ καί πέρα ἀρχίζει ὁ μεγάλος ἅγιος ἀγώνας γιά εὐαρέστηση τοῦ Κυρίου.

Μορφές του Αγίου Όρους

Γνωρίσαμε έναν γέροντα αμέριμνο, απλό, ταπεινό, με μεγάλη εμπιστοσύνη στον Χριστό και την Παναγία.
Ήταν από το Ριζοκάρπασο της σήμερα τουρκοκρατούμενης Κύπρου κι ήλθε στο Άγιον Όρος όταν κι αυτό ήταν Τουρκοκρατούμενο.
Εκοιμήθη σε ηλικία εκατόν έξι ετών. Είχε στο Άγιον Όρος ογδόντα έξι έτη. Εξήλθε αυτού μία δύο φορές, για να πάει προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα.

Ἐκπαιδευτική ἐπίσκεψη τῆς «Ἀγωγῆς» στὶς ἐγκαταστάσεις τοῦ Γεωπονικοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Στὸ πλαίσιο τῶν προγραμματισμένων ἐπισκέψεων – ξεναγήσεων τοῦ ὁλοήμερου κατηχητικοῦ σχολείου «Ἀγωγή» τῆς Ε.Ν.Ε. τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγίου Ἐλευθερίου ὁδοῦ Ἀχαρνῶν, τὸ Σάββατο 1/4/2017, ὅλοι μαζί, παιδιά, κατηχητὲς καὶ ἐκπαιδευτικοί, πραγματοποιήσαμε, μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, τὴν δεύτερη ἐπίσκεψή μας στὶς ἐγκαταστάσεις τῆς Γεωπονικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν.
Tags:

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 9 Απριλίου 2017 (Κυριακὴ τῶν Βαΐων) - ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΒ´ 1-18

Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. Εποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν ἐκ τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. Η οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. Λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι· Διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;

Το ΑΓΚΑΘΙ του σήμερα είναι το ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ!

Μια φορά κάποιος ζήτησε από το Θεό ένα λουλούδι και μια πεταλούδα. Ο Θεός όμως αντί γι’ αυτά του έδωσε ένα κάκτο και μια κάμπια. Αυτό στενοχώρησε τον άνθρωπο. Δεν μπορούσε να καταλάβει, γιατί δεν πήρε αυτό που ζήτησε. Είπε μέσα του, λοιπόν: «Ο Θεός έχει να νοιαστεί για τόσους ανθρώπους». Και αποφάσισε να μην ζητήσει εξηγήσεις.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Ο άνθρωπος επλάσθη διά να απολαμβάνει αιωνίως τον Θεόν

Όπως το λιβάνι στο θυμιατό, θα μπορούσες να λιώνεις προς δόξαν Θεού και αυτή να είναι η αμοιβή σου. Όμως ο Θεός θέλει να είναι Αυτός ο Ίδιος μισθός σου, αν ίσως και εργάζεσαι θεοφιλώς κάθε αρετή.
Ο ίδιος ο Θεός θέλει να είναι «ο στεφανών και ο στέφανός σου». Και ως άκρον και άπειρον αγαθόν όπου είναι ο Θεός, ημπορεί...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC