Αρχική > Archives > Απρίλιος 2015

Απρίλιος 2015

Τα χαρακτηριστικά και η δύναμη της αγάπης (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

Ένα θέμα, που πάντα συγκινεί την ανθρώπινη ψυχή. Ασκεί μία μυστική γοητεία επάνω μας. Γιατί έτσι είναι πλασμένος ο άνθρωπος για να αγαπάει και να αγαπάται. Ότι είναι ο αέρας για τα πουλιά και ο ήλιος για τα λουλούδια, είναι και η αγάπη για την ζωή του ανθρώπου. Εάν η αγάπη λείψει από τις καρδιές των ανθρώπων, δεν μας σώζει τίποτε από το χάος, που απλώνεται μπροστά μας.

Οι περισσότεροι ζουν λες και θα μείνουν για πάντα εδώ...

Μία παλία ιστορία λέει ότι, τον περασμένο αιώνα ένας καμηλίερης έμπορος ξεκίνησε για το Κάϊρο, με σκοπό να επισκεφτεί έναν ξακουστό σοφό γέροντα...
Τελικά, συναντήθηκε με τον σοφό γέροντα, αφού χρειάστηκε να κάνει ένα μακρινό ταξίδι, διασχίζοντας ένα μεγάλο κομμάτι της ερήμου...

Το κοριτσάκι από τη Συρία που «παραδόθηκε»

Σηκώνει ενωμένα τα χέρια πάνω από το κεφάλι, δαγκώνει τα χείλη, το βλέμμα της προδίδει ένα κλάμα χωρίς δάκρυα. Είναι τρομοκρατημένη. Η τετράχρονη Χουντά παραδίνεται μπροστά στην κάμερα του φωτογράφου νομίζοντας ότι είναι όπλο... Η φωτογραφία-αποτύπωση του εμφυλίου της Συρίας μέσα από την παράδοση ενός παιδιού έχει κατακλύσει το Διαδίκτυο...

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 5 Απριλίου 2015 - Κυριακὴ τῶν Βαΐων ( Κατά Ιωάννην ΙΒ' 1-18)

Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. Εποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν ἐκ τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. Η οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. Λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι· Διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;

Το Σάββατο του Λαζάρου


Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή ολοκληρώνεται και καταλήγει σε δυο λαμπρές, εόρτιες ημέρες, ή μάλλον σε μια διπλή εορτή. Είναι το Σάββατο του Λαζάρου, κατά το οποίο μνημονεύουμε την έγερση του επιστήθιου φίλου του Χριστού Λαζάρου, και η Κυριακή των Βαΐων, που εορτάζουμε τη θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα έξι μέρες πριν προδοθεί και υποστεί το σταυρικό θάνατο.

H είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα

Μεταξύ της Ιερουσαλήμ και του Όρους των Ελαιών βρίσκεται η κοιλάδα του Ιωσαφάτ, ή του χειμάρρου των κέδρων, ή της Γεσθημανή. Αρχίζει από τα βορειοδυτικά του λόφου Βεζεθά, περνά από τη Γεσθημανή, το φρέαρ του Ιωάβ, τη Λαύρα του Αγίου Σάββα και καταλήγει στη Νεκρά Θάλασσα. Από την κοιλάδα αυτήν πέρασε ο Δαυίδ σε κατάσταση θλίψεως, όταν τον καταδίωκε ο γιός του Αβεσαλώμ.

Τί πρέπει να κάνω για να σωθώ;

Στα κείμενα των αρχαίων ασκητών της Αίγυ­πτου, βρίσκουμε τη διήγηση ενός απλού χωρι­κού, (πρόκειται για τον άγιο Παύλο τον απλό), που φθάνει σ’ ένα μεγάλο αββά, τον Άγιο Αντώνιο, και τον ρωτάει: «Τί πρέπει να κάνω για να σωθώ;». Ο αββάς, που τότε ασκήτευε στην έρημο, του λέ­ει : «Γίνε μοναχός». «Και τί πάει να πει αυτό;», ξαναρώτησε ο επισκέπτης. «Τούτο σημαίνει ότι θα ζεις στην έρημο, δεν θα τρως όταν πεινάς ούτε θα πίνεις όταν το επιθυμείς, θα εργάζεσαι σκληρά, θα κοιμάσαι πάνω στη γη και θα προ­σεύχεσαι»...

Θεοτόκος, η Μεσίτρια του γένους των Χριστιανών

Η Παρθένος, έχοντας αφιερωθεί τελείως στο Θεό, παρόλο που απώθησε κάθε παρόρμηση προς αμαρτία, ένιωσε την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης πολύ περισσότερο από άλλους και επιθυμούσε διακαώς την έλευση του Σωτήρα. Μέσα στην ταπείνωσή της θεωρούσε τον εαυτό της ανάξιο ακόμη και να διακονήσει την Παρθένο που θα τον κυοφορούσε...

Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαΐων Εσπέρας)

Από τη σημερινή μέρα ξεκινούν τα άγια Πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τύπος του Κυρίου μας Ιησού είναι ο πάγκαλος Ιωσήφ που σήμερα επιτελούμε την ανάμνησή του.
Ήταν ο μικρότερος γιός του Πατριάρχη Ιακώβ και ο πιο αγαπητός. Όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του και αρχικά τον έρριξαν σ' ένα βαθύ λάκκο και εξαπάτησαν το πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο...

Μετανόησε και προσκόμισε στον Κύριο τα δάκρυά σου σαν μύρο μετανοίας (Αγίου Δημητρίου τού Ροστώφ)

Να κρατάς αδιάκοπα την ψυχή σου σε κατάσταση μετανοίας και πένθους. Διαπίστωσε και τις πιο ασήμαντες αδυναμίες σου και πολέμησέ τες. Αν αδιαφορήσεις για τις μικρές πτώσεις και τα μικρά αμαρτήματα, να είσαι βέβαιος ότι θα δεις κάποτε τον εαυτό σου ν’ αδιαφορεί και για τα μεγάλα. Από την πιο φευγαλέα και λεπτή αμαρτωλή σκέψη γεννιέται κάποτε το πιο σοβαρό αμάρτημα...

©2010 orthmad.gr | Web development by Integrated ITDC